"Χωρίς την καλή μου, δεν έχει νόημα να ζω": Δεν είναι έγκλημα έρωτα, είναι γυναικοκτονία

Στη Ρόδο δολοφονήθηκε ακόμα μια γυναίκα, ακριβώς επειδή είναι γυναίκα.

"Χωρίς την καλή μου, δεν έχει νόημα να ζω": Δεν είναι έγκλημα έρωτα, είναι γυναικοκτονία

Στη Ρόδο δολοφονήθηκε ακόμα μια γυναίκα, ακριβώς επειδή είναι γυναίκα.


Στη Ρόδο μια γυναίκα έπεσε νεκρή από πυροβολισμούς, τη στιμγή που προσπαθούσε να παρκάρει το αυτοκίνητό της. Άδικα προσπαθούσαμε να πατήσουμε mute στο ένστικτό μας που μάς έλεγε πως πρόκειται για γυναικοκτονία. Επιβεβαιώθηκε. Ο δράστης ήταν ο πρώην σύντροφός της ο οποίος απάντησε με θάνατο στην απόφασή της να χωρίσουν. Τον θάνατο και των δυο. Γιατί σύμφωνα με τους αρρωστημένους κανόνες των γυναικοκτόνων, των οποίων η πατριαρχία οπλίζει τα χέρια, «αφού δεν είμαστε μαζί στο ζωή, θα είμαστε στον θάνατο».

Μια 31χρονη γυναίκα, έπεσε νεκρή σε δρόμο της Ρόδου, μετά από δυο πυροβολισμούς, μπροστά στα μάτια περαστικών. Ο δράστης, περιμένοντάς την σε ενοικιαζόμενο αυτοκίνητο, περίμενε μέχρι να φτάσει, για να την πυροβολήσει εν ψυχρώ δυο φορές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Ροδιακής, ο 40χρονος, που είχε συνάψει σχέση με το θύμα, διάρκειας δυο μηνών, αφού «τελείωσε» τη δουλειά του, βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του, έχοντας βάλει ο ίδιος τέλος στη ζωή του και έχοντας αφήσει ένα ανατριχιαστικό σημείωμα: «χωρίς την καλή μου, δεν έχει νόημα να ζω».

Μια γυναίκα χωρίζει τον σύντροφό της και εκείνος αποφασίζει πως θα τη σκοτώσει. Γιατί πιθανότατα οι γυναίκες ακολουθούν τις οδηγίες αρσενικών συντρόφων. Μαζί στον θάνατο. Αυτό πρέπει να είναι το χυδαίο αφήγημα, που καταπατά το δικαίωμα στη ζωή, στο μυαλό κάποιου που φεύγει από το σπίτι του, με μια καραμπίνα στο χέρι, ακολουθώντας ένα οργανωμένο σχέδιο για την αφαίρεση της ζωής κάποιας που θεωρητικά αγαπάει. Και μετά αυτοκτονία, γιατί τις αποφάσεις για ζωή και θάνατο τις παίρνει ο ίδιος. Το σημείωμα, κερασάκι στην τούρτα του τοξικού ρομαντισμού που σαπίζει καιρό.

Το 2021 γέμισε τη ζωή μας με ονόματα γυναικών που έφυγαν από το χέρι κακοποιητών, συντρόφων, πρώην και νυν εραστών. Γυναίκες που στις πρώτες τους διακοπές βρέθηκαν έντρομες έξω από αυτοκίνητα, με το χέρι εκείνου που εμπιστεύηκαν να τις ρίχνει στα βράχια. Γυναίκες που τσιμεντώθηκαν στην αυλή του σπιτιού που τις γέμισε τραύματα, από τα χέρια εκείνου που παντρεύτηκαν και υπέμεναν χρόνια και χρόνια τη βία του. Γυναίκες που βρέθηκαν πνιγμένες, με το μωρό τους πάνω στην αγκαλιά τους, ενώ ο γυναικοκτόνος τους παρίστανε τον καλό σύζυγο μπροστά σε κάμερες και μάτια συγγενών. Γυναίκες των οποίων ο γυναικοκτόνος αυτοκτόνησε λίγο μετά, ακολουθώντας το τοξικό και επικίνδυνο παραμύθι ότι μπορεί κάποιος να σκοτώσει κάποια που αγαπάει. 

Και θα ακούσουμε φράσεις για τον έρωτα, δηλώσεις για το πόσο την αγαπούσε, "έγκλημα πάθους". Και θα διαιωνιστεί η τοξικά επικίνδυνη θεωρία ότι κάποιος μπορεί να σκοτώσει κάποια που αγαπάει αληθινά, από φόβο μην τη χάσει, επειδή ο πόνος ήταν πολύς. Όχι, δεν τη σκότωσε ο έρωτας. Ούτε η αγάπη του. Τη σκότωσε ο γυναικοκτόνος, επειδή ήταν γυναίκα, επειδή του ζήτησε να χωρίσουν, επειδή δεν έγινε αυτό που ήθελε όπως το ήθελε. 

Μια ακόμα γυναίκα προστέθηκε στη λίστα με όσες δολοφονήθηκαν επειδή είναι γυναίκες. Δεν έχουμε μάθει ακόμα το όνομά της, αλλά θα το μάθουμε. Και θα προτιμούσαμε να της έχουμε συστηθεί αλλιώς. Όχι έτσι. 

  • ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ ΦΟΥ.ΜΠΟΥ
Διάβασε ακόμα