Κάθε φορά που Άδωνις μιλάει για τα αρχαία, ένας γλωσσικός μύθος γεννιέται

Όταν η μαγεία των fake news συναντά την ψυχολογία της ψευδοπιστήμης.

Κάθε φορά που Άδωνις μιλάει για τα αρχαία, ένας γλωσσικός μύθος γεννιέται

Όταν η μαγεία των fake news συναντά την ψυχολογία της ψευδοπιστήμης.


«Δείξε μου μία ψεύτικη είδηση που διαδίδει του πιο χοντροκομμένους μύθους για την ελληνική γλώσσα, να σου δείξω ένα post του Άδωνι Γεωργιάδη». Θα μπορούσε να ήταν χρησμός κάποιου αρχαίου μαντείου ή θα  μπορούσε να ήταν κάποιο ψευδοαπόφεθγμα από αυτά που κυκλοφορούν κατά εκατοντάδες στο ελληνικό ίντερνετ. Όχι όμως, ήταν απλώς το πρωϊνό ενός Σαββάτου κατά το οποίο ο Άδωνις Γεωργιάδης πόσταρε μια επιστημικοφανή μα πλήρως παραπλανητική και εσφαλμένη έρευνα σχετικά με την θετική επίδραση που έχει η εκμάθηση των αρχαίων ελληνικών στην καταπολέμηση της δυσλεξίας.Πρόκειται για ένα δημοσίευμα το οποίο κυκλοφορεί εδώ και χρόνια και έχει ήδη καταρριφθεί ως ψευδές από τα ελληνικά hoaxes. Ωστόσο, αν σε κάτι αποδεδειγμένα πιστεύει ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν είναι οι ιδέες περί επενδύσεων, αυταρχισμού, αστυνομοκρατίας και άλλα τέτοια που είναι για μέτριους ακροδεξιούς. Όχι, ο Άδωνις είναι φανατικός υποστηρικτής της αρχής «μην αφήνεις την πραγματικότητα να σου χαλάει μια ωραία ιστορία».

Ας μην ξεχνάμε ότι ο υπουργούς ανάπτυξης αγαπάει κάτι περισσότερο από τη απολύσεις: την «Ελληνική Αγωγή», μια επιχείρηση που πουλάει με το κιλό πατρίδα, εθνικισμό και εγνωσμένης αντιεπιστημονικότητας σεμινάρια και εκδόσεις, διαδίδοντας τους πιο εξωφρενικούς μύθους για την ελληνική γλώσσα. Κάποιος θα πει ότι η «Ελληνική Αγωγή» συνοψίζει και το όραμα του Άδωνι Γεωργιάδη για την ιδιωτική εκπαίδευση, αλλά θα πάρω απόσταση από αυτό τον ισχυρισμό αντίστοιχο με εκείνο που έχει το αλφάβητό μας από το καταργημένο γράμμα «κόππα».

Θα είχε πράγματι ενδιαφέρον να αποδομήσουμε τον μύθο που αναπαρήγαγε ο Υπουργός, αλλά μάλλον είμαι τεμπέλης και κυρίως κάτι τέτοιο θα υπερέβαινε τους σκοπούς αυτού του κειμένου. Τα κάνει άριστα τόσα χρόνια ο Νίκος Σαραντάκος από το ιστολόγιό του. Άλλωστε, δεν είναι η πρώτη φορά που ο ίδιος ή οι συνεργάτες της Ελληνικής Αγωγής, διαδίδει μύθους.

Το 2010, ως βουλευτής του ΛΑΟΣ, ακόμα είχε ζητήσει από την τότε Υπουργό Παιδείας, Άννα Διαμαντοπούλου, την αναγνώριση της αρχαίας ελληνικής ως διεθνούς γλώσσας. Ανάμεσα στα επιχειρήματά του ήταν και το ότι οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές αναγνωρίζουν μόνο τα αρχαία ελληνικά. Πρόκειται για ένα μύθο τόσο παλιό όσο και τα chain-mails μέσω των οποίο διαδόθηκε στα πρώτα χρόνια του ίντερνετ.

Οι θέσεις του Άδωνι περί γλώσσας έχουν τόση σχέση με τη γλωσσολογία όσο και η αστρονομία με την αστρολογία.

Την άνοιξη, η σύζυγός μίλησε ως διδάσκουσα της Ελληνικής Αγωγής του σε διαδικτυακή ημερίδα ιδιωτικού εκπαιδευτηρίου μεταλυκειακής εκπαίδευσης «επιχειρηματολογούσε» για την δήθεν μαθηματική δομή των αρχαίων ελληνικών και υποστήριζε ότι όταν τα διαβάζουμε και όταν τα μιλάμε, «ο εγκέφαλος μας είναι σαν να κάνει εξισώσεις». Αν μη τι άλλο, είναι μια δικαίωση αυτό για όσους έχουμε παιδευτεί με τους πλάγιους εξαρτημένους υποθετικούς λόγους, οι οποίοι ναι είναι δυσκολότεροι και από εξίσωση.

Θα μπορούσαμε να συνεχίζαμε, όμως ακόμα και η σταχυολόγηση των μύθων είναι κουραστική. Άλλωστε, οι θέσεις του Άδωνι περί γλώσσας έχουν τόση σχέση με τη γλωσσολογία όσο και η αστρονομία με την αστρολογία. Ας σκεφτούμε όμως ποια ακριβώς στάση συγκροτείται απέναντι στην αρχαία ελληνική γλώσσα, την ιστορία της και τους ομιλητές της μέσω της αναπαραγωγής τους; Ας σκεφτούμε πώς οι μύθοι αυτοί διαμορφώνουν και τις στάσεις μας για τη γλώσσα που μιλάμε σήμερα και τους ομιλητές της;

Δεν λέμε κάτι καινούργιο αν υποστηρίξουμε ότι ο Άδωνις Γεωργιάδης συντάσσεται με τις πλέον συντηρητικές αντιλήψεις οι οποίες προκρίνουν την ιστορική, κοινωνική και εκπαιδευτική και όποια άλλη «ανωτερότητα» της αρχαία ελληνικής (έτσι γενικευτικά, παραβλέποντας το γεγονός ότι και η αρχαία ελληνική πέρασε από πολλές ιστορικές φάσεις και περιόδους και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως μία γλώσσα) έναντι των νέων ελληνικών. Αντίστοιχα, δεν είναι νέο να αναφερθεί είναι ότι αυτές οι πεποιθήσεις, αντιφατικές και αφού τροποποιήθηκαν σύμφωνα με τα πολιτικά συμφραζόμενα που κλήθηκαν να εκφράσουν, βάδισαν από την πρώτη στιγμή χέρι με χέρι με τον εθνικισμό του νεοσύστατου ελληνικού κράτους, το οποίο στην προσπάθειά του να συμμετάσχει στο πολιτιστικό κεφάλαιο της Δύσης, πρόβαλλε την ακεραιότητα και καθαρότητα της αρχαίας ελληνικής γλώσσας χτίζοντας αυθαίρετα δεσμούς αδιατάρακτης γλωσσικής συνέχειας ανάμεσα στην αρχαία και τη νέα ελληνική.

Η ανάρτηση του Γεωργιάδη, όπως και κάθε ανάρτηση, έκδοση ή υλικό που προέρχεται από την Ελληνική Αγωγή, δείνχει πόσο προβληματική είναι αυτή η μουσειακή και μεταφυσική σχέση με το παρελθόν μας και πόσο εύκολα μπορεί να επενδυθεί με μύθους, ψέματα και ψευδοεπιστημονικά συμπεράσματα. Όταν λοιπόν εγκαταλείπουμε το φως της επιστημονικής έρευνας και περνάμε σε μια επικράτεια ομιχλώδη, αυτή της άγνοιας, όπου οι μυθικές ιδιότητες και αρετές απλώνονται σαν δίχτυ πάνω από την την τεκμηρίωση και βιβλιογραφίες, είναι εκείνη ακριβώς η στιγμή που «αλήθεια» εκφυλίζεται με ντόπα.

‘Όπως γράφουν εδώ και χρόνια οι τοίχοι: όσο περισσότερο σε ντοπάρουν με έθνος και φυλή, τόσο περισσότερο σου κλέβουν την ζωή. Αυτό κάνει και ο Άδωνις Γεωργιάδης πουλώντας πατρίδα και μύθους με το κιλό. Δεν τα λιγουρευόμαστε.

  • ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ ΦΟΥ.ΜΠΟΥ
Διάβασε ακόμα