• PRISMA
  • 2 Φεβρουαρίου 2017

Πού σταματάει το χιούμορ και πού αρχίζει η καφρίλα;

Μήπως πρέπει συνεχώς να επαναπροσδιορίζουμε την έννοια της πλάκας;

  • PRISMA
  • 2 Φεβρουαρίου 2017

Πού σταματάει το χιούμορ και πού αρχίζει η καφρίλα;

Μήπως πρέπει συνεχώς να επαναπροσδιορίζουμε την έννοια της πλάκας;

«Μαλλιοτραβήγματα» για ακόμη μια φορά στο αθάνατο ελληνικό ίντερνετ. Αφορμή το τελευταίο επεισόδιο της τηλεοπτικής ελληνοφρένειας και μια «πλάκα» του τσολιά σε περαστικές γυναίκες. Συγκεκριμένα, σατιρίζοντας τα 2 χρόνια σύριζα, ο τσολιάς πήρε τους δρόμους κολλώντας αυτοκόλλητα του σύριζα σε περαστικούς. Θεώρησε δε σωστό, με πρόφαση τα αυτοκόλλητα, να ακουμπάει γυναίκες σε διάφορα σημεία του σώματος τους, χωρίς την άδεια τους. Μάλιστα είπε σε μια κοπέλα που αντέδρασε αμήχανα: «σταμάτα μην κάνεις σαν τρελή δεν είναι και πούτσα, καταλαβαίνω, για τις πούτσες κάνετε σαν τρελές» και σε μια άλλη «έλα που δεν σου αρέσει».

Οι αντιδράσεις χωρίστηκαν σε δύο πλευρές. Η μια κάνει λόγο για νομιμοποίηση της σεξουαλικής παρενόχλησης με αφορμή την κωμωδία. Η άλλη πλευρά αντίθετα, μιλάει για υπερβολή του πολίτικαλ κορέκτ, υποστηρίζοντας πως ό,τι έγινε ήταν στα όρια της πλάκας.


Αλήθεια; Είναι δηλαδή φυσιολογικό να αγγίζεις κάποιον χωρίς συναίνεση αρκεί να είναι μέσα στα όρια κάποιας πλάκας; Της πλάκας όπως την ορίζεις εσύ ως εξωτερικός παρατηρητής, ίσως... Σκέφτηκες μήπως ότι αυτός που χουφτώνεται, ίσως ορίζει την πλάκα διαφορετικά;


(Δείτε απ' το 18.30 και μετά)


Φτάνουμε πάλι στο ερώτημα, το οποίο επανέρχεται στη συζήτηση κάθε φορά που κάποιος προσβάλλεται από το χιούμορ και τη σάτιρα: Πρέπει το χιούμορ να έχει όρια; Αν ναι που θα μπουν; Ποιος θα τα βάλει και πως θα εξασφαλίσει την τήρησή τους; Πως θα κατοχυρωθεί η ελευθερία της γνώμης και της δημιουργίας αν μπουν όρια στην έκφραση του χιούμορ και της σάτιρας;

Κατά τη γνώμη μου δεν πρέπει να έχει όρια το χιούμορ, με την έννοια πάντα της επιβολής. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί ο καθένας να  χρησιμοποιεί την κοινή λογική για να βάλει μόνος του τα όρια του. Η πλάκα εύκολα γίνεται καφρίλα και η σάτιρα χλευασμός. Το τι είναι αποδεκτό ή όχι το καθορίζει η κοινωνία. Ελπίζω μόνο η πλειοψηφία της κοινωνίας να συμφωνεί πως στα πλαίσια καμίας πλάκας δεν μπορείς να νομιμοποιείς τη σεξουαλική παρενόχληση και την αναπαραγωγή σεξιστικών στερεοτύπων. Μπορεί τα κίνητρα να ήταν χιουμοριστικά, το αποτέλεσμα όμως ήταν η κανονικοποίηση της σεξουαλικής αντικειμενοποίησης του γυναικείου σώματος, μέσα από ένα μαζικό μέσο.

Υ.Γ: Όποιος καταφέρει να διαφωνήσει στα σχόλια χωρίς να βρίσει θα του πάρω παγωτό.

Δες και το προηγούμενο
  • ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ ΦΟΥ.ΜΠΟΥ
Διάβασε ακόμα