The Noise Figures: Με άρωμα παλιού βινυλίου

Λίγες ώρες μετά την κυκλοφορία του πρώτου τους ομώνυμου άλμπουμ το συγκρότημα μας βάζει στην garage blues λογική του.

The Noise Figures: Με άρωμα παλιού βινυλίου

Λίγες ώρες μετά την κυκλοφορία του πρώτου τους ομώνυμου άλμπουμ το συγκρότημα μας βάζει στην garage blues λογική του.

Φίλοι εδώ και αρκετό καιρό, κολλημένοι με τη μουσική, έχοντας δείξει το πάθος τους μέσα από διάφορα συγκροτήματα, το 2012 αποφάσισαν να δοκιμάσουν ένα διαφορετικό μουσικό project. Ένα project σε πιο garage blues λογική.

Ο Γιώργος Νίκας των Zebra Tracks και ο Στάμος Μπάμπαρης των Keyser Söze μπήκαν στο στούντιο, άρχισαν να πειραματίζονται, έδειξαν την on stage χημεία τους σε μερικά πολύ ωραία live των Noise Figures και τώρα αποφάσισαν πως ήρθε η ώρα για το επόμενο βήμα. Το «The Noise Figures» που κυκλοφόρησε από την Inner Ear είναι το πρώτο τους άλμπουμ και το συγκρότημα μας «ξεναγεί» στον κόσμο τους.

Όταν ήμασταν πιτσιρίκια ακούγαμε πάρα πολύ… 

Pink Floyd, The Doors, Love, Neil Young, Nirvana, Mudhoney.

Όταν ξεκινήσαμε να φτιάξουμε το συγκρότημα θέλαμε να μοιάσουμε στους… 

The Rolling Stones. Από τη μη μουσική τους πλευρά για ευνόητους λόγους. 

Ενώ τώρα που έγινε το συγκρότημα η αλήθεια είναι ότι μοιάζουμε στους… 

The Sonics, Bass Drum of Death, Fidlar, Black Angels.



Η μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετωπίζει ένα συγκρότημα σήμερα στην Ελλάδα είναι… 

ότι αν παίζει με αγγλικό στίχο, δύσκολα κάνει ουσιαστικό connection, όπως λέμε κι εμείς οι αγγλόφωνες μπάντες, με το κοινό του. Γι' αυτό γράφουμε παντού τους στίχους μας.

Όταν είμαστε στη σκηνή γουστάρουμε… 

να βλέπουμε τον κόσμο από κάτω να τραγουδάει τους στίχους μας.

Το άλμπουμ μας θυμίζει… 

μυρωδιά από παλιό βινύλιο σε υπόγειο δισκάδικο.

Εμπνευστήκαμε τον δίσκο… 

μετά από εμπειρίες σε μανιτάρια, κάποιες διαδρομές στην Εθνική Οδό και διάφορες επαφές στενού τύπου με όμορφες γυναίκες.

Η μεγαλύτερη δυσκολία που έχουμε αντιμετωπίσει έως σήμερα είναι… 

τα ΕΛΤΑ, που έχασαν τα συμβόλαιά μας με την Inner Ear.

Το live μας που δεν θα ξεχάσουμε ποτέ είναι… 

αυτό στη βραδιά hillbilly folkοκατάσταση στο Six D.O.G.S. που μπήκαμε στο άσχετο εμβόλιμοι και παίξαμε 8 κομμάτια ανάμεσα σε δεμάτια από σανό. Ο κόσμος φώναζε ότι τους εξαπατήσαμε, αλλά μετά ζητούσαν κι άλλα κομμάτια.

Η σχέση που έχουμε με τις groupies… 

είναι πάνω απ' όλα μια σχέση αλληλοσεβασμού!

Αν μπορούσαμε να παίξουμε σε ένα festival αυτό θα ήταν το… 

Austin Psych Fest στο Texas ή το Glastonbury.



Αν επιλέγαμε μια τραγουδίστρια του εξωτερικού να κάνει guest σε μια συναυλία, αυτή θα ήταν η…. 

Kim Gordon των Sonic Youth στο μπάσο που δεν έχουμε γιατί είναι ακόμα και τώρα η πιο γοητευτική μπασίστρια.

Αν είχαμε γράψει εμείς ένα γνωστό κομμάτι, θα θέλαμε να είναι το…. 

«L.A. Woman» των The Doors.

Όταν είμαστε πάνω στη σκηνή πίνουμε… 

νερό για να μην αφυδατωθούμε και Gin ή Scotch για τα καύσιμα.

Αν μπορούσαμε να γυρίσουμε τον χρόνο πίσω θα…

πηγαίναμε οι μισοί στο 1968 και οι άλλοι μισοί στο 1991.

  • ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ ΦΟΥ.ΜΠΟΥ
Διάβασε ακόμα