Bρείτε κάποιον να σας αγαπά, όπως οι αντιεμβολιαστές τις συνομωσίες

Όταν η βεβαιότητα του σκοταδιού συναντά την αβεβαιότητα της επιστήμης.

Bρείτε κάποιον να σας αγαπά, όπως οι αντιεμβολιαστές τις συνομωσίες

Όταν η βεβαιότητα του σκοταδιού συναντά την αβεβαιότητα της επιστήμης.


Μην έχουμε αυταπάτες, αν δεν μετρούσαμε καθημερινά περίπου 100 νεκρούς από τον κορονοϊό, το πρώτο θέμα συζήτησης θα ήταν πόσο επικίνδυνο είναι το εμβόλιο. Διότι πολλοί το θεωρούν εξ ορισμού επικίνδυνο. Ωστόσο, το μακάβριο θέαμα με τους τάφους της Θεσσαλονίκης αλλά και το γεγονός όλοι πλέον γνωρίζουμε κάποιον που να έχει βρεθεί θετικός στον κορονοϊό, αποτελούν αμφότερα τα reality checks που χρειάζεται η σκέψη μας.

Όπως όμως είχε συμβεί και πριν το δεύτερο σαρωτικό δεύτερο κύμα του ιού, όταν πολλοί έβγαιναν με αγανάκτηση και έπαρση και αμφισβητούσαν την ίδια την ύπαρξή του (Γρηγόρη Πετράκο, ακούς;), έτσι και τώρα, όσο το εμβόλιο δεν αποτελεί κομμάτι της καθημερινότητας μας, σπεύδουν να εκφράσουν όχι απλώς τη δυσπιστία τους αλλά μια γενικευμένη απόρριψη.

Οι στάσεις αυτές έχουν ήδη καταγραφεί. Μόλις σήμερα σε έρευνα του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών το 52% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι δεν θα κάνει το εμβόλιο. Ανάμεσα τους παράγοντες του δισταγμού τους είναι  ο φόβος για παρενέργειες και η αμφιβολία για την αποτελεσματικότητά του. Επίσης, στην ίδια έρευνα, μόλις ένας στους τρεις δήλωσε ότι το εμβόλιο θα πρέπει να είναι υποχρεωτικό για όλους. 

Η αμφιβολία και η αμφισβήτηση είναι οι δύο απαραίτητες προϋποθέσεις για να εξελιχθεί η γνώση

Ανάλογα ευρήματα είχαν καταγραφεί και παλιότερα σε έρευνα της ΔιαΝΕΟσις (1 στους 2 δεν θα κάνει το εμβόλιο), ενώ κάπως πιο ενθαρρυντικά ήταν τα στοιχεία από έρευνα της MRB, στην οποία το 37,7% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι δεν θα εμβολιαστεί.

Πλάι στις έρευνες έρχονται και οι επώνυμες δηλώσεις. Σήμερα ο Άρης Σερβετάλης είπε ότι θα εμβολιαστεί από τους τελευταίους διότι είναι «πολύ επιφυλακτικός, επειδή διαφημίζεται σαν σωτήρας». Από τελείως διαφορετική σκοπιά και χωρίς να υπάρχει η πρόθεση για οποιαδήποτε συσχέτιση, δύο μέρες νωρίτερα και με αφετηρία το βαθύ σκοτάδι της ανθρώπινης σκέψης, ο Μητροπολίτης Μόρφου βλέπει στα εμβόλια μία «ψηφιοποιημένη ταυτότητα […] που θα λειτουργούν ως μέσα πλήρους ελέγχουν της όλης ζωής των εμβολιασθέντων».

Η αμφιβολία και η αμφισβήτηση είναι οι δύο απαραίτητες προϋποθέσεις για να εξελιχθεί η γνώση και να προχωρήσει η επιστήμη. Αυτός είναι ο λόγος που πολλές φορές για ζητήματα τα οποία ακόμα δεν γνωρίζουμε με επάρκεια, όπως τον covid-19, να υπάρχουν αντικροούμενες έρευνες και πορίσματα. Η επιστήμη είναι μια διαρκής μάχη με το σκοτάδι της άγνοιας, σε μια μάχη όπου κάθε τεκμηριωμένο συμπέρασμα είναι ένα λιθαράκι πάνω στο οποίο σκαρφαλώνουμε για να δούμε καθαρά και από καλύτερη θέση παρατήρησης το αντικείμενο που μελετάμε.

Η επιστήμη ποτέ δεν προχωρά με απόλυτες βεβαιότητες και αυτό ακριβώς δεν αντέχουν όσων τα αφτιά παρασύρονται από συνωμοσίες. Η συνωμοσολογία δεν είναι τίποτα άλλo παρά μια παράθεση σκοτεινών βεβαιοτήτων, αδύνατον να αποδειχθούν επομένως γίνονται φαινομενικά «ακλόνητες».

Φυσικά υπάρχουν πολλά που μπορεί κάποιος να αμφισβητήσει. Η διαχείριση της πανδημίας άλλωστε είναι πολιτικό ζήτημα και όχι μόνο υγειονομικό. Πολιτικό ζήτημα είναι και ποιοι θα έχουν πρόσβαση στο εμβόλιο, αλλά και πώς και με ποια κριτήρια οι φαρμακευτικές εταιρείες δημιουργούν, διαχειρίζονται και διαχέεουν αυτή τη γνώση.

 Η συνωμοσολογία δεν είναι τίποτα άλλo παρά μια παράθεση σκοτεινών βεβαιοτήτων, αδύνατον να αποδειχθούν επομένως γίνονται φαινομενικά «ακλόνητες»

Απέναντι όμως σε όσους διαχρονικά νιώθουν ότι είναι πιο πονηερεμένοι και ότι βλέπουν κάτι που οι περισσότεροι αρνούνται να δουν, ας αντιπαρατάξουμε φωνές νηφάλιες και φωνές που διαθέτουν γνώση. Όπως του Ηλία Μόσιαλου που μέσα από τα καθημερινά σχεδόν post του προσπαθεί να δίνει μια καθαρή εικόνα για την εξέλιξη και τη διαχείριση της πανδημίας σε όλο τον πλανήτη και καταρρίπτει διαρκώς τους περισσότερο η λιγότερο εξωφρενικούς ισχυρισμούς των ατιεμβολιαστών.

Και ο Ηλίας Μόσιαλός λέει το εξής απλό: «Έχω ξαναπεί πως συμπτώματα που πιθανώς συνδέονται με τα εμβόλια εμφανίζονται συνήθως την πρώτη εβδομάδα και σε πολύ λίγες περιπτώσεις μέχρι τέσσερις μήνες. Μετά τους τέσσερις μήνες είναι πολύ δύσκολο να εμφανίσουν παρενέργειες. [...] Να μην ξεχνάμε πως στη χώρα μας όταν έρθουν τα εμβόλια, θα έχουμε στοιχεία 4 μηνών από τις κλινικές δοκιμές αλλά και στοιχεία από τους εμβολιασμούς στη Μεγάλη Βρετανία».

Ας τον ακούσουμε.

  • ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ ΦΟΥ.ΜΠΟΥ
Διάβασε ακόμα