Róisín Murphy, θα χορέψεις μαζί μας στο dancefloor;

Οι 6 επιρροές για το "Róisín Machine" εξηγούν πώς γεννήθηκε αυτό το ηλεκτρονικό και ποπ κομψοτέχνημα.

Róisín Murphy, θα χορέψεις μαζί μας στο dancefloor;

Οι 6 επιρροές για το "Róisín Machine" εξηγούν πώς γεννήθηκε αυτό το ηλεκτρονικό και ποπ κομψοτέχνημα.


Για πολλούς από εμάς, η Róisín Murphy είναι εκείνη η πριγκίπισσα της ηλεκτρονικής μουσικής με αυτή την αναπολογητική διάθεση να ξεσηκώσει, με ύφος που μαρτυρά ότι την έχουν απογοητεύσει η πηγή απογείωσής μας. Η πριγκίπισσα που ποτέ δε γούσταρε να είναι ούτε ήσυχη ούτε απόλυτα συμπαθητική έχει επιστρέψει με νέο άλμπουμ. Και επειδή είμαστε από τους τύπους που περισσότερο μας ενδιαφέρει η έμπνευση πίσω από ένα εγχείρημα, παρά το αποτέλεσμα, διαβάσαμε και μοιραζόμαστε μαζί σου όλα όσα ενέπνευσαν τη Róisín Murphy πριν έρθει και προσφέρει έτσι γενναιόδωρα το Róisín Machine. Όπως τα είπε η ίδια στο Dazed Digital.

Μια ολόκληρη χρονιά: το 1993

Το 1993 για τη Murphy ήταν η χρονιά που την έβαλε στα βαθιά του σκοπού «φτιάχνω τη ζωή μου όπως θέλω». Ερωτεύτηκε για πρώτη φορά δυνατά, τον Mark Brydon, με τον οποίο σιγά σιγά άρχισαν να πειραματίζονται μουσικά, για να καταλήξουν να φτιάχνουν ένα είδος που στα αυτιά μας έχει την υπογραφή τους, συγκατοίκησε με τη Dawn Shadforth, που προσπαθώντας να γίνει σκηνοθέτιδα, μάθαινα από όποια πηγή ήταν διαθέσιμη τα μυστικά του επαγγέλματος και κάπως έτσι η Murphy κατέληξε να μπαίνει βαθιά στη μουσική, τη στιγμή που έμπαινε βαθιά και στην ίδια τη ζωή. Το πέμπτο της άλμπουμ έχει αρκετές επιρροές (ίσως και πολλές) από εκείνη την περίοδο της ζωής της, από την οποία μέχρι και σήμερα της λείπουν πράγματα και προσπαθεί να τα ξαναβρεί.

Ένας καλλιτέχνης: ο Derek Ridgers

Ο Ridgers είναι ένας φωτογράφος που αφιέρωσε το έργο του στην καταγραφή των απόλυτων insights της μουσικής, και τις κουλτούρας των club. Η Róisín σε αυτή της την εξομολόγηση τον εξυψώνει σε απόλυτη έμπνευση του ποιο ακριβώς ήταν το σύμπαν που δημιουργεί η ηλεκτρονική μουσική στον σωστό τόπο, με τον σωστό φωτισμό και με ανθρώπους που είναι έτοιμοι να χάσουν τον εαυτό τους. Ή και να τον βρουν με έναν τρόπο που δύσκολα γίνεται κατανοητός από όσους δεν έχουν νιώσει να αφήνονται στον ρυθμό. Οποιοσδήποτε κι αν είναι αυτός.

«Βλέπω πως στη δουλειά του Derek Ridgers, σε όλη του τη ζωή που πέρασε μπαινοβγαίνοντας σε κάθε πιθανό nightclub, καταγράφοντας αυτούς τους ανθρώπους που είχαν φιλοδοξίες να ανυψώσουν τους εαυτούς τους εκτός του τετριμμένου, της καθημερινότητας, του ταξικού συστήματος στο οποίο γεννήθηκαν, τη ζωή που κανονίστηκε από άλλους να ζήσουν. Ήταν ένα μέρος για να δημιουργήσεις τον εαυτό σου. Ένα μέρος για ατομικότητα και ελευθερία. Μπορείς να το νιώσεις στα αλήθεια στις φωτογραφίες του. Υπάρχει μια πραγματική ευαισθησία στους ανθρώπους των φωτογραφιών του -μπορείς να αισθανθείς ότι νοιάζεται για τους ανθρώπους».

Ένα τραγούδι: το «Seventh Heaven” της Gwen Guthrie

Η σχέση της με τον Mark Brydon έχει επηρεάσει το άλμπουμ της με πολλούς τρόπους. Ακόμα ένας από αυτούς είναι η ανάμνηση ενός αγαπημένου τους τραγουδιού στην αρχή της σχέσης τους. Αυτό είναι το «Seventh Heaven” της Gwen Guthrie, το οποίο κράτησαν ως καμβά για να του χαρίσουν το disco twist που μόνο εκείνοι μπορούν να χαρίσουν ούτως ή άλλως. Στο μεταξύ, συνεχίζει η ίδια να το θεωρεί το αγαπημένο της τραγούδι.

Ένα μέρος: Danceteria/The Paradise Garage/Valencia

Ένας καλλιτέχνης στιγματίζει και στιγματίζεται από τα στέκια του. Μέρη στα οποία εμπνεύστηκε, συνέλαβε ή και έφυγε τρέχοντας από αυτά για να πάει να δημιουργήσει. Για τη Murphy αυτά είναι τρία: το club Danceteria στη Νέα Υόρκη, στο οποίο πήρε μαθήματα από τη μόδα μέχρι την κουλτούρα, το Paradise Garage που της προσέφερε λίγη περισσότερη επιρροή από μουσικές tribal, με αφρο ήχους και Hispanic, αλλά και η Βαλένθια της Ισπανίας στην οποία χτυπούσε αρκετά δυνατά στα τέλη των 80s η καρδιά του nightlife.

Ένας μουσικός: ο Dj Parrot

Για εκείνη, ο Dj Parrot ήταν πάντα έμπνευση. Κάτι σαν τον τύπο με τον οποίο ξέρει πως θα πάρει την πιο έγκυρη γνώμη, θα κάνει την πιο ενδιαφέρουσα συζήτηση, χωρίς να νιώσει άσχημα αν η κριτική του δεν είναι και η καλύτερη. Πρακτικά, η Murphy έδωσε τον τέλειο ορισμό της σχέσης τους με μια δήλωση: «Αν του βάλω έναν χάλια δίσκο, ίσως με κάνει να νιώσω άσχημα, αλλά είναι απόλυτα αξιόπιστος».

Ένα outfit: μαύρο PVC τζιν

Η Murphy ερωτεύτηκε τα PVC jeans σε μια εποχή που δε μπορούσε να τα βρει κανείς στο διπλανό κατάστημα. Ναι, κάποτε το PVC δεν ήταν ούτε mainstream, ούτε απαραίτητο κομμάτι οποιουδήποτε καταβάλει μια σοβαρή προσπάθεια να ντυθεί με τρόπο που εναρμονίζεται με το μη τετριμμένο. Όπως είπε στο Dazed, η ίδια πήγαινε σε πολύ συγκεκριμένα καταστήματα για να βρει αυτά τα παντελόνια, τα οποία μέχρι και σήμερα νιώθει να τις δίνουν μια πολύ συγκεκριμένη ενέργεια όταν χορεύει. Αυτή την ενέργεια που σε κάνει να την παρακολουθείς αποσβολωμένος όσο κάνει κάτι που -εδώ που τα λέμε- μοιάζει με badass catwalk στη σκηνή.

Ε και αν έφτασες μέχρι εδώ...

 

  • ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ ΦΟΥ.ΜΠΟΥ
Διάβασε ακόμα