Αλία Καμαρά: από τη Μόρια στον Πανιώνιο

Πώς το όνειρο ενός πρόσφυγα να παίξει ποδόσφαιρο έγινε πραγματικότητα και η ομάδα του Πανιωνίου μπήκε για τα καλά στις καρδιές μας.

Αλία Καμαρά: από τη Μόρια στον Πανιώνιο

Πώς το όνειρο ενός πρόσφυγα να παίξει ποδόσφαιρο έγινε πραγματικότητα και η ομάδα του Πανιωνίου μπήκε για τα καλά στις καρδιές μας.


Ο Πανιώνιος ανακοίνωσε την απόκτηση του 22χρονου μεσοεπιθετικού, Αλία Καμαρά. Το νέο δεν είναι απλώς πως ένας πρόσφυγας θα στελεχώσει την ομάδα, αλλά πως ένας πρόσφυγας με μια σημαντική, δύσκολη ιστορία ζωής θα ενώσει τις ποδοσφαιρικές του δυνάμεις με τους υπόλοιπους παίκτες της ιστορικής αυτής ομάδας. Ναι, το νέο είναι κάτι παραπάνω από ποδοσφαιρικό.

Από τη Γουινέα στη Μόρια

Ο Αλία έπεσε θύμα εξαπάτησης από επιτήδειους και από τη Γουινέα βρέθηκε στην Τουρκία και από την Τουρκία στη Μόρια. Με όνειρο να γίνει ποδοσφαιριστής, μετατράπηκε σε θύμα ποδοσφαιρικού trafficking, μιας κατάστασης που απασχολεί πολύ σε χώρες της Αφρικής. Οι traffickers του υποσχέθηκαν πως θα πάρει μεταγραφή. Με την υπόσχεση αυτή βρέθηκε στην Τουρκία, χωρίς διαβατήριο και χρήματα. Αυτόν τον οδήγησε σε μια βάρκα, μαζί με άλλους πρόσφυγες που έθεταν τη ζωή τους σε κίνδυνο, διεκδικώντας ένα μέλλον με όποιο κόστος, και βρέθηκε μαζί τους στη Μόρια. Ο Αλία, ωστόσο, ένα πράγμα είχε στο μυαλό του: να παίξει ποδόσφαιρο. Και ευτυχώς βρήκε τα σωστά άτομα για να τον ακούσουν, αφού πρώτα είχε φτάσει στην Αθήνα.

Η Μαρία και ο Δημήτρης

Φτάνοντας συνάντησε τη Μαρία, στην οποία αναφέρεται σαν να είναι μητέρα του. «Συνάντησα την Μαρία στο καμπ του Ελαιώνα, που με πήγαν όταν έφτασα στην Αθήνα. Αφού της εξήγησα πώς έχει η κατάσταση, μου είπε ότι θα με βοηθήσει σε όλα. Μου είπε πως βλέπει ότι είμαι καλό παιδί και θα σταθεί στο πλευρό μου. Το έκανε πραγματικά, έγινε η φωνή μου στα ελληνικά. Ήταν σε κάθε στιγμή εκεί για μένα. Έτρεξε για τα χαρτιά μου, για το άσυλο, για να μπορέσω να ταξιδέψω νόμιμα. Όταν πήγαμε μαζί στην Κατεχάκη με είχαν σαν υιοθετημένο παιδί. Μαζί με τον σύζυγό της τον Δημήτρη έγιναν οι Έλληνες γονείς μου, δεν θα τους ξεχάσω ποτέ», ανέφερε σε συνέντευξή του στο Κουτί της Πανδώρας.

Από εκεί και έπειτα μπαίνει στο ποδόσφαιρο. Πρώτα στην Ελπίδα Προσφύγων, έπειτα στον Ήφαιστο Νίκαιας. Με τον Πανιώνιο η σχέση του ξεκίνησε πριν από την επίσημη ένταξή του στην ομάδα, η οποία είχε ενδιαφερθεί και νωρίτερα, αλλά λόγω κάποιων καθυστερήσεων, δε συνέβη ποτέ. Παρόλα αυτά, σήμερα ο Αλία είναι μέλος της. Η ομάδα ανακοίνωσε επίσημα την απόκτησή του, αναφέροντας πως παρά τις γραφειοκρατικές δυσκολίες, αυτή η συνεργασία παίρνει επιτέλους σάρκα και οστά.

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

"Ο ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ Γ.Σ. ΣΜΥΡΝΗΣ ανακοινώνει την απόκτηση του 22χρονου μεσοεπιθετικού Αλία Καμαρά με καταγωγή από την Γουινέα.

Ο Αλία Καμαρά δεν αποτελεί μια συνηθισμένη περίπτωση απόκτησης ποδοσφαιριστή, για αυτό το λόγο και η ανακοίνωση αυτή δεν θα έχει την ίδια μορφή με όλες τις άλλες.

Πρόκειται για έναν άνθρωπο ο οποίος σε ηλικία 17 ετών εξαπατήθηκε από επιτήδειους που του έδωσαν υποσχέσεις για μεταγραφή και βρέθηκε από την πατρίδα του στην Τουρκία και τον άφησε στα.... κρύα του λουτρού χωρίς διαβατήριο και χρήματα.

Ο Αλία τότε αναγκάστηκε να μπει σε μια βάρκα βάζοντας σε κίνδυνο τη ζωή του και από την γειτονική χώρα να βρεθεί στην δομή της Μόριας. Ρισκάροντας τα πάντα για να εκπληρώσει το όνειρο του, να παίξει ποδόσφαιρο.

Στην χώρα μας και κατά την παρουσία του στην Ελλάδα είχε την ευλογία να γνωρίσει την κα. Μαρία και τον κο. Δημήτρη οι οποίοι άκουσαν την ιστορία του και αποφάσισαν να τον βοηθήσουν σε όλα. Και τα κατάφεραν. Δεν είναι τυχαίο ότι σε συνέντευξη του κατά το παρελθόν τους χαρακτήρισε ως γονείς του.

Ύστερα από αρκετές προσπάθειες με την ελληνική γραφειοκρατία κατάφερε να αποκτήσει δελτίο ποδοσφαιριστή από την ΕΠΟ και κάπως έτσι είδε το όνειρο του να αποκτά σάρκα και οστά.

Ως σύλλογος σημαιοφόρος της προσφυγιάς δεν μπορούμε παρά να είμαστε περήφανοι που έχουμε τον Αλία στις τάξεις μας".

Η ιστορία του Αλία δεν είναι σημαντική μόνο για τους εραστές του ποδοσφαίρου, ούτε για τους φανατικούς του Πανιωνίου. Είναι σημαντική για όποιον είχε αρχίσει να χάνει τις ελπίδες του για καλά νέα, ελπίδα, δικαιοσύνη και κανονικό μέλλον για τις ψυχές που περνούν από τις προσφυγικές δομές σε αυτή τη χώρα, και σε κάθε χώρα.

 

  • ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ ΦΟΥ.ΜΠΟΥ
Διάβασε ακόμα