Ο Τόλης Βοσκόπουλος γέμισε τη νύχτα φως

Πρίγκιπας. Άρχοντας. Ανεπανάληπτος. Λαϊκό είδωλο. Αυθεντικός. Τα λόγια είναι περιττά για τον Τόλη, την ώρα που χωρίζουμε για πάντα.

Ο Τόλης Βοσκόπουλος γέμισε τη νύχτα φως

Πρίγκιπας. Άρχοντας. Ανεπανάληπτος. Λαϊκό είδωλο. Αυθεντικός. Τα λόγια είναι περιττά για τον Τόλη, την ώρα που χωρίζουμε για πάντα.


Μια παρέα κοριτσιών, που ήξεραν τον Τόλη από τις ταινίες με τη Λάσκαρη, που δεν είχαν διαβάσει ποτέ Θησαυρό και Ρομάντσο και δεν είχαν ζήσει τις θρυλικές νύχτες στη Νεράιδα και δεν έχουν δει τον Τόλη όταν του κάνε δεύτερες η θεότητα που ακούει στο όνομα Μαρινέλλα, βάζει όποιον ξέρει και δεν ξέρει να βρουν πρώτο τραπέζι στον Τόλη στο Διογένης Studio, όταν εμφανιζόταν με τον Αντώνη Ρέμο.

Το brain drain έπαιρνε μια από την παρέα στο εξωτερικό, να δουλέψει στις Βρυξέλλες κι την αποχαιρετούσαμε. Στις μεγάλες πίστες, στα κέντρα, στα μπουζούκια πριν βγει το μεγάλο όνομα, η ορχήστρα κάνει μια μικρή εισαγωγή παίζοντας τις μεγάλες επιτυχίες του καλλιτέχνη. Στον Τόλη δεν ήταν μικρή. Και –ακόμη τα θυμάμαι- ήταν ανατριχιαστική η αναμονή για τον σταρ.

Εμφανίστηκε –χωρίς μπαλέτα-, καμαρωτός, ατσαλάκωτος, δωρικός, κάπως ντροπαλός, χωρίς τουπέ, φανφάρες, κι ας ήταν και θεατρίνος. Κι όταν έβγαλε την πρώτη του νότα, εμείς τον αποθεώσαμε. «Τόλη Άρχοντα», φωνάζαμε. Κι ο τεράστιος Τόλης, δάκρυσε. Ήταν 2011, ήταν η νύχτα της πρεμιέρας, είχε δυο χρόνια να εμφανιστεί, συγκινήθηκε από τις πιτσιρίκες που έκλεισαν πρώτο τραπέζι για να τον δουν.

Αυτός ήταν ο Τόλης Βοσκόπουλος. Ο σταρ του λαού που δεν ξεχνούσε πόσο λαϊκός άνθρωπος ήταν κι ας έμενε στον Αστέρα. Που ερχόταν να κάνει χειροφίλημα στις γυναίκες που τον χειροκροτούσαν και φορούσε πάντα ποσέτ. Πρίγκιπας.

Η απώλεια του Τόλη σημάνει το τέλος μιας εποχής. Μιας εποχής που οι σταρ δεν είχαν social media για να καθιερωθούν και τα συμβόλαια δεν τα έκλειναν ανάλογα με τους followers. Οι τραγουδιστές της νύχτας ήταν φτωχά παιδιά, προσφυγόπουλα, από πολύτεκνες οικογένειες, που τους κοροϊδεύαν στα συμβόλαια επειδή δεν ήξεραν να τα διαβάζουν, ήθελαν τους γραμματικούς τους. Ο Στέλιος, ο Τόλης, η Ρίτα, ο Αγγελόπουλος.

Ο Τόλης Βοσκόπουλος έφτιαξε τον όρο «φίρμα». Ζήταγε τα μικρόφωνα να έχουν καλώδιο 60 μέτρα για να κινείται στον κόσμο. Να κάνει χαιρετούρες. Από την πίστα μέχρι την είσοδο. Μιλάμε για μαγαζιά που γέμιζαν στις 21:00 γιατί τότε είχαν και φαγητό. Ο Βοσκόπουλος ζητούσε αμύθητα ποσά. Ήξερε ότι γεμίζει τα μαγαζιά με πελατεία. Αυτόν πήγαιναν να δουν επιχειρηματίες και ο λαός. Αυτός ήταν το sex symbol που οι γυναίκες κοιτούσαν κι έλιωναν. Ασύλληπτα ποσά έβγαλε ο Βοσκόπουλος. Του τα φάγανε. Έτσι πάει με τη νύχτα. Βγάζεις και στα τρώνε. Ο Τόλης δεν πλήρωνε ποτέ. Του τα κανόνιζαν. Ζούσαν πολλοί από την τσέπη του.

Στη νύχτα, τα παιδιά του μαγαζιού τον φώναζαν «κύριε Τόλη». Δούλευε επτά ημέρες την εβδομάδα για πολλά χρόνια ο Τόλης Βοσκόπουλος. Και πολλές φορές τελείωνε στο ένα μαγαζί την πρώτη εμφάνιση γύρω στη 1 και τον έπαιρναν από την πίσω πόρτα στα καμαρίνια των καλλιτεχνών να πάει να εμφανιστεί στο άλλο μαγαζί του επιχειρηματία. Στις 3 γυρνούσε πίσω και γινόταν το σώσε μέχρι το ξημέρωμα. Πολλές φορές κοβόταν από τα γυαλιά πάνω στην πίστα. Κιχ δεν έβγαζε. Συνέχιζε. Οι επιχειρηματίες τους είχαν από κοντά, τους έπαιρναν μερσέντες, Jaguar, τους έκλειναν βίλες για να τους έχουν καλομαθημένους, στα πούπουλα, μην τυχόν τους κλέψει ο αντίπαλος και χάσουν το πρώτο όνομα. Ο τραγουδιστής σου γεμίζει το μαγαζί.

Έκαναν άτυπες κόντρες με τον Στράτο Διονυσίου, ποιος θα βγει πιο καλοντυμένος στην πίστα. Έπαιρνε εκατομμύρια, έπρεπε να ντύνεται λόρδος. Ήταν το πρόσωπο της αφίσας.

Ο σταρ των περιοδικών, ο Ανεπανάληπτος

Ο Βοσκόπουλος ήταν γεννημένο poster boy. Τι να κάνουμε τώρα. Κάθε εποχή έχει την δική του αφίσα. Τα περιοδικά ψάχνουν το εξώφυλλο που πουλάει. Οι έρωτες και τα διαζύγια του Τόλη πουλούσαν. Ήταν ρομαντικός. Ευαίσθητος. Παιδί της Κοκκινιάς. Γιος μανάβη που ποθούσε να ζήσει σαν αριστοκράτης. Πρώτος γάμος στα 20. Με την ηθοποιό Στέλλα Στρατηγού. Ζούσαν από τη σύνταξη της μάνας της.

Μετά μπήκε στη ζωή του η Δούκισσα. Εκείνη τον έμπασε στα στούντιο ηχογραφήσεων.

Στα 70s με το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης αποκτά κοινό. Πρωταγωνιστεί στην ταινία «Μαριχουάνα Στοπ» και γνωρίζει την Ζωίτσα Λάσκαρη. Καλησπέρα καινούργια καψούρα. Η «Ξανθή αγαπημένη Παναγιά» γράφει ιστορία. Τρία χρόνια άντεξαν μέχρι εκείνος να φύγει χωρίς δεύτερη αλλαξιά και να καταλήξει φιλοξενούμενος στη Ματούλα στο Κολωνάκι. Απαρηγόρητος.

Μετά μπήκε η Μαρινέλλα στη ζωή του. Και μετακομίζουν στην Κηφισιά. Και κάνουν μαζί ένα πραγματικά αξεπέραστο ερωτικό ντουέτο. «Εγώ κι εσύ». Στη Νεράιδα δεν έπεφτε καρφίτσα το 1974. Οκτώ χρόνια μαζί μέχρι το διαζύγιο. Της τα άφησε όλα και πήγε εξόριστος στην καμπάνα του Αστέρα. Για τις γυναίκες έστρωνε χαλί την καρδιά. Το τραγούδησε.

Στην εποχή του τίμιου ΠΑ.ΣΟ.Κ, του ορθόδοξου, ο Ανδρέας Παπανδρέου έπαιρνε τον Κατσιφάρα να πάει να ακούσει το Ανεπανάληπτος. Ο τρίτος γάμος του με την Τζούλια γίνεται τηλεοπτική σαπουνόπερα. Του άφησε πολλά προβλήματα υγείας αυτή η δεκαετία.Στα 55 μπαίνει η Άντζελα Γκερέκου στη ζωή του και του δίνει ζωή.

Το παιδί του Μπάμπη του μανάβη που μεγάλωσε στην Λαχαναγορά έζησε μια ζωή θρυλική. Κινηματογραφική.

 

«Βαρύς ο πόνος και βουβός σαν βουρκωμένος ουρανός προτού ξεσπάσει η μπόρα».

  • ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ ΦΟΥ.ΜΠΟΥ
Διάβασε ακόμα