"Μη Γεννήσεις Κοριτσάκι": Άνδρας και φεμινιστής δεν γεννιέσαι, γίνεσαι

Ο δημιουργός της σελίδας, Βασίλης Νανούρης, δηλώνει περήφανα φεμινιστής και μας εξηγεί πόσα έμφυλα στερεότυπα αναπαράγουμε -ηθελημένα ή όχι- στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

"Μη Γεννήσεις Κοριτσάκι": Άνδρας και φεμινιστής δεν γεννιέσαι, γίνεσαι

Ο δημιουργός της σελίδας, Βασίλης Νανούρης, δηλώνει περήφανα φεμινιστής και μας εξηγεί πόσα έμφυλα στερεότυπα αναπαράγουμε -ηθελημένα ή όχι- στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.


Μήπως οι γυναίκες πέρασαν άλλη μια χρονιά που αντιμετωπίστηκαν ως παρείσακτες που προσπαθούν να εξομοιωθούν με την κανονικότητα; Μήπως ζούμε όσα περιέγραφε γλαφυρά η μητέρα του φεμινισμού, Σιμόν ντε Μποβουάρ, χρόνια πριν περί αστικοποίησης, περιορισμών και θεσμοθετημένων παρεμβάσεων του κράτους στην ιδιωτική ζωή των πολιτών; Πολλά ερωτήματα πλέον δεν μένουν αναπάντητα. Απαιτούν διάλογο και ζητούν πέρα από την αφύπνισή της κοινωνίας να αλλάξει ριζικά. Η δύσκολη συνθήκη της πανδημίας μας έδωσε τον απαραίτητο χρόνο για ενδοσκόπηση και αναθεώρηση των επιθυμιών μας. Ξέρουμε τι θέλουμε, ποιοι είναι οι σύμμαχοι και συνοδοιπόροι μας και πώς θα αλλάξουμε τον κόσμο. Τα social media είναι σίγουρα μοχλός πίεσης για τη δημιουργία μιας νέας κοινωνικής ταυτότητας και σελίδες στο Facebook όπως η δημοφιλής πλέον "Μη Γεννήσεις Κοριτσάκι" σπάνε σεξιστικά στερεότυπα κι επιχειρούν να πατάξουν το μισογυνισμό από όπου κι αν προέρχεται. Ο δημιουργός της σελίδας, Βασίλης Νανούρης,  δηλώνει περήφανα φεμινιστής και μας εξηγεί πόσα έμφυλα στερεότυπα αναπαράγουμε -ηθελημένα ή όχι- στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Βασίλη Νανούρη μπορεί ένας άνδρας να είναι φεμινιστής;

Ένας άντρας μπορεί να είναι φεμινιστής, ακριβώς όπως μία γυναίκα μπορεί να είναι φεμινίστρια ή ένα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομο μπορεί να είναι φεμινιστ@.Ωραία. Τώρα πάμε και στην άποψη μου: Είναι ωφέλιμο για έναν άντρα να είναι φεμινιστής, ακριβώς όπως και για μία γυναίκα να είναι φεμινίστρια και για ένα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομο να είναι φεμινιστ@. Κι αυτό γιατί αν ένας άνθρωπος δεν είναι φεμινιστής, νομίζω ότι αναπόφευκτα κάποια στιγμή θα λειτουργήσει –πολύ ή λίγο- κακοποιητικά απέναντι σε κάποιο άλλο άτομο, με βάση το φύλο του. Ακόμα κι αν δεν το καταλάβει. Αυτό το πιστεύω γιατί, για να είμαι ειλικρινής, δυσκολεύομαι να διακρίνω μία ουδέτερη ζώνη μεταξύ φεμινισμού και σεξισμού. Αν λες "δεν είμαι ούτε φεμινιστής, ούτε σεξιστής", συνήθως φέρεσαι σεξιστικά χωρίς να το καταλαβαίνεις.

Ακούμε συχνά ότι δεν χρειάζεται ο φεμινισμός σήμερα. Τι λες ως αντεπιχείρημα σε όσους το λένε;

Ότι η φράση "ο φεμινισμός δεν χρειάζεται" θα έχει νόημα, μόνο όταν βγει από το στόμα και του τελευταίου ατόμου που νιώθει καταπιεσμένο από τις επιταγές που "ορίζει" το φύλο του. Μέχρι τότε, κατ’ ανάγκη χρειάζεται.

Είσαι εκπαιδευτικός και καλλιτέχνης, ποιες είναι οι παγιωμένες τοξικές φυλετικές αντιλήψεις που συναντούσες καθημερινά και γέννησαν τους στίχους του "Μη Γεννήσεις Κοριτσάκι";

Θα προσπαθήσω να τις συγκεράσω στην "ανώμαλη" πεποίθηση ότι: αν γεννήσεις αγοράκι θα πρέπει να είσαι πιο περήφανος, απ’ ότι αν γεννήσεις κοριτσάκι ή ΛΟΑΤΚΙ+ παιδί. Για’ μένα αυτό είναι κοινωνική ανωμαλία και αυτό είναι που γέννησε τους στίχους του τραγουδιού. Και να σου πω ότι κάποια από τα στερεότυπα που αναφέρω στο τραγούδι τα ενστερνιζόμουν κι εγώ πριν από μερικά χρόνια. Χρησιμοποιώ λοιπόν αυτόν τον όρο –"ανωμαλία"- γιατί τον θεωρώ έννοια-κορωνίδα των σεξιστικών επιχειρημάτων. Όμως δεν τον χαρίζω στη σεξιστική γλώσσα. Μ’ αρέσει να επιχειρώ αντιστροφές. Εξάλλου η γλώσσα είναι πεδίο μαχών. Μάχες που πρέπει να αρχίσουμε να κερδίζουμε.

Τι ορίζεται ως αντισεξισμός το 2021;

Να προσπαθείς να μην κλείνεις αυτιά και στόμα όταν ένας άνθρωπος γίνεται περίγελος από τους άλλους εξαιτίας της ταυτότητας φύλου του. Είτε αυτός ο άνθρωπος είναι μπροστά, είτε όχι. Είτε η εκφορά του κακοποιητικού λόγου έρχεται από τη μάνα σου, είτε από το διευθυντή σου, είτε από κάποιον στο λεωφορείο. Να προσπαθείς να βάλεις κι εσύ το λιθαράκι σου στο χτίσιμο μιας συμπεριληπτικής γλώσσας μέσα από τις καθημερινές σου πρακτικές. Να μπορείς να αντιληφθείς το συστημικό παιχνίδι εξουσίας, που στήνεται γύρω από το επονομαζόμενο "αντρικό φύλο". Αυτό, δηλαδή, που η πατριαρχία έχει θέσει ως κυρίαρχο κέντρο του παιχνιδιού.

Πόσο έκδηλη είναι η πατριαρχία στην Ελλάδα που φέτος ήρθε αντιμέτωπη με το κίνημα #metoo; Πώς φαίνεται αυτό με απτά παραδείγματα από το δημόσιο λόγο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης;

Εντάξει, νομίζω ότι το "γιατί τώρα;" είναι μια επαρκής σύνοψη των πάντων. Σκέψου ότι όποιος ρωτάει "γιατί τώρα;" σημαίνει ότι δεν βλέπει το "γιατί ήταν αδύνατον νωρίτερα". Τα παραμορφωτικά γυαλιά που δε μας αφήνουν να δούμε το "γιατί όχι νωρίτερα" είναι το "δώρο" που μας έκανε η πατριαρχία προκειμένου να αναπαράγει τον εαυτό της.

Ποια είναι τα πια κοινά μηνύματα που λαμβάνεις ως διαχειριστής της σελίδας "Μη Γεννήσεις Κοριτσάκι";

Τα περισσότερα μηνύματα αφορούν: είτε ένα προσωπικό τραυματικό βίωμα που θέλει κάποια/ος να μοιραστεί, είτε ένα συμβάν της επικαιρότητας που κάποια/ος εντόπισε και θα ήθελε να σχολιαστεί και να αναδειχθεί από τη σελίδα, είτε ένα μήνυμα στήριξης στη σελίδα, που κάποιες φορές μπορεί να συνοδεύεται με μια περιγραφή κάποιας/ου για το πώς άλλαξε ο τρόπος που σκέφτεται από τότε που ακολουθάει ή ασχολείται με τη σελίδα.

Όλα αυτά τα μηνύματα φυσικά με τιμούν και μου δίνουν φοβερή όρεξη να συνεχίσω και νομίζω πως το "ευχαριστώ" είναι λίγο. Χρωστάω και μια συγνώμη σε μηνύματα που πιθανώς δεν απάντησα –νομίζω σπάνια συμβαίνει κάτι τέτοιο. Φυσικά δεν απαντάω μόνο όταν δεν ξέρω πώς να απαντήσω ή πώς να βοηθήσω. Δεν μ’ αρέσει να παριστάνω ότι μπορώ πάντα να έχω μια ικανοποιητική λύση. Πάντως η συχνότητα και το ύφος των μηνυμάτων –στην πλειοψηφία τους- είναι κάτι ελπιδοφόρο και συγκινητικό. Φαίνεται πόσο πολύ θέλουμε να σπάσουμε τις αλυσίδες που μας έχουν σφυρηλατήσει οι ενδοβολές μας και πόσο πίσω μας κρατάει η ντροπή.

Μπορείς να μου πεις πώς αντιδρούν οι cis ετερόφυλοι άντρες με τις αναρτήσεις της σελίδας (ακόμη και στο θέμα της συνεπιμέλειας);

Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότερες αρνητικές αντιδράσεις προέρχονται πράγματι από τη "φάρα" μου, δηλαδή τους cis straight άντρες. Όμως όχι μόνο από αυτούς. Κοίτα, όταν για παράδειγμα πηγαίνεις στο μετρό κάθε μέρα και βλέπεις δεξιά-αριστερά σου φανταχτερές led επιγραφές για το πόσο καλή είναι η υποχρεωτική συνεπιμέλεια και ξαφνικά δεις να γράφει μια σελίδα στο facebook ότι αυτό το νομοσχέδιο θα πάει 40 χρόνια πίσω το φεμινιστικό κίνημα και ότι μπορεί να αποδειχθεί καταστροφικό για την ψυχική υγεία των παιδιών, επόμενο είναι να έχεις μία αρνητική αντίδραση.

Αυτό το καταλαβαίνω και δεν με ενοχλεί. Όμως αφού μπαίνεις στον κόπο να αφιερώσεις 5 λεπτά από τη ζωή σου για να γράψεις ένα αρνητικό σχόλιο, γιατί δεν μπαίνεις στον κόπο να αφιερώσεις άλλα 5 να διαβάσεις που στηρίζει τα επιχειρήματά της η αντίθετη άποψη που δεν την είδες απαστράπτουσα στο μετρό;

Πόσο άλλαξε η ζωή σου από τότε που δημιούργησες το "Μη Γεννήσεις Κοριτσάκι";

Σχεδόν όλες οι ποσοτικές έρευνες λένε ότι σχεδόν κάθε άνθρωπος που εξωτερικεύει τα συναισθήματά του, κάθε άνθρωπος που "μαρτυράει" στους άλλους ποιος είναι, αλλάζει η ζωή του προς το καλύτερο. Δεν ξέρω πόσο δόκιμο ακούγεται, αλλά το «Μη γεννήσεις κοριτσάκι" ήταν κάτι σαν το φεμινιστικό μου coming out. Όταν βγάζεις την αλήθεια σου στη φόρα, ελαφραίνεις. Νιώθεις σαν να πετάς. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα.

Ποιος φταίει για την τοξική αρρενωπότητα στην Ελλάδα το 2021;

Η επιδοκιμασία της. Γι’ αυτό θεωρώ ότι το ελληνικό #metoo είναι η μεγάλη μας ευκαιρία. Ξεμπρόστιασε τον "άντρα παλαιάς κοπής". Τον έγδυσε από το μύθο του και ανέδειξε την τοξικότητά του. Γι’ αυτό λέω πως αν θέλουμε να πάψουμε να διατηρούμε την τοξική αρρενωπότητα στη χώρα μας, πρέπει να κάνουμε ό,τι περνάει απ’ το χέρι μας για να διατηρήσουμε το #metoo. Metoo και τοξική αρρενωπότητα είναι αντιστρόφως ανάλογα μεγέθη.

Ποια έμφυλα στερεότυπα αναπαράγουμε άθελα μας και πώς μπορεί η δική σας σελίδα κι ανάλογες να μας βοηθήσουν να τα αποβάλλουμε;

Αναπαράγουμε άθελά μας έναν ωκεανό έμφυλων στερεοτύπων. Τι να πρωτοπώ; Ας αναφέρω αυτά που ανάγονται στη φύση. Λέμε για παράδειγμα "η τάδε σεξουαλική επιλογή ή προτίμηση δεν είναι φυσιολογική", την ίδια στιγμή που χιλιάδες είδη ζώων στον πλανήτη μας παρουσιάζουν αντίστοιχες σεξουαλικές συμπεριφορές και πρακτικές. Η φύση κάνει αρσενικά ζώα να κυοφορούν και να γεννάνε, άλλα να επιδίδονται σε ομοφυλοφιλικό σεξ, άλλα να αρέσκονται στο στοματικό έρωτα, άλλα να ζευγαρώνουν με ζώα άλλου είδους και πάει λέγοντας. Έχω την αίσθηση ότι αν η φύση είχε πρόσωπο θα σχηματιζόταν ένα ειρωνικό χαμόγελο, κάθε φορά που κάποιος θα τη χρησιμοποιούσε για να κάνει κάποιο διαχωρισμό με βάση το φύλο. Η φύση δεν διαχωρίζει με βάση το φύλο. Η γλώσσα διαχωρίζει. Η γλώσσα που έφτιαξε ο άνθρωπος.

Επίσης οι όροι σεξουαλική επιλογή και σεξουαλική προτίμηση πλέον θεωρούνται σε ένα βαθμό κακοποιητικοί, γι’ αυτό και καλό είναι να χρησιμοποιούμε τον πιο συμπεριληπτικό όρο "σεξουαλικός προσανατολισμός". Γιατί πολύ απλά δεν επιλέγεις το σεξουαλικό σου προσανατολισμό. Αυτό λοιπόν κάνει και η σελίδα: βγάζει στην επιφάνεια τα έμφυλα στερεότυπα που εντοπίζονται στο δημόσιο λόγο και προσπαθεί να τα αποσυνθέσει στα σεξιστικά τους συστατικά.

Η πατριαρχία είναι σύστημα, υπάρχουν και γυναίκες με εσωτερικευμένο μισογυνισμό που στρέφονται απέναντι σε κακοποιημένες γυναίκες. Αυτό πώς μπορείς να το αλλάξεις;

Εδώ ενδέχεται να σου φανεί αρκετά γειωτική η απάντησή μου. Λοιπόν, επειδή το έχω συναντήσει αρκετές φορές αυτό που αναφέρεις, να σου πω ότι ο τρόπος που θα αντιμετωπίσω μία έκφανση του εσωτερικευμένου μισογυνισμού μίας γυναίκας, είναι όμοιος με τον τρόπο που θα αντιμετωπίσω τον εσωτερικευμένο μισογυνισμό ενός άντρα. Όπως κάθε άτομο οποιουδήποτε φύλου μπορεί να είναι φεμινιστ@, έτσι μπορεί να είναι και μισογύν@. Σε κάθε περίπτωση, θα προσπαθήσω να αναδείξω τον τρόπο που η πατριαρχία περιορίζει το φύλο για το οποίο εκφράζει μίσος και πως εν τέλει η μισογύνικες πεποιθήσεις του δεν ωφελούν κανένα φύλο και σίγουρα όχι τον εαυτό του.

Πόσες φορές έχεις ακούσει τη φράση «μη κάνεις σαν γκόμενα» από φίλους σου;

Να ένα κλασικό παράδειγμα διαιώνισης στερεοτύπων που μας "αυτοφυλακίζουν". Κοίτα τι μας διδάσκει τώρα αυτή η φράση: Μια γυναίκα που θα "γκρινιάξει" για κάτι, δεν πρέπει να την παίρνεις στα σοβαρά, γιατί όλες οι γυναίκες γκρινιάζουν. Ένας άντρας δεν πρέπει να τολμήσει καν να "γκρινιάξει", γιατί θα μοιάζει με γυναικούλα, άρα με κάτι κατώτερο. Με λίγα λόγια, δεν πρέπει να γκρινιάζει κανείς. Να μη διαμαρτύρεσαι, γιατί αυτό σημαίνει κάτι αρνητικό για σένα. Έτσι, η γυναίκα συχνά καθίσταται αόρατη (κι αυτή και τα αιτήματά της) και ο άντρας καταπίνει τη "γκρίνια" του και τα συναισθήματα δυσφορίας του, προκειμένου να παραμείνει… άντρας. Ερώτηση λοιπόν: Ποιον βολεύει αυτή η φράση; Τον άντρα ή τη γυναίκα; Απάντηση: Κανέναν από τους δύο. Μόνο τη συντήρηση της πατριαρχίας. Και για να απαντήσω και στη δική σου ερώτηση: πράγματι είναι μια φράση που έχω ακούσει αρκετές φορές, αλλά ευτυχώς όχι από τις φίλες και τους φίλους μου.

Ένα γραφικό επιχείρημα που ακούμε και ματώνουν τα αυτιά μας είναι ότι εφόσον θέλουμε να χρησιμοποιούμε τον όρο «γυναικοκτονία» πρέπει να βρούμε κι αντίστοιχο για τους άνδρες. Βοήθησέ μας να τους εξηγήσουμε τη διαφορά.

Αυτό το επιχείρημα είναι ίσως ο πιο βασικός λόγος που έγραψα το τραγούδι "Γυναικοκτονία". Αυτός ο όρος ενέχει μια συστημικότητα, γιατί περιγράφει πως μια γυναίκα δολοφονείται επειδή ακριβώς είναι γυναίκα. Περιγράφει ένα φόνο με βάση το φύλο. Μέρος της αιτίας του φόνου είναι ότι μία γυναίκα τόλμησε να αποκλίνει από τις κοινωνικές επιταγές του φύλου της και κάποιος δεν της το συγχώρεσε. Πρόκειται για το τελευταίο σκαλοπάτι της έμφυλης βίας. Θα προσπαθήσω να γίνω κατανοητός με κίνδυνο να υπεραπλουστεύσω: Δεν μπορεί να υπάρξει αντίστοιχος όρος για τους άντρες, γιατί δεν συναντάμε συχνά δολοφονία άντρα επειδή είχε πολύ "αποκαλυπτικό" ντύσιμο και άρα "τα’ θελε ο κώλος του" ή επειδή είχε πολύ "σεμνό" ντύσιμο και το έπαιζε "παρθενοπιπίτσα". Συναντάμε όμως -και στην Ελλάδα και παγκοσμίως- γυναικοκτονίες γι’ αυτούς τους λόγους.

Λυπάμαι γι’ αυτούς που ονειρεύονται κάποιον όρο όπως "ανδροκτονία", αλλά η στατιστική είναι αμείλικτη και η κουλτούρα του βιασμού – που γεννιέται από την πατριαρχία και γεννάει τις γυναικοκτονίες- κάτι παραπάνω από ορατή. Δεν ξέρω αν απάντησα πλήρως.Στο τραγούδι νομίζω, απαντάω καλύτερα.

Γιατί οι γυναίκες συχνά εγκλωβίζονται σε κακοποιητικά περιβάλλοντα;

Για να εγκλωβιστείς σε ένα κακοποιητικό περιβάλλον σημαίνει ότι κάποτε κάποιοι στο απενοχοποίησαν και δεν μπόρεσες να αντιληφθείς έγκαιρα την τοξικότητά του. Αυτοί οι κάποιοι συνήθως είναι η οικογένεια και το σχολείο. Όταν στη χώρα μας –για παράδειγμα- δεν υπάρχει ένα υποχρεωτικό μάθημα σεξουαλικής αγωγής που να διδάσκει τη σημασία των ορίων του σώματός μας και την αξία της συναίνεσης και του «όχι» που πρέπει να σημαίνει «όχι», τότε ο εγκλωβισμός σε κακοποιητικά περιβάλλοντα είναι αναπόφευκτος.

Μην ξεχνάμε ότι σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση υπάρχει ως υποχρεωτικό μάθημα εδώ και δεκαετίες από την (αντίστοιχη) Α’ Δημοτικού μέχρι και την (αντίστοιχη) Γ’ Λυκείου.

Ταξικός ρατσισμός μεταξύ γυναικών υπάρχει στην Ελλάδα;

Τώρα χτύπησες φλέβα. Γιατί αυτό είναι κάτι που προσπαθώ να κάνω και μέσα απ’ τη σελίδα. Για μένα δεν μπορεί μια φεμινιστική σελίδα, ένας φεμινιστικός φορέας, ένα φεμινιστικό κίνημα –βάλε ό,τι θες-, να ξεχνάει την ταξική διάσταση. Δεν μπορούμε να λέμε "Πάμε να φτιάξουμε την ισότητα των φύλων, αλλά με τον καπιταλισμό και με την πατερίτσα του – το φασισμό- δεν τρέχει τίποτα". Όπως ακριβώς δεν μπορώ να συμφωνήσω ούτε και στο αντίστροφο. Δηλαδή δεν θεωρώ υγιές ένα αντικαπιταλιστικό κίνημα αλληλεγγύης που ξεχνάει να στηλιτεύσει την πατριαρχία. Πατριαρχία και καπιταλισμός πάνε χεράκι-χεράκι: αλληλοτροφοδοτούνται, αλληλοστηρίζονται, αλληλοβολεύονται. Ταξικός ρατσισμός λοιπόν μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου φυσικά και υπάρχει και καλά θα κάνουμε να τον εντοπίζουμε και να τον αποδομούμε.

Ποια είναι η πιο δυνατή φράση που μπορείς να πεις σε μια γυναίκα; "Σε στηρίζω" για παράδειγμα;

Θα έλεγα καλύτερα: "Σε στηρίζω, γιατί δεν μπορώ να μπω ακριβώς στη θέση σου όσο κι αν προσπαθώ. Και δεν μπορώ, γιατί τα προνόμια του φύλου μου είναι περισσότερα από αυτά του δικού σου". "Σε στηρίζω εμπράκτως" σημαίνει: Προσπαθώ να μηδενίσω τη διαφορά μεταξύ των πληθών των προνομίων των φύλων μας. Εμπράκτως.

Πόσο κακό μας κάνει η διαιώνιση του αφηγήματος για "ισχυρό" και "ασθενές" φύλο;

Πολύ κακό. Κανένας απόλυτος διαχωρισμός δεν είναι αθώος. Πόσο μάλλον ο πρωταρχικός: άντρας – γυναίκα. Αν δεχτείς ότι το φύλο είναι δύο πόλοι, επόμενο είναι να αρχίσεις να τους χαρακτηρίζεις (ισχυρός – ασθενής) και να αρχίσεις να εγκλωβίζεσαι σε αυτούς τους χαρακτηρισμούς. Το φύλο δεν είναι δύο πράγματα. Δεν είναι ούτε καν ένα συνεχές με δύο άκρα.

Είναι ένα φάσμα ή –ακόμα καλύτερα- ένας πολυδιάστατος χώρος . Αυτά έχουν ειπωθεί εδώ και δεκαετίες, αλλά συχνά αποκρύπτονται από το δημόσιο λόγο, γιατί όταν οι άνθρωποι κατηγοριοποιούνται, ελέγχονται ευκολότερα. Όσο περισσότερο αποδομούμε αυτές τις κατηγοριοποιήσεις, τόσο πιο κοντά θα φτάνουμε στον αληθινό μας εαυτό.

Γιατί γεννήθηκε ο όρος φεμινάζι; Ποιοι τον χρησιμοποιούν και γιατί;

Ο όρος φεμινάζι γεννήθηκε για να υποτιμάει όσες τολμάνε να ορθώνουν ανάστημα κόντρα στην καταπίεση που τους ασκεί η πατριαρχία, μέσω της συμμόρφωσης σε ασπρόμαυρες νόρμες. Τον όρο αυτό τον χρησιμοποιούν άνθρωποι που δυσκολεύονται να αντιληφθούν, ότι η πατριαρχία πλήττει όλα τα φύλα ανεξαιρέτως, γιατί νομίζουν ότι έτσι διατηρούν τα προνόμιά τους, ενώ στην πραγματικότητα διατηρούν τον ψευδή εαυτό τους.

Για παράδειγμα: "Είμαι άντρας και αυτό με συμφέρει, γιατί η κοινωνία δεν είναι τόσο επικριτική μαζί μου –όσο με μια γυναίκα- αν αλλάζω συχνά συντρόφους, αλλά ταυτόχρονα να προσπαθώ να μην πολύ-κλαίω, να μην πολύ-αγκαλιάζω, να καταπίνω την ντροπή μου, γιατί έτσι είναι οι άντρες". Έτσι, προσπαθεί ο παραπάνω τύπος ανθρώπου να "χωρέσει" στο φύλο του, χωρίς να συνειδητοποιεί ότι τον κατασπαράζει από μέσα, τον κανονικοποιεί και του εξαλείφει τα συναισθήματα. Δηλαδή τον εαυτό του.

Είναι σεξιστική η τηλεόραση που βλέπουμε;

Ε ναι. Σε μεγάλο βαθμό. Και είναι πολύ σοβαρό πρόβλημα, γιατί οι αναπαραστάσεις μας διαμορφώνουν. Δυστυχώς υπάρχουν πολύ λίγες και μικρές αντισεξιστικές ρωγμές στην ελληνική τηλεόραση. Είτε μιλάμε για εκπομπές, είτε για σειρές, είτε για ταινίες, είτε για δημοσιογραφικές στάσεις, είτε για τηλεοπτικά σόου.

Ας πάρουμε ως παράδειγμα τις σειρές και ας συγκριθούμε με τους Ισπανούς. Ε σχεδόν όποια ισπανική σειρά έχω παρακολουθήσει τα τελευταία χρόνια θα έχει ξεκάθαρο αντισεξιστικό περιεχόμενο, ακόμα κι αν δεν είναι αυτό το θέμα της. Παρατήρησέ το. Εμείς αντιθέτως, με το σταγονόμετρο τα χειραφετητικά μας μηνύματα. Είναι πολύ δύσκολο να περάσει ο φεμινισμός στην κουλτούρα μας αν δεν μας βοηθήσουν οι αναπαραστάσεις μας.

Το "φαντάσου να ήταν κόρη σου" είναι δόκιμο επιχείρημα ή προάγει επίσης μια πατριαρχική αντίληψη;

Πιστεύω ότι "κρύβει" μια πατριαρχική αντίληψη. Όμως αν έκρινα ότι αυτό το επιχείρημα θα αποτελέσει την «πόρτα» που θα ανοίξει μια κουβέντα με ένα άτομο που φέρει άκαμπτες μισογύνικες αντιλήψεις, δεν θα δίσταζα να το χρησιμοποιήσω. Αν δηλαδή αυτό ήταν το σημείο επαφής, ο δίαυλος επικοινωνίας, τότε ναι. Θα ξεκινούσα από εκεί και θα προσπαθούσα σιγά-σιγά να "αχρηστεύσω" την πατριαρχική διάσταση του επιχειρήματος.

Πώς ξεπλένεται ο κακοποιητικός λόγος στην καθημερινότητά μας;

Μέσω πλυντηρίων που στη "σκάφη" τους γράφει: victim blaming. Αυτά τα πλυντήρια καθαρίζουν το δρόμο που περπατούν αυτοί που "τραυματίζουν" και πετούν τα μπάζα αυτού του δρόμου σε έναν άλλο. Σ’ αυτόν που προσπαθούν να βαδίσουν τα άτομα που αυτοί "τραυμάτισαν".

Μπορεί να αλλάξει πραγματικά ο κόσμος μας;

Αν δεν πίστευα ότι μπορεί να αλλάξει πραγματικά ο κόσμος μας, δεν θα δημοσιοποιούσα το "Μη γεννήσεις κοριτσάκι". Ούτε τη "Γυναικοκτονία". Δεν θα έφτιαχνα τη σελίδα. Δεν θα σου παραχωρούσα καν αυτή τη συνέντευξη.

Παρ’ όλα αυτά, για να σου πω την αλήθεια, δεν ξέρω αν είναι χρέος μου να πιστεύω ότι μπορεί να αλλάξει ο κόσμος μας, νιώθω όμως ότι είναι χρέος μου να κάνω ό,τι μπορώ για να αλλάξει, να γυρίσει από κακοποιητικός σε "ενσυναισθητικός".Αν δεν το κάνω, εγώ -προσωπικά- νιώθω νεκρός.Η έστω κοινωνικά νεκρός.

 

  • ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ ΦΟΥ.ΜΠΟΥ
Διάβασε ακόμα