Η τρίτη σεζόν του "The Sinner" είναι ένα τεράστιο "γιατί;"

Όλα όσα μπορούσαν να πάνε λάθος, τόσο προβλέψιμα τελικά πήγαν.

Η τρίτη σεζόν του "The Sinner" είναι ένα τεράστιο "γιατί;"

Όλα όσα μπορούσαν να πάνε λάθος, τόσο προβλέψιμα τελικά πήγαν.


Ο Μπιλ Πούλμαν επέστρεψε ως ο μελαγχολικός ντετέκτιβ Χάρι Άμπροουζ, ο οποίος προσπαθεί να επανασυνδεθεί με την κόρη του και τον εγγονό του. Η 3η σεζόν έχει να κάνει με τον αγώνα του Χάρι να γίνει το άτομο που θέλει να είναι παρά τα ελαττώματά του. Η σεζόν παρουσιάζει δύο νέους χαρακτήρες: την μέχρι πρότινος αποξενωμένη κόρη του Χάρι Μέλανι και τον εγγονό του Ιλάι. Όταν αρχίζει η σεζόν, ο Χάρι και η Μέλανι έχουν κάνει μια εύθραυστη συμφιλίωση, και ο Χάρι αρχίζει να έχει σχέση με τον Ιλάι. Θα μπορούσε να μην το κάνει στα οκτώ επεισόδια του "The Sinner" ωστόσο. Το μόνο που μας έμεινε -προσωπικά- είναι ότι ο Άκης Πετρετζίκης είναι φτυστός με τον Ματ Μπόμερ.

Ας δούμε τι κακό τον βρήκε αυτή τη φορά:  τραγικό αυτοκινητιστικό δυστύχημα στα περίχωρα του Ντόρτσεστερ, στα βόρεια της Νέας Υόρκης. Αλλά τα πράγματα δεν είναι ποτέ τόσο απλά. Ο βετεράνος αστυνομικός αποκαλύπτει ένα σύνθετο και ψυχολογικό έγκλημα που τον τραβάει προσωπικά και καταλήγει να απειλεί όχι μόνο την καριέρα του, αλλά και τη ζωή του. Μέχρι να το καταφέρει μας πήρε ο ύπνος παραπάνω από μια φορά. Πόνεσαν τα μυαλά μας. Το μεγάλο ερώτημα στην 3η σεζόν είναι, μπορεί ο Χάρι να σώσει τον Τζέιμι και να φύγει αλώβητος στη διαδικασία; Όχι, ούτε εμείς βγήκαμε αλώβητοι. Παραλίγο να θαφτούμε σε τάφο για οκτώ ώρες δηλαδή για να το ξεπεράσουμε.

Γιατί; Γιατί ο Ματ Μπόμερ  ως Τζέιμι Μπερνς, ένας δάσκαλος και πατέρας που εμπλέκεται σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα που σκοτώνει τον παλιό του φίλο από το κολέγιο Νικ Χάας (περίεργη η ερμηνεία του Κρις Μεσίνα) έχει πολλά πράγματα να συζητήσει με ένα ψυχίατρο. Πχ. Τον Νίτσε και τον υπεράνθρωπό του. Όποιος μάσησε επειδή άκουσε για την έννοια του übermenschlich, δηλαδή το γεγονός ότι  ένα πνευματικά ανώτερο ων, καταπατά τον άνθρωπο, τον αφήνει πίσω, και τελικά τον ξεπερνά, λυπάμαι ειλικρινά. Μπορεί να πίστεψε και τις θεωρίες του Γρηγόρη Πετράκου.

Τι είδαμε δηλαδή στη σειρά; Μια εκλαϊκευμένη αμπελοφιλοφία νιτσεϊκής προελεύσεως με μπόλικο ηρωικό πεσιμισμό. Κάπως διάβασαν εκεί στο Χόλιγουντ ότι αυτό που είμαστε τώρα είναι μια γέφυρα, μια τεντωμένη χορδή, όπου πρέπει να διαβούμε, με τόλμη και θάρρος, με κίνδυνο και αρετή, μέχρι να φτάσουμε στο «Μεγάλο μεσημέρι» δηλαδή στα μισά της διαδρομής, από τον άνθρωπο προς το κάτι ανώτερο. Και μας υπέβαλλαν σε ένα βασανιστήριο που έλεγες δεν μπορεί, μας δουλεύουν όλους.

Ο Χάρι γρήγορα συνειδητοποιεί ότι ο θάνατος του Νικ δεν ήταν εντελώς τυχαίος. Καθώς ο Χάρι ερευνά τον Τζέιμι, μαθαίνει ότι ο Νικ είχε περάσει χρόνια σπάζοντας το μυαλό του φίλου του, πιέζοντας τον Τζέιμι σε όλο και πιο καταστροφική συμπεριφορά.

Είδατε εσείς την ανελαστικότητα της μάζας απέναντι σε κάθε τι καινούργιο με το ψυχάκι που έκοβε λαιμούς; Η καταστροφή είναι πάντα απαραίτητη για την δημιουργία, "χρειάζεσαι χάος στην ζωή σου, για να γεννήσεις ένα αστέρι που χορεύει"  λέει ο Νίτσε και πιθανότατα χωρίς να το ξέρει έκανε review στον τρίτο κύκλο της σειράς ως καταστροφικό για τη φήμη της.

Είναι η εικόνα της προαστιακής ευδαιμονίας που με το ζόρι θέλουν να την κάνουν σκοτεινή; Τα τρία πρώτα επεισόδια δεν ήταν τόσο ενοχλητικά. Τουναντίον, κάτι περίμενες να συμβεί. Ανατρεπτικό. Ειδικά όταν ένας παλιός κολεγιακός φίλος αυτοπροσκαλείται στο σπίτι του νεαρού ευτυχισμένου ζευγαριού που περιμένει το πρώτο του παιδί.

 Είναι μια αριστοτεχνική σκηνή με αυξανόμενη ένταση μεταξύ Μπόμερ και Μεσίνα, στη συνέχεια, τελικά μεταξύ Μπόμερ και Παρίζα Φιτζ-Χένλ όταν  εκείνη προσπαθεί να αντιμετωπίσει τον Τζέιμι  για την αντίδρασή του, η οποία περιστρέφει την αφήγηση σε κάτι πολύ πιο προμηνυόμενο. Το κοινό δεν γνωρίζει ακριβώς σε αυτό το σημείο τι ακριβώς είναι η ρίζα του φόβου του Τζέιμι. Αλλά αυτή η σκηνή δείπνου, με την αυξανόμενη ένταση, είναι τόσο καθηλωτική και σωστά εκτελεσμένη που αμέσως μας γαντζώνει ως θεατές για να θελήσουμε  να μάθουμε τι βρίσκεται κάτω από αυτή την ιστορία. Το μετανιώσαμε φυσικά.

Το πρώτο επεισόδιο προκαλεί αμέσως ερωτήματα όπως: Ο Τζέιμι τρέχει μακριά από κάτι... ή ίσως κάποιος; Ποια είναι η φύση της σχέσης του με τον Νικ; Τότε όσο γρήγορα προκύπτουν αυτά τα ερωτήματα, κάτι συμβαίνει μεταξύ του Τζέιμι και του Νικ, εκτοξεύοντας τον επείγοντα χαρακτήρα αυτών των συλλογισμών. Ο Νικ, λάτρης του μηδενιστή φιλοσόφου Φρίντριχ Νίτσε, είχε περάσει χρόνια πείθοντας τον Τζέιμι να απορρίψει τους κανόνες της κοινωνίας και να ενδώσει στα βασικότερα ένστικτά του. Ο Τζέιμι ήταν πάντα μπερδεμένος, αλλά το ατύχημα τον έσπρωξε στα άκρα. Καθώς ο Χάρι πιέζει τον Τζέιμι να κάνει το σωστό, ο Τζέιμι τραβάει τον Χάρι στη σκοτεινή πλευρά.

Στον πυρήνα του, είναι ένα αστυνομικό δράμα με την έννοια ότι παραδίδει πληροφορίες κομμάτι-κομμάτι o αποφασισμένος ντετέκτιβ Χάρι Άμπροουζ. Ο σφυγμός της σειράς, ωστόσο, προέρχεται από τις προσωπικές συγκρούσεις και το τραύμα των πρωταγωνιστών της.

Πολλές οι αναδρομές στη φιλία του Νικ και του Τζέιμι, η οποία στοιχειώνει τον Τζέιμι καθώς παλεύει να προχωρήσει με την οικογένειά του. Η ενοχλητική φύση της προηγούμενης σχέσης του απειλεί να καταστρέψει το γαλήνιο παρόν που θέλει απεγνωσμένα να διατηρήσει.

Τα δικά μας αναπάντητά ερωτήματα είναι το εξής ένα: Ο Χάρι θα μπορούσε να είχε συλλάβει τον Τζέιμι πολλές φορές κατά τη διάρκεια της 3ης σεζόν. Αντίθετα, προσπαθεί να βοηθήσει τον Τζέιμι να αναλάβει τις ευθύνες του και να απομακρυνθεί από την επιρροή του Νικ. Γιατί ρε μπρο;

Αν δεν το είδατε μην διαβάσετε παρακάτω. Γιατί στο τέλος σχεδόν αποχαυνωθήκαμε. Ο Χάρι καταφέρνει να αφοπλίσει τον Τζέιμι, αλλά ο Τζέιμι συνεχίζει να τον προκαλεί μέχρι που ο Χάρι τελικά τον πυροβολεί, πράγμα που δίνει στον Τζέιμι αυτό που ήθελε από την αρχή. Αλήθεια τώρα; Γιατί; Γιατί; Ο Τζέιμι αμέσως φοβάται τον επικείμενο θάνατό του και ικετεύει τον Χάρι να καλέσει τους τραυματιοφορείς, κάτι που κάνει ο Χάρι. Φτάνουν πολύ αργά για να σώσουν τον Τζέιμι, και πεθαίνει με τον Χάρι να προσπαθεί να τον παρηγορήσει.

Δεν ξέρω τι μας περιμένει στην τέταρτη σεζόν.

 

 

 

  • ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ ΦΟΥ.ΜΠΟΥ
Διάβασε ακόμα