5 μυθικοί γονείς πανύβλακες, που βάλανε σε τρομερούς μπελάδες τα βλαστάρια τους!

Κάθε που νιώθεις κακός γονιός επειδή δεν έγραψε το μικρό στην ιστορία, θυμήσου το Μυλωνά, την Κασσιόπη και τους κύκνους...

5 μυθικοί γονείς πανύβλακες, που βάλανε σε τρομερούς μπελάδες τα βλαστάρια τους!

Κάθε που νιώθεις κακός γονιός επειδή δεν έγραψε το μικρό στην ιστορία, θυμήσου το Μυλωνά, την Κασσιόπη και τους κύκνους...


Αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα...

Η παραπάνω φράση μπορεί να μην υπάρχει πουθενά αυτούσια γραμμένη, όμως υπάρχουν κάτι περιπτώσεις (χωμένες μέσα σε παραμύθια και σε μύθους) που την αποδεικνύουν στο 100%. Κι εδώ από κάτω σου 'χω 5 τέτοιες. Οι γονείς αμάρτησαν. Και στα τέκνα... έφυγε η μαγκιά! Αν δηλαδή δεν τους έφυγε κι η ζωή...

O Μυλωνάς που 'χε μια κόρη... χρυσοχέρα!

Υπάρχουν κάτι άνθρωποι που, έτσι και τ' ανοίξουν το ρημάδι του, δε λέν' να σταματήσουν. Ο μυλωνάς, ας πούμε. Είχε μια κόρη - χαρά θεού. Ήτανε όμορφη, γλυκιά, είχε τις χάρες όλες, αλλά δεν του 'φτάναν αυτά του μυλωνά να 'χει να λέει. Μια που περνάει λοιπόν ο βασιλιάς από το μύλο, μια που αρχίζει ο άλλος ο απίθανος να λέει: "ξέρεις εμένα η κόρη μου...", και μια που τελειώνει: "Α! Κι άμα θέλει, περνάει το άχυρο στον αργαλειό και το κάνει χρυσάφι!". Όταν κατάλαβε τι στην ευχή ξεστόμισε ο ΠΑΜΦΤΩΧΟΣ μυλωνάς, ήταν αργά. Του λέει ο βασιλιάς: "Άκου να δεις, εγώ δεν τρώω κουτόχορτο, φέρ' τη στο παλάτι για οντισιόν". Και πάει το έρμο το κορίτσι, κι ο βασιλιάς της δίνει το εξής δίλημμα: "Πιστεύω σ' εσένα: ή το κάνεις, ή πεθαίνεις!". Ε, με τούτα και με κείνα, έπεσε η μικρή στους τοκογλύφους και ψάχναμε στο φινάλε πώς διάολο τονε λέν' τον Ρουμπελστίντσκιν... (Μα είναι κι όνομα αυτό που 'χεις, ρε αδερφέ; Κάν' το Γείλος, να τελειώνουμε...).

Η Κασσιόπη, μάνα της Χιονάτης!

Άλλη από κει. Λες και δεν έφτανε που 'ταν βασίλισσα και μπορούσε να λέει: "Είμαι η ομορφότερη απ' όλες" και να μην της κουνιέται άνθρωπος (μαγικούς καθρέφτες και Χιονάτες δεν είχαν τότε στην Αιθιοπία). Όοοχι, εκεί αυτή, να μπει στο ρουθούνι των θεών. Είπε: "Είμαι ομορφότερη απ' την Ήρα", κρεβατομουρμούρα στον Όλυμπο, ξυπνάει ο Ζεύς με νεύρα και λέει του Ποσειδώνα: "Αδερφούλη, τι θα κάνουμε μ' ετούτη; Τσάμπα να τρώω παντόφλα, δεν αξίζει". Πάνω στην ώρα ρίχνει η Κασσιόπη κι άλλη μπαλοθιά: "Είμαι πιο όμορφη απ' όλες μαζί τις Νηρηίδες!", τ' ακούει ο Ποσειδώνας, "Ρε τα δικά μας τα κορίτσια, ρε;", και στέλνει ένα κήτος θαλάσσιο να κάνει σμπαράλια την Αιθιοπία. Ο λαός έξαλλος. Ο βασιλιάς Κηφέας σε απόγνωση: "Καλά μου τα 'λεγε η μάνα μου να πάρω τη γειτόνισσα της κυρά Μέμφιδας". Η Κασσιόπη όμως... στο Γενί Τζαμί, μέχρι που ήρθαν τα μαντάτα του μαντείου:
-Για να φύγει το κήτος πρέπει να του δώσετε να φάει.
-Γαύρο;
-Την κόρη σας!

Ήθελε η μάνα καλλιστεία, βρέθηκε η καημένη η Ανδρομέδα δεμένη στο βράχο. Καλά που πέρασε ο Περσέας από κει και τέλειωσε με γάμο... (Να χαίρεσαι την πεθερούλα, Πέρσυ!).

Η Νιόβη, κλασική μάνα-κουκουβάγια!

Όμοια με πάνω. "Εγώ είμαι μάνα! Δεκατέσσερα δίδυμα, όχι σαν τη Λητώ που 'χει μονάχα δύο". Φωνάζει η Λητώ τα δύο τα δικά της: "Απολλωνάκο, Αρτεμούλα, το και το, να της πετάξετε νεράτζια;". Δεν είχαν φρούτα πρόχειρα, και πιάσανε τα τόξα. Ρίχνει 7 βέλη η μανδάμ, παίρνει ο χάρος τα κορίτσια. Ρίχνει 7 βέλη κι ο μουσιού, παίρνει ο διάολος τ' αγόρια. Καλά, η γλώσσα της Νιόβης ήτανε μεγάλη αλλά... ρε Λητώ; Οι Κορλεόνε προειδοποιούσανε τουλάχιστον...

Ο Λάιος και το σύμπλεγμα του Φρόιντ!

Χωρίς πολλές σάλτσες, αφού κι εδώ η ιστορία είναι στ' αλήθεια τραγική. Ο Λάιος ζει φιλοξενούμενος στην αυλή του βασιλιά Πέλοπα, και κάποια μέρα βιάζει το νεαρό Χρύσιππο, το γιο του βασιλιά. Ο Χρύσιππος αυτοκτόνησε, κι ο Πέλοπας, αντί να τραβήξει σπαθί να καθαρίσει τον κακοποιητή να τελειώνουμε, έκανε κάτι χειρότερο: τον καταράστηκε! Μόνο που η κατάρα αυτή δεν πήρε μαζί της μονάχα το Λάιο, αλλά πήρε και τον καημένο τον Οιδίποδα που 'γινε έτσι σύμπλεγμα της ψυχανάλυσης, χρόνια προτού να γεννηθεί. Λέει ο Πέλοπας: "Λάιε, σου εύχομαι να μην αποκτήσεις παιδί, για να μη μάθεις ποτέ τι πόνος είναι να το χάνεις". Κι ύστερα συμπληρώνει: "Αν αποκτήσεις όμως, σε καταριέμαι να πεθάνεις απ' το χέρι του!". Η μοίρα έγραψε, και κάπως έτσι ο δύστυχος Οιδίπους έγινε πατροκτόνος, παντρεύτηκε τη μάνα του, υπήρξε η πιο τραγική φιγούρα της ελληνικής μυθολογίας, κι όλα αυτά επειδή ο πατέρας του δεν μπορούσε να κρατήσει τις ορμές του μέσα στο χιτώνα...

Ρε κύκνοι, είστε τώρα εσείς γονείς;

Ναι, σωστά, δίκιο έχεις: το "ασχημόπαπο" δέχτηκε μπούλινγκ γιατί η Λιμνούπολη ήταν κωλοκοινωνία και δεν είχε διδάξει στα παπιά της σεβασμό στη διαφορετικότητα. Αλλά! Υπάρχει και μια μάνα, ρε. Κι ένας πατέρας. Πού τ' αφήνετε τ' αυγό σας, ρε; Κυκνάκι είναι μωρέ, πού πάτε; Είστε τώρα εσείς γονείς;

  • ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ ΦΟΥ.ΜΠΟΥ
Διάβασε ακόμα