Η Κατερίνα Βρανά δίνει ρεσιτάλ ειλικρίνειας και ξεμπροστιάζει τον μισαναπηρισμό

Ο ρατσισμός σε ανάπηρα άτομα είναι ορατός στην καθημερινότητά μας.

Η Κατερίνα Βρανά δίνει ρεσιτάλ ειλικρίνειας και ξεμπροστιάζει τον μισαναπηρισμό

Ο ρατσισμός σε ανάπηρα άτομα είναι ορατός στην καθημερινότητά μας.


Η Κατερίνα Βρανά σχεδόν πέθανε. Κυριολεκτικά. Και το γεγονός αυτό μπορεί να χαρίσει ανεξάντλητη διαύγεια σε έναν άνθρωπο. Έρχεσαι αντιμέτωπος με την αναπόδραστη μοίρα σου και καταφέρνεις να βγεις ζωντανός. Λογικό είναι να θέλεις να ορίσεις εσύ τους κανόνες της υπόλοιπης ζωής σου.

Τον Απρίλιο του 2017 σε ένα νοσοκομείο στην Μαλαισία "το πιο αστείο κορίτσι στον κόσμο" μπήκε σε τεχνητό κώμα. Είχε πάθει διάτρηση εντέρου και σηψαιμία. Έπαθε γάγγραινα, έχασε την όραση της, δεν λειτουργούσαν με επάρκεια οι πνεύμονες της, δεν μπορούσε να μιλήσει. Κι όμως, τέσσερα χρόνια μετά, η υγεία της βελτιώνεται καθημερινά.

Από τις 15 Νοέμβρη θα βρίσκεται στο θέατρο Ήβη. Πρωταγωνίστρια. Μαζί με τον Γιώργο Καπουτζίδη. Θα υποδύεται την πιο φάλτσα σοπράνο που πέρασε απ' τη γη στην παράσταση Glorious. Και στοιχηματίζω ότι η παράσταση της θα είναι sold out. Και καλλιτεχνική επιτυχία. Και κυρίως, θα δώσει ορατότητα στους ανάπηρους καλλιτέχνες. Άρα, θα μας πάρει από το χέρι η Κατερίνα να μας δείξει τι σημαίνει συμπερίληψη στην πράξη και να μας κάνει καλύτερους ανθρώπους.

Η ζωή της Κατερίνας Βρανά δεν είναι εύκολη. Έπρεπε να μάθει να τρώει, να μιλάει, να περπατάει από την αρχή. Ήταν αποφασισμένη να μην νιώσει αυτολύπηση. Άπειρες ώρες φυσικοθεραπείας, λογοθεραπείας και εργοθεραπείας μετά μας λέει στις τηλεοπτικές της εμφανίσεις το αυτονόητο. Ο ανάπηρος είναι μια λέξη. Δεν είναι βρισιά, δεν είναι προσβλητικό. Από την άλλη: αδικημένος από τη μοίρα, άτομο με διαφορετικές δεξιότητες αυτά είναι συναισθηματικά φορτισμένοι χαρακτηρισμοί που στιγματίζουν και ίσως προσβάλλουν. Πχ: Δεν είναι καθηλωμένα σε αναπηρική καρέκλα τα ανάπηρα άτομα. Κινούνται με αμαξίδιο.

 

Αν νιώθουμε άβολα και αμήχανα στην θέα ενός ανάπηρου ατόμου, πρέπει να ζητήσουμε από τους πολιτικούς μας να μην δείχνουν έντονα τον μισαναπηρισμό τους και να κάνουν αυτά τα άτομα πιο ορατά στην κοινωνία μας. Να μπορούν να κινηθούν μόνοι τους στους δρόμους, να έχουν ίσα δικαιώματα στην αγορά εργασίας και να μην απολογούνται για την έλλειψη παιδείας των άλλων που παρκάρουν στις θέσεις τους. Δεν ευθύνονται για την κρατική ανικανότητά να μάθει στους πολίτες του πώς πρέπει να συμπεριφέρονται σε ανάπηρα άτομα. Είναι ευθύνη του κράτους. Όχι, ατομική. Είναι αυτονόητο δικαίωμα των αναπήρων να έχουν πρόσβαση. Κι αυτό ξέρετε τι προϋποθέτει; Την εκπαίδευση όλων των πολιτών, από αεροσυνοδούς σε πτήσεις μέχρι δασκάλες σε δημοτικά, οδηγούς ταξί μέχρι πεζούς σε στενά πεζοδρόμια. Να ξέρεις πώς να συμπεριφερθείς σε ανάπηρα άτομα. Επειδή δεν συμβαίνει αυτό, συμπεραίνουμε όλοι ότι απαξιώνονται τα ανάπηρα άτομα. Ζούνε καθημερινά ταπεινωτικές κι εξευτελιστικές καταστάσεις. Σκέψου εσύ πότε είδες ανάπηρο άτομο να χρησιμοποιεί το μετρό. Δεν παλεύουν με το σώμα τους, αλλά με τα επιβαλλόμενα εμπόδια.

Όπως λέει και η σελίδα "Η αναπηρία είναι κουλ", η κυρίαρχη κουλτούρα που αντιλαμβάνεται την βλάβη ως αιτία αποκλεισμού, είναι εκείνη που επιβάλει το στίγμα της μειονεξίας και απηχεί- ΚΑΙ ΣΥΝΤΗΡΕΙ- βαθιά ρατσιστικά κοινωνικά πρότυπα.

Ανάμεσα στον οίκτο και το bullying (αυτές είναι οι δυο πιο συνηθισμένες συμπεριφορές που θα συναντήσει το ανάπηρο άτομο) θα προτιμήσουν τις αγενείς εκφράσεις. Γιατί είναι πιο διαχειρίσιμες για τον ψυχισμό τους. Δεν είναι δικός τους λάθος ότι είσαι μαλάκ@ς. Αλλά τον οίκτο δεν μπορούν να τον δεχτούν.

 

Διαβάζει κανείς τα ρεπορτάζ για εξώσεις σε οικογένειες με παιδιά στο φάσμα του αυτισμού και ειδικά σχολεία χωρίς καθηγητές και θέλει να ανανεώσει το διαβατήριο του και να φύγει από αυτή τη χώρα. Ακούς στην εκπομπή του Γρηγόρη Αρναούτογλου την Κατερίνα Βρανά να λέει ότι την έκραξαν επειδή χρησιμοποίησε παραλλαγή της γνωστής ατάκας της Τζένης Μπότση από τη σειρά "Το σημάδι του Έρωτα", λέγοντας στον Κώστα Μακεδόνα "Τι έγινε Κωστάκη σε γουστάρει η ανάπηρη;" και σκέφτεσαι ότι κάτι πήγε πολύ λάθος με την παιδική ηλικία πολλών ανθρώπων.

Η Κατερίνα Βρανά είναι ένα ανάπηρο άτομο. Στην Κατερίνα Βρανά είπαν ότι δεν είναι σωστό να αυτοσαρκάζεται λέγοντας πως είναι ανάπηρη. Κι εκείνη απάντησε με λουτρό αλήθειας: "Είναι ο επιστημονικός ιατρικός όρος. Μην θίγεστε με τη λέξη, να θίγεστε που δεν υπάρχει πρόσβαση στην Ελλάδα για τους ανάπηρους". Ό,τι είπε.

  • ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ ΦΟΥ.ΜΠΟΥ
Διάβασε ακόμα