Ας μάς πει η Κατερίνα Λάσπα ποιος δικαιούται να λέει παραμύθια στα παιδιά

Μια υπέροχη πρωτοβουλία σε παιδικό σταθμό της Θεσσαλονίκης, πήρε δημοσιότητα για τους πιο λάθος λόγους και η Κατερίνα Λάσπα στάθηκε από τη λάθος πλευρά του "διαλόγου".

Ας μάς πει η Κατερίνα Λάσπα ποιος δικαιούται να λέει παραμύθια στα παιδιά

Μια υπέροχη πρωτοβουλία σε παιδικό σταθμό της Θεσσαλονίκης, πήρε δημοσιότητα για τους πιο λάθος λόγους και η Κατερίνα Λάσπα στάθηκε από τη λάθος πλευρά του "διαλόγου".


Μέσα σε όλες τις ματαιώσεις που πάνε αγκαζέ με αυτή την ηλιόλουστη χώρα είναι και η “καθαρότητα” προθέσεων και ιδεολογιών μέσα σε κομματικά μορφώματα. Θα μου πεις, βγήκε ποτέ τίποτα καλό από το concept “καθαρότητα”; Όχι, αλλά έχει πλάκα να τη χρησιμοποιείς ως επιχείρημα απέναντι σε άτομα που βασιζόμενα στην όποια, μετρήσιμη ή μη, δημοσιότητά τους, βρήκαν τη θέση τους σε κόμματα ως στελέχη, πιθανότατα μετά από αξιόπιστες διαδικασίες σαν το “αμπεμπαπλομ”. Και τέλος πάντων, να μείνουμε “καθαροί” από ρευστές ιδέες περί φύλου εύχεται οργισμένη η Κατερίνα Λάσπα, με αφορμή μια εκδήλωση όπου drag queens διάβασαν παραμύθια σε παιδιά νηπίου στη Θεσσαλονίκη. Η Κατερίνα Λάσπα που δεν ξέρει από ό,τι φαίνεται, πως το κόμμα στο οποίο τελεί χρέη γενικής γραμματέα εθελοντισμού -έστω και κατ'επίφαση, όπως όλα στην καημένη πολιτική μας σκηνή- προάγει την ελευθερία, τη συμπερίληψη και μάχεται (ας πούμε) κατά της ομοφοβίας και οποιασδήποτε διάκρισης στη βάση θεμάτων που δεν είναι δουλειά μας να μας αφορούν και να μας ξενίζουν. 

Thessaloniki Pride και Οικογένειες Ουράνιο Τόξο είχαν την ιδέα να διοργανώσουν μια εκδήλωση σε βρεφονηπιακό σταθμό, στην οποία drag queens θα διαβάζουν παραμύθια στα παιδιά. “Σκοπός ήταν μέσα από το παραμύθι να αμφισβητηθούν οι απολιθωμένες αντιλήψεις ότι τα χρώματα και τα παιχνίδια έχουν συγκεκριμένο φύλο και να επιτραπεί στα παιδιά να αναπτύξουν ελεύθερα την προσωπικότητά τους, χωρίς να γεμίζουν με ενοχές, γιατί προτιμούν το ένα ή το άλλο παιχνίδι”, γράφουν στο δελτίο τύπου, ανακοινώνοντας πως θα αλλάξουν χώρο διεξαγωγής, για να προστατεύσουν τα παιδιά, μιας και η εκδήλωση έλαβε περισσότερη δημοσιότητα από την απαραίτητη ή την επιθυμητή, και δυστυχώς για τους λάθος λόγους. Ανάμεσα σε αυτούς που πέρασαν την εκδήλωση στην πολυσύχναστη σφαίρα της πόλωσης ήταν και η Κατερίνα Λάσπα, η οποία σε στόρι της, έκανε σαφές χωρίς ιδιαίτερη σκέψη, χωρίς καν την κουτοπονηριά των προσχημάτων, πως θεωρεί “αθλιότητα” την “προσπάθεια επιβολής τέτοιων προτύπων σε παιδάκια”. 

Συγκεκριμένα, έγραψε σε στόρι της στο Instagram:

“AΘΛΙΟΤΗΤΑ. Ο καθένας ας κάνει ό,τι θέλει στον εαυτό του. Κανένας όμως δεν έχει το δικαίωμα με πλάγιο τρόπο να επιβάλει τέτοια πρότυπα σε παιδάκια”. 

Τα αντανακλαστικά του ΚΙΝΑΛ ήταν εντυπωσιακά. Σε σημείο που νιώσαμε για λίγο την ανάγκη να υπερασπιστούμε την Κατερίνα Λάσπα και το δικαίωμά της να μοιράζεται την άποψή της. Υπόνοιες για “κρίση” και “διαγραφή” της βρήκαν τη θέση τους σε δημοσιεύσεις και ανακοινώσεις σχετικά με την τρανσοφοβική της δήλωση. Είναι στα αλήθεια τρομακτικό αυτό το κυνηγητό του cancel από τα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα “ζωής” μιας άποψης που μάλλον έχουμε αρχίσει να συνηθίζουμε πως θα ακούμε μόνο σε οικογενειακά τραπέζια και δεν θα βρίσκει οξυγόνο στα social media, το μαιευτήριο των ιδεατών μας εαυτών. Ωστόσο, η Λάσπα δεν εξέφρασε μια άποψη. Η Λάσπα καταδίκασε. Δεν επιχειρηματολόγησε. Δεν υπονόησε, δεν προβληματίστηκε. Χαρακτήρισε αθλιότητα, μια από τις πιο αισιόδοξες ιδέες. Έκανε λόγο για επιβολή προτύπων, με έμμεσο τρόπο, σαν φωνή σε καφενείο. Σαν θλιβερός αντίλαλος άλλων δεκαετιών που έχει αψηφίσει νόμους της φυσικής, μας κυρίως της λογικής. 

Σε μια χώρα που έχει μάθει να προσδοκά χωρίς να υλοποιεί, μια τέτοια πρωτοβουλία θα έπρεπε να έχει λάβει δημοσιότητα, για εντελώς άλλους λόγους και με εντελώς άλλο τρόπο. Σίγουρα δεν θα έπρεπε να έχουν κινητοποιηθεί πολιτευτές που προσπαθούν να προσκολληθούν στο άρμα της πολιτικής ορθότητας. Σίγουρα δεν θα έπρεπε να έχουν αναγκαστεί να συντάσσουν δελτία τύπου συλλογικότητες, ΜΚΟ και ΛΟΑΤΚΙ+ ομάδες, για να υπερασπιστούν το απολύτως αυτονόητο: πως είναι χαρά για ένα παιδί να ακούσει ένα παραμύθι, σε έναν χώρο που περνά ένα μεγάλο κομμάτι της μέρας του, είτε από εκπαιδευτικό, είτε από τον Άγιο Βασίλη, είτε από ηθοποιό, είτε από drag queen, είτε από επαγγελματία ντυμένο εξωγήινο. Πως δεν λειτουργούν όλα ως πρότυπα, ούτε δημιουργούν σύγχυση. Και γενικώς, και ειδικώς, στη νηπιακή ηλικία. Πως η queer ταυτότητα και σεξουαλικός προσανατολισμός δεν είναι μια “τάση” που υιοθετείται, ούτε μια μόδα που αντιγράφεται και επηρεάζει. Το να είσαι queer δεν είναι κολλητικό. Πως “drag queen” είναι καλλιτεχνική ταμπέλα και ως τέτοια συστήνεται σε παιδιά και ενήλικες. Οποιαδήποτε φοβική αντίδραση, είναι μια καθαρά προσωπική επιλογή, ένα αντανακλαστικό που εκπορεύεται από την αμάθεια.

Ευτυχώς, υπάρχει λύση στην αμάθεια: διάβασμα και ανοιχτές κεραίες στις προσλαμβάνουσες. Αυτό το τελευταίο προσπάθησαν να κάνουν σε αυτό το νηπιαγωγείο. Ελπίζουμε να το συνεχίσουν. 

 

  • ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ ΦΟΥ.ΜΠΟΥ
Διάβασε ακόμα