Πόσες φορές δολοφόνησες στίχους τραγουδιών; (Κι άλλες δικές σου απαντήσεις)

Πήραμε τα σχόλια των αναγνωστών μας και τα κάναμε ξεχωριστό θέμα. Για δεύτερη φορά.

Πόσες φορές δολοφόνησες στίχους τραγουδιών; (Κι άλλες δικές σου απαντήσεις)

Πήραμε τα σχόλια των αναγνωστών μας και τα κάναμε ξεχωριστό θέμα. Για δεύτερη φορά.

Πριν από περίπου έναν μήνα, στα μέσα Μαΐου συγκεκριμένα, είχαμε ετοιμάσει ένα θέμα το οποίο τάραξε τα νερά των ελληνικών ιντερνέτς και έσπασε τα μηχανάκια της AGB. Ασχοληθήκαμε με τα τραγούδια που όλοι μας ανεξαιρέτως έχουμε κατακρεουργήσει σε κάποια φάση της ζωής μας, κυρίως σε μικρή ηλικία. Ωστόσο παρατηρήθηκε το εξής φαινόμενο: το πιο αστείο κομμάτι του άρθρου ήταν τα δικά σου σχόλια αναγνώστη. Αν τα αθροίσουμε σε Facebook, Twitter αλλά και μέσα στο Provocateur, κυριολεκτικά ξεπερνούν τα 1000 και τα περισσότερα από αυτά είχαν να καταθέσουν τη δική τους δολοφονία κάποιου γνωστού ή και άγνωστου τραγουδιού.

Έτσι προχωρήσαμε στη δημιουργία του επόμενου κειμένου, που είχε επιλογές δολοφονημένων τραγουδιών μόνο από τα σχόλια. Επειδή όμως ένα κείμενο είναι πολύ μικρό για να αποτυπώσει το μεγαλείο των σχολιαστών, αποφασίσαμε να κάνουμε και τρίτο μέρος (δεύτερο βασισμένο στις εξομολογήσεις των αναγνωστών). 


*Ρισπέκτ στον δημιουργό ενός εκ των τραγουδιών που αναφέραμε στα προηγούμενα κείμενα, που επικοινώνησε μαζί μας για να μας πει πόσο γέλασε με την ιδέα. 

Αυτά είναι άλλα πέντε τραγούδια που δολοφόνησες και μας εμπιστεύτηκες...

Αυτό που μας διέλυσε

 

Ο άνθρωπος που ξεσκέπασε τη συνομωσία του Ροβιώλη και μας διέλυσε μια ολόκληρη ιστορία που είχε φωλιάσει στο κεφάλι μας, έχει ονοματεπώνυμο. Λέγεται Αχιλλέας Νούτσος και μας εξήγησε σε σχόλιό του ότι δεν υπάρχει Ροβιώλης, αλλά το τραγούδι μιλάει για "βιολί, σαντουροβιόλι" και όχι για "βιολί, σαν του Ροβιώλη". Βέβαια η ιστορία έχει τρελό background, αφού ένας θεούλης έκατσε και έφτιαξε στη wikipedia όλη τη ζωή του βιολονίστα (ναι έτσι λέγεται) Τζιανμπατίστα Ροβιόλι και συνέχισε τον θρύλο που όλοι είχαμε δημιουργήσει στο μυαλό μας. Φυσικά η σελίδα διαγράφηκε, αλλά ευτυχώς για εμάς ο κύριος Νίκος Σαραντάκος διέσωσε την ιστορία και την έχει κρατήσει στο blog του

Αυτό που δολοφονήσαμε 2 φορές

 

Την προηγούμενη φορά μάθαμε πως ο κύριος Λευθέρης έγραψε "κόχη και λατρεία" και μας έπεσαν και τα λίγα μαλλιά που μας έχουν απομείνει στο κεφάλι. Αυτό που δεν ξέραμε είναι ότι παίζει διπλή δολοφονία στο συγκεκριμένο κομμάτι. Πολλοί αναγνώστες μας στα σχόλια τους τόνισαν ότι σε μικρή ηλικία τραγουδούσαν "τα μαρούλια μια σταλιά" αντί για "καμαρούλα μια σταλιά". Και καλά, όλα να τα δεχτούμε. Πώς διάολο θα μπορούσε ένα μαρούλι να είναι δύο επί τρία
 

Το πιο ανεξήγητο 

 

Και γι' αυτό το τραγούδι έγινε ένας μικρός χαμός. Η επική τραγουδάρα του Ρασούλη και το Παπαζόγλου λέγεται πως δημιουργήθηκε για πλάκα, όπως πλάκα έκανε και με τα παιδικά μας (και όχι μόνο) μυαλά. Γιατί πώς αλλιώς να εξηγήσουμε το γεγονός ότι αρκετοί συνάνθρωποι μας άκουγαν "Πότε Βούδας, πότε Κούδας, πότε ήσουν Σκιούδας" αντί για "Πότε Βούδας, πότε Κούδας, πότε Ιησούς κι Ιούδας". ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΑΚΟΥΓΕΣ ΑΥΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ ΤΟΥ PROVOCATEUR! Δε μπορεί!

Το πιο ρετρό

Ένα από τα γνωστά τραγούδια της δεκαετίας του 1920 (αστειάκι) είναι το αγαπημένο μας "Παραδώσου" του Πασχάλη. Αυτό το στιχουργικό αριστούργημα αφού κάνει ένα πέρασμα μέσα από τα μονοπάτια της ιστορίας αναφερόμενο στον Ιβάν τον Τρομερό και τον Μέγα Αλέξανδρο, προκαλεί το ανυποψίαστο κορίτσι λέγοντας "Παραδώσου λοιπόν/ άνευ όρων μωρό μου". Ηρέμησε. Αλήθεια έτσι λέει. Και ναι, όσο και να το θέλεις, σε καμία περίπτωση δεν λέει "Παραδώσου λοιπόν/ πάρε φόρα μωρό μου" γιατί απλά δεν βγάζει κανένα νόημα

Το δικό μου

 
Και μια δική μου εξομολόγηση αν μου επιτρέπεις... Στο σπίτι μου πάντα έπαιζε λαϊκή μουσική (έως και σκυλάδικη, αλλά αυτή είναι μια πονεμένη ιστορία) οπότε όπως είναι λογικό, ο Βασιλάκης ο Καρράς ήταν πάντα στις πρώτες επιλογές για το καθημερινό ρεπερτόριο. Μοιραία λοιπόν και ο γράφων μεγάλωσε με αυτά τα ακούσματα. Στο τραγούδι "Χαμένη Πολιτεία" (ναι δεν το είπε εκείνος πρώτος, πάμε παρακάτω), λέει ο άνθρωπος "Άπονα σε λεηλάτησαν καρδιά μου/ οι τόσες οι αγάπες" αλλά εγώ ακούω "Από να 'σαι λεηλάτισσα καρδιά μου". Καταλαβαίνεις ότι έφαγα αρκετά χρόνια από τη ζωή μου προσπαθώντας να καταλάβω τι είναι η "λεηλάτισσα" και φυσικά καταλαβαίνεις πως όταν είδα γραπτά τους στίχους κόντεψα να λιποθυμήσω.

 

Για πες, τι ξεχάσαμε... 

  • ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ ΦΟΥ.ΜΠΟΥ
Περισσότερα με Humor
Διάβασε ακόμα