Κανείς δεν άξιζε περισσότερο τη Χρυσή Σφαίρα από τον Μαρκ Ράφαλο

To "I Know This Much Is True" είναι κρίμα να το χαρακτηρίσεις τηλεοπτικής σειρά, γιατί είναι αριστούργημα.

Κανείς δεν άξιζε περισσότερο τη Χρυσή Σφαίρα από τον Μαρκ Ράφαλο

To "I Know This Much Is True" είναι κρίμα να το χαρακτηρίσεις τηλεοπτικής σειρά, γιατί είναι αριστούργημα.


Ένα βιβλίο που ανήκει στην κατηγορία του μεγάλου αμερικανικού μυθιστορήματος. Μια συναρπαστική μίνι σειρά έξι επεισοδίων από το κορυφαιο αμερικανικο δικτυο ΗΒΟ. Πρωταγωνιστής ο Μαρκ Ράφαλο, ο οποίος πιστεύει ότι το σκοτεινό "Ι Know This Much Is True" είναι ιδανικό για την εποχή της νέας κανονικότητας. Και πρόσθεσε  ένα ακόμη βραβείο στη συλλογή του.

Ο Μαρκ Ράφαλο επέστρεψε στη μικρή οθόνη ύστερα από είκοσι ολόκληρα χρόνια. Ευτυχώς. Ανεβάζει τον πήχη ψηλά και του χρωστούμε ευγνωμοσύνη που μας εκπαιδεύει ως θεατές σε δύσκολα τηλεοπτικά υποκριτικά μονοπάτια που δεν μας εθίζουν σε ανούσιο binge watch για να γεμίσει το κενό της καραντίνας.

Επέστρεψε για να υποδυθεί δυο ρόλους. Κι αυτό είναι ένα έπος γιατί έχασε τον εαυτό του για να μπει στο σύμπαν των αδελφών του Γουόλι Λαμπ. Ο Ντόμινικ του “I Know This Much Is True” είναι σοβαρά δυσλειτουργικός, επειδή τον έχει χτυπήσει αλύπητα η μοίρα, και κουβαλά την υποχρέωση να φροντίζει τον σχιζοφρενή δίδυμο αδελφό του. Είναι η υπόσχεση που έδωσε στο νεκροκρέβατο της μητέρας του.  Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που τον αντιμετωπίζει ως άγκυρα που τον κρατάει στον βυθό και δεν τον αφήνει να επιστρέψει στην επιφάνεια για να ανασάνει. Ήταν τεράστια η πρόκληση να υποδυθεί τον διπλό ρόλο, καθώς και η δυνατότητα που του έδωσε το ΗΒΟ να πάρει έξι εβδομάδες εκτός γυρισμάτων για να βάλει σχεδόν είκοσι κιλά, ώστε να υποδυθεί τον σχιζοφρενή Τόμας. Και στο διάστημα αυτό –πέρα από το να τρώει συνεχώς– έκανε μεγάλη έρευνα για τη σχιζοφρένεια, πώς είναι να ζει κανείς ακούγοντας φωνές στο κεφάλι του.

Το "I Know This Much Is True", με τα κοντινά πλάνα στα ρημαγμένα πρόσωπα των πρωταγωνιστών του και την υπέροχη ατμόσφαιρα του Σιανφράνς, ο οποίος μένει πιστός στο κινηματογραφικό του δόγμα, είναι ό,τι πιο κοντά σε ανεξάρτητη ταινία έχουμε δει ποτέ στην τηλεόραση. Είναι μια ιστορία που διασχίζει την Αμερική του 20ού αιώνα και ταυτόχρονα ως θεατής γίνεσαι μάρτυρας ενός διπλού υποκριτικού έπους από τον Μαρκ Ράφαλο.

Από την πρώτη φρικιαστική (αν και όχι εξαιρετικά γραφική) σκηνή που είναι ο καταλύτης για ένα τραγικό οικογενειακό έπος, βλέπεις μόνο ένα στοιχείο στον κατάλογο θλίψης του Ντόμινικ. Ο Τόμας, του οποίου η σχιζοφρένεια συνεπάγεται την ακρόαση μηνυμάτων από τον Θεό, κόβει το χέρι του ως θυσία για να αποτρέψει τον πόλεμο. Εκτός από την κατάσταση του αδελφού του, η οποία γεμίζει τον Ντόμινικ τόσο με ενοχή όσο και με αυτολύπηση, στοιχειώνεται από τους θανάτους στενών μελών της οικογένειάς του, ένα σπαρακτικό διαζύγιο, το μίσος του για τον αυστηρό πατριό του και την οργή του που δεν ήξερε ποτέ ποιος ήταν ο βιολογικός του πατέρας. Είναι ο φύλακας του αδελφού του και, φυσικά, το alter ego του, με μια οργή που προκαλεί περίεργα συναισθήματα στους τηλεθεατές. Ο Ντόμινικ είναι δεμένος μαζί του (με τον Τόμας) από δεσμούς αγάπης και καθήκοντος, τα δίδυμα είναι γδαρμένοι ενήλικες από δυσαρέσκεια, θλίψη και κόπωση. Είναι, και τα δύο παιδιά, προϊόν ενός σπιτιού που κυριαρχείται από έναν βίαιο πατριό, και εργάζονται κάτω από την απώλεια της μητέρας τους τρία χρόνια πριν από τον καρκίνο του μαστού. Είναι αριστούργημα, είναι ένα πειστικό, σαγηνευτικό πορτρέτο της κατώτερης μεσαίας τάξης και του βορειοανατολικού νατουραλισμού. Ίσως αυτή είναι μια τέλεια απεικόνιση της ζωής με χρόνιες ψυχικές ασθένειες και της φροντίδας για κάποιον με μια τέτοια κατάσταση.

Βλέπουμε πώς τα πρώτα χρόνια της καταστολής των συναισθημάτων και των απογοητεύσεών του σε ένα βίαιο νοικοκυριό, και στη συνέχεια της υπαγωγής των αναγκών του κάτω από εκείνες του αδελφού του ως ενήλικα, τον έχουν αφήσει ανίκανο να εκφραστεί, όσο δύσκολες και αν είναι οι συνθήκες. Η τωρινή, πολύ νεότερη κοπέλα του δεν έχει υπομονή με την απροθυμία του να της δώσει περισσότερο από ένα κλάσμα της προσοχής που κάνει στον Τόμας, και φωνάζουν ο ένας στον άλλο σε ένα χάσμα παρεξήγησης και ανάγκης.

Ο Μάρκ Ράφαλο χει περάσει πλέον τα πενήντα, πρέπει ως καλλιτέχνης πρέπει να εκτεθεί πλήρως. Δεν βασίζεται πλέον στην εξωτερική εμφάνιση, δεν περιορίορίζεται υποκριτικά και δεν τον κρατάει κάτι από το να πει τις ιστορίες που θέλει. Θέλει να παίζει  ρόλους που αναδεικνύουν την ανθρώπινη φύση, το πόσο ευάλωτοι και όχι το πόσο άτρωτοι νιώθουμε. Από το πρώτο λεπτό έρχεσαι αντιμέτωπος με τη θλίψη, το κληρονομημένο οικογενειακό τραύμα, τον θάνατο, τον καρκίνο, τον χωρισμό, τις διαλυμένες ζωές. Φυσικά, αξίζουν τα εύσημα και στον σκηνοθέτη και σεναριογράφο της σειράς, Ντέρεκ Σιανφράνς.

Info: Η νέα μίνι σειρά του ΗΒΟ «I Know This Much Is True» προβάλλεται σε αποκλειστικότητα από τη Vodafone TV. Το βιβλίο του Γουόλι Λαμπ στο οποίο βασίζεται η σειρά έχει μεταφραστεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πατάκη, με τον τίτλο «Η αλήθεια που έμαθα».

  • ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ ΦΟΥ.ΜΠΟΥ
Διάβασε ακόμα