I Feel ΛΩΒ: Μαθήματα ζωής από ένα πρώην ερωτικό μοντέλο

Η Miss LNI της ερωτικής τέχνης, βουτάει με πάθος στον κόσμο της ψυχοθεραπείας, μαθαίνοντας στους ανθρώπους να αγκαλιάζουν τον εαυτό τους σαν ολότητα.

I Feel ΛΩΒ: Μαθήματα ζωής από ένα πρώην ερωτικό μοντέλο

Η Miss LNI της ερωτικής τέχνης, βουτάει με πάθος στον κόσμο της ψυχοθεραπείας, μαθαίνοντας στους ανθρώπους να αγκαλιάζουν τον εαυτό τους σαν ολότητα.


Πώς μπορεί να είναι το να δηλώνεις "erotic artist"; Ιδέα δεν έχω, αλλά η Ελένη Denephelis που μέχρι πρότεινος συστηνόταν ως "Miss LNI" μου έδωσε μια πολύ καλή εικόνα. Μοιράζοντας τη ζωή της ανάμεσα σε Παρίσι και ΗΠΑ, αυτές τις ημέρες βρίσκεται στη Βουλιαγμένη, την οποία σκέφτεται να τιμήσει για μεγαλύτερο διάστημα από όσο προγραμμάτιζε. 

Η έφηβη Ελένη των σχολικών χρόνων δεν θα μάντευε σε καμία περίπτωση ότι σε κάποιο συμπαντικό σταυροδρόμι παρακάτω, η ερωτική τέχνη θα την κέρδιζε. "Ήμουν καλή μαθήτρια, ήθελα οι άλλοι να με θεωρούν διανοούμενη, μου άρεσε το διάβασμα και το μόνο που σχεδίαζα ήταν το πού θα κάνω μεταπτυχιακό και πώς θα μεταπηδήσω στο διδακτορικό", μου λέει, γελώντας, όπως γελάμε με τα παράδοξα γενικώς. Ούσα σε μια σχολή κινηματογράφου και θέλοντας να βγάλει κάποια έξτρα χρήματα, άρχισε να εργάζεται ως μοντέλο. Στην αρχή έκανε μόδα, αλλά καθώς στη Γαλλία όπου και σπούδαζε, η κουλτούρα του καλλιτεχνικού γυμνού βασιλεύει (η Κάρλα Μπρούνι, δεν πρόδωσε τη μόδα, όταν πόζαρε γυμνή για τον Νιούτον), ο φακός της ερωτικής φωτογραφίας την κέρδισε και έγινε η βασική της δουλειά.

Γυμνή στο Μανχάταν

Στο σάιτ της, που είναι και το μοναδικό οπτικό μέσο που έχει απομείνει από τη ζωή και τη δουλειά της Miss LNI, υπάρχουν οι φωτογραφίες από ένα shooting στο οποίο εξερευνά το ασπρόμαυρο Μανχάταν ολόγυμνη. Τη ρωτάω πώς είναι να περπατάς γυμνή στο Μανχάταν σαν να είναι το πιο φυσικό πράγμα στον κόσμο. Ναι, προφανώς είχε πολύ κρύο. "Το Μανχάταν είναι η πόλη όπου μπορείς να είσαι κυριολεκτικά γυμνή στο μετρό και να μη νοιάζεται κανείς γύρω σου. Μπορεί να είσαι γυμνή με ένα σεξ τόι στο χέρι και κάποιος από το βαγόνι να έρθει απλώς να πει πώς θέλει και αυτός να βγει φωτογραφία. Σε εκείνο το γύρισμα τελικά μας κυνήγησε η αστυνομία. Από παράξενες επαγγελματικές εμπειρίες, έχει αρκετές. "Σε άλλη φωτογράφιση, μια φωτογραφία περιείχε bondage, και ο φωτογράφος, αφού τράβηξε τις φωτογραφίες του, με άφησε γυμνή και δεμένη και έφυγε. Ήταν χιούμορ στα όρια του παρενόχλησης", περιγράφει. Δεν κατάφερα να βρω τη φάρσα του φωτογράφου αστεία, όσο και αν προσπάθησα. Η Ελένη μου τόνισε πως ήταν όντως. "Τις περισσότερες παρενοχλήσεις τις έχω δεχτεί κυρίως ντυμένη και κυρίως από γυναίκες", αναφέρει, περιγράφοντάς μου όλες τις φορές που μια γυναίκα συνεργάτιδα, μια γυναίκα φωτογράφος, μια γνωστή σχεδιάστρια, την έχουν ταπεινώσει και υποτιμήσει (δικές της λέξεις αυτές), κατηγορώντας την πως αντικειμενοποιεί το γυναικείο σώμα με τη δουλειά της. 

Υπόθεση "slut-shaming"

Μια νέα γυναίκα περπατά και φωτογραφίζεται ολόγυμνη στο Μανχάταν ή στην Αθήνα, πρωταγωνιστεί σε artistic short movies με έντονο ερωτικό στοιχείο, γράφει ανοιχτά για το σεξ και τις εμπειρίες της. Ναι, είναι σχεδόν αυτονόητο πως αυτή η γυναίκα και το slut shaming δεν έχουν απλώς συναντηθεί, έχουν περπατήσει χέρι-χέρι σαν συγγενείς που ενώ μισιούνται βαθιά, αναγκάζονται να συμπορεύονται. Η Ελένη έχει καταλάβει με τον βίαιο τρόπο, με πόσο αρρωστημένους τρόπους μπορεί να αλλάξει η συμπεριφορά κάποιου όταν μάθει πως η γυναίκα που έχει απέναντί του ασχολείται με την ερωτική τέχνη. "Η καριέρα μου μού κατέστρεψε το dating", λέει, χωρίς ίχνος μετάνοιας, λέγοντας πως δεν περίμενε πως θα δεχόταν τόσες ανεπιθύμητες dick-pics στη ζωή της.  
"Κάποια στιγμή αφού είχα φύγει για Γαλλία, ένας θείος μου βρήκε το σάιτ μου, εκτύπωσε τις φωτογραφίες μου, και τις μοίρασε σε όλο το χωριό", αναφέρει, κάνοντάς με να καταλάβω πως το slut-shaming που έχει δεχτεί έχει και κάποιες πολύ παθολογικές απολύξεις. "Μου έχει τύχει σε γύρισμα όπου όλοι είμαστε γυμνοί, σε μια σκηνή που φιλιέμαι με κάποιον, να συζητάω μαζί του. Ήταν ένα πλάσμα που μού άρεσε πολύ και στο γύρισμα αυτό βρέθηκε γιατί ήθελε να δοκιμάσει κάτι καινούργιο στη ζωή του. Καθώς συζητάμε και επικοινωνούμε σε ένα βαθύτερο επίπεδο, με ρωτάει εγώ τι κάνω. Του εξηγώ, του δείχνω το σάιτ μου, τα social μου και βλέπω πως ξαφνικά έχει μεταμορφωθεί σε έναν άλλο άνθρωπο. Μη σου τα πολυλογώ, ο ίδιος τύπος που πριν ήταν απόλυτα σοβαρός και με σεβασμό, κατέληξε να μου πιάνει στο στήθος και να με ρωτάει με φθηνό τρόπο αν είναι φυσικό. Έγινε χαμός, όπως καταλαβαίνεις", αναφέρει. 
Βέβαια, slut-shaming έχει δεχτεί και από γυναίκες. "Κάθομαι σε ένα bistro στο Παρίσι και μόλις έχει τελειώσει μια πορεία για τον φεμινισμό, διοργανωμένη από Έλληνες. Εγώ φορούσα ένα πολύ αποκαλυπτικό φόρεμα. Στο δίπλα τραπέζι κάθισαν δυο-τρεις Ελληνίδες από την πορεία και τις άκουγα για αρκετή ώρα να μιλάνε για εμένα, χωρίς να ξέρουν προφανώς πως μπορώ να καταλάβω τι λένε. Το τι άκουσα... "Δες τι φοράει", "τι τσουλάκι", "πρέπει να έχει φτιάξει τα βυζιά της". Σε κάποια φάση, σηκώθηκα, πέρασα δίπλα τους και τους είπα "κορίτσια, ζήτω ο φεμινισμός". 

Τις ιστορίες αυτές μού της διηγείται γελώντας, αλλά παραδέχεται πως την πλήγωσαν πολύ. Μέχρι και σήμερα πιάνει τον εαυτό της να αναρωτιέται μήπως έκανε πολύ νωρίς σεξ με κάποιον, και άλλες τέτοιες περιοριστικές της γυναικείας σεξουαλικότητας θεωρίες και νουθετήσεις. Έχει περάσει αρκετό διάστημα από τη μέρα που άρχισε να δηλώνει "τσουλάκι" ούτως ή άλλως, παίρνοντας γενναία στους ώμους της το δικαίωμά της στην απόλαυση, την επαγγελματική της ιδιότητα και την απόλυτη αδιαφορία για την άποψη των άλλων. Αυτό το τελευταίο, την έκανε και να συνειδητοποιήσει πως αν δεν αποδεχτεί τις αντιφάσεις της και τον εαυτό της σαν ολότητα, δεν θα κάνει όλα όσα θέλει στη ζωή της. "Μπορώ και να διαβάζω και να είμαι τσουλάκι", λέει γελώντας. Κάπου εκεί, η Ελένη της ερωτικής τέχνης, με τις μορφωτικές της ρίζες στις πολιτικές επιστήμες, ερωτεύτηκε την ψυχοθεραπεία και τη συμβουλευτική, πέφτοντας και πάλι στο διάβασμα, με στόχο να βοηθήσει τους ανθρώπους. Η αφορμή για να συνειδητοποιήσει πως αυτό είναι που έλειπε από τη ζωή της, υπήρξε ένα workshop, στο οποίο μάθαινε σε ανθρώπους να στέκονται μπροστά στην κάμερα. "Εκεί κατάλαβα πως αυτό που έλειπε από τη ζωή μου, ήταν το igikai μου, που λένε και οι Ιάπωνες. Και αυτό ήταν η συνεισφορά. Το να βοηθάω ανθρώπους μέσα από το coaching", αναφέρει. 

Το να είσαι ο αληθινός σου εαυτός, είναι το να ζεις με το παράδοξο

Ζούμε υπό το καθεστώς του ετεροκαθορισμού. Για κάποιο παράξενο λόγο, η δουλειά μας καταλήγει να επηρεάζει ακόμα και μια από τις πιο ιδιωτικές μας στιγμές: τον τρόπο που κάνουμε σεξ. Όλοι έχουν μια παράξενη αξίωση για εμάς, μια εικόνα για το πώς "θα έπρεπε" να κινούμαστε. Η Ελένη, σαν πρώτο κανονικό άξονα ζωής, έχει ορίσει το πως να είσαι ο αληθινός σου εαυτός, είναι το να ζεις με το παράδοξο. Μέσα στα ψυχοθεραπευτικά της εργαλεία, έχει θέσει την ύπνωση και το τάντρα, ενώ μέσα από τις συνεδρίες της, τις κοινωνικές της συναναστροφές, αλλά και τον ίδιο της τον εαυτό, έχει διαπιστώσει πως το σεξ προχωράει αγκαζέ με τις ενοχές. Ειδικά για τις γυναίκες. Και εγώ και εκείνη χανόμαστε σε μια συζήτηση για το πώς οι γυναίκες γαλουχούμαστε με μια αιδοιοκεντρική πλύση εγκεφάλου, που μας κάνει να πιστεύουμε πως στο σεξ κάτι χαρίζουμε. "Τίποτα δεν χαρίζουμε στο σεξ. Είναι δώρο", λέει η ίδια, εντοπίζοντας το πρόβλημα κάπου χαμένο στην εβραιοχριστιανική παράδοση. "Πρόκειται για τη μόνη παράδοση που έχει στραφεί ενάντια στη φύση", μου λέει. "Η ιστορία του Κάιν και του Άβελ, πέρα από το ζήτημα της ζήλιας, αποδεικνύει και ο πώς κινείται ο πλανήτης. Ο Άβελ ήταν ο βοσκός και ο Κάιν ο κυνηγός. Στράφηκε ενάντια στη φύση και η γυναίκα είναι φύση. Έχει έναν κύκλο 28 ημερών, απόλυτα συντονισμένο με τη φύση. Η εβραιοχριστιανική θρησκεία καταδικάζει τη φύση, καταδικάζει τη γυναίκα, την Εύα. Όλα αυτά, είναι 'περιοριστικά πιστεύω', όπως τα λέμε στην ψυχολογία και όσο και αν λέμε πως δεν τα πιστεύουμε, υπάρχουν στο ασυνείδητο. Το 95% του ανθρώπου είναι το ασυνείδητο, είναι στον αυτόματο πιλότο", εξηγεί. 

Η Ελένη μου λέει πως κάποτε δήλωνε φεμινίστρια, παρόλο που έχει δεχτεί "αρκετό bullying από φεμινίστριες", όπως λέει. "Μια πολύ γνωστή σχεδιάστρια μόδας θέλοντας να με υποβιβάσει, μου είχε πει πως δεν της αρέσουν καθόλου αυτά που γράφω γιατί νιώθει πως την υποβιβάζουν. Πως μετατρέπουν τη γυναίκα σε αντικείμενο. "Δεν είμαι αντικείμενο, είμαι υποκείμενο", της είπα". Μου εξηγεί πως παλιότερα πίστευε πως το πρόβλημα είναι ο σεξισμός, αλλά πλέον διαπιστώνει πως το θέμα είναι μεγαλύτερο, είναι ο σεβασμός στον άνθρωπο. "Το δεύτερο κύμα φεμινισμού έχει μια κατεύθυνση προς την πολιτική κορεκτίλα. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι ένα ανθρωπιστικό κίνημα. Τότε δεν θα έχουμε καν ανάγκη τον φεμινισμό", τονίζει. 

Μέσα στον χώρο που νοικιάζει στη Βουλιαγμένη, στην οποία όπως μου λέει "της την πέφτουν στον δρόμο και το θεωρεί τέλειο αυτό",  φιλοδοξεί να φτιάξει ένα retreat, στο οποίο θα μπορεί να προσφέρει ψυχοθεραπευτικά εργαλεία και τρόπους ώστε οι άνθρωποι να αγκαλιάσουμε το παράδοξο, κάθε φωτεινή και σκοτεινή γωνία του εαυτού μας. Από τον τρόπο που αγκαλιάζουμε την πιο απλή διάσταση της καθημερινότητάς μας, μέχρι τη σεξουαλικότητά μας. "Πολλές φορές νομίζουν ότι βοηθάω με το σεξ. Δεν είναι συμβουλευτική επικεντρωμένη στο σεξ, απλώς το σεξ είναι μέρος της ζωής μας". Αυτή την περίοδο ασχολείται με το project "The Unconflicted Soul", όνομα που έκλεψε "από μια συνέντευξη του Σαρτρ, τον οποίο δεν συμπαθώ ιδιαίτερα, λόγω του υπερβολικού του πεσιμισμού", ενώ κάνει σπόιλερς για υλικό στο κανάλι της στο YouTube. Με την ερωτική τέχνη λέει πως δεν θα σταματήσει να ασχολείται ποτέ. "Θέλω να βγάζω φωτογραφίες μέχρι τα 80 μου", δηλώνει. Ακούγεται αποφασισμένη. 

 

  • ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ ΦΟΥ.ΜΠΟΥ
Διάβασε ακόμα