Ρωτήσαμε 5 Έλληνες Συγγραφείς να μας πουν πώς γίνεται το #Read_It_Out

Το βιβλίο σου θέλει τη βόλτα του. Μην του χαλάς το χατίρι.

Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου αύριο, Σάββατο, 23 Απριλίου. 

Οι απανταχού βιβλιόφιλοι θα σπεύσουν να το γιορτάσουν, σε μια φιέστα που δεν θα μυρίζει αλκοόλ αλλά την εθιστική εκείνη μυρωδιά της φρεσκοτυπωμένης σελίδας. Ή κι εκείνης που έχει ωριμάσει σε κάποια γωνιά της βιβλιοθήκης. Γιατί όχι;

Κι αν σε πολλές γωνιές του κόσμου η συμμετοχή στο πανηγύρι των λέξεων θα λάβει χώρα στους 4 τοίχους ενός σπιτιού, περιορισμένη σε έναν καναπέ, σε μια πολυθρόνα ή στην άνεση κάποιου κρεβατιού, εδώ στην Ελλάδα η γιορτή είναι πιο γουστόζα.

Βλέπετε, ο Απρίλης μας υποδέχτηκε (στην κυριολεξία) θερμά, κι έχουμε έναν λόγο παραπάνω να πάρουμε το βιβλίο που μόλις αγοράσαμε ή εκείνο που στωικά περίμενε να έρθει η σειρά του για να ανοιχτεί και να βγούμε έξω: Σε πλατείες, σε πάρκα, σε αυλές, σε αστικές και μη... αναγνωστοκαβάτζες. 

 
Σκεφτήκαμε, λοιπόν, να κλέψουμε μερικές ιδέες από εκείνους που έχουν "παντρέψει" το διάβασμα με το γράψιμο, να ρωτήσουμε 5 αγαπημένους συγγραφείς το εξής:

«Υπάρχει κάποιο αγαπημένο σημείο/μέρος στο οποίο πηγαίνεις κάθε που θέλεις να διαβάσεις ένα βιβλίο;»

Και να τι μας απάντησαν:
 

Διονύσης Μαρίνος

Τον Ευαγγελισμό τον ξέρεις; Καμία σχέση. Απέναντι• εσένα ο δρόμος σου είναι απέναντι. Στο πάρκο Ριζάρη.

Μην σταθείς στις κυρίες που έχουν απλώσει την πραμάτεια τους για τη σωτηρία της ψυχής σου. Δεν θα τις μπερδέψεις, έχουν ένα σταντ που γράφει "Μαθήματα Αγίας Γραφής – Ζητείστε μας να σας επισκεφτούμε". Βρες ένα απομακρυσμένο παγκάκι, όχι κοντά στην είσοδο του μετρό, ούτε με θέα το Πολεμικό Μουσείο• προς την άλλη πλευρά.

Στο Πάρκο Ριζάρη

Εκεί όπου μαζεύονται παππούδες, μοναχικοί με τα σκυλιά τους, Φιλιππινέζοι με τα παιδιά τους. Βγάλε το βιβλίο από την τσάντα σου, κάνε το σταυρό σου να μην κάτσει δίπλα σου κάποιος ανεπιθύμητος, άσε τον ήλιο να σου μιλήσει και ξεκίνα να διαβάζεις.

Η Αθήνα είναι ένας πολύ μακρινός τόπος για να σε απασχολεί. Είσαι πλέον αλλού.
 

Λουκάς Μέξης

Όταν τις περισσότερες στιγμές σου μέσα στη μέρα τις περνάς στο γραφείο μπροστά από μία οθόνη υπολογιστή, το βράδυ δύσκολα βρίσκεις το κουράγιο να διαβάσεις - καταλήγεις απλά να νανουρίζεις τον εαυτό σου μέσα στις πρώτες γραμμές. Όταν ταξιδεύεις, τότε είναι η στιγμή να επανέλθεις στον κόσμο της λογοτεχνίας. Και για μένα, η μεγάλη επιστροφή γίνεται κάθε καλοκαίρι στην Τήνο, στην παραλία της Κολυμπήθρας.

Στην παραλία της Κολυμπήθρας

Με το βιβλίο ανάμεσα από χέρι και σανίδα, μπορώ να διαβάσω κάτι στα διαλείμματα. Το μόνο δύσκολο είναι όταν η άμμος απ' τον αέρα σου χτυπάει τις σελίδες, αλλά αυτή η φανταστική στιγμή που ανοίγεις το βιβλίο μετά από μήνες στο σπίτι σου και έχει ακόμα τους κόκκους του νησιού, είναι ανεκτίμητη.
 

Χρήστος Ξανθάκης

Θα με πείτε λίγο μαλάκα, αλλά εμένα μ’ αρέσει να διαβάζω σε μια εκκλησία. Όχι μέσα, προς Θεού, δεν είμαι τόσο ανόητος και ούτως ή άλλως με πιάνει μια ζαλούρα με τα λιβάνια. Δεν είμαι επίσης φρέσκο κοτόπουλο (ή ρομαντικός τύπος), για να απολαμβάνω την ανάγνωση υπό το φως των κεριών.

Έξω απ’ το ναό μ’ αρέσει να διαβάζω, έξω απ’ την εκκλησία του Αγίου Νικολάου Ραγκαβά. Στην Πλάκα, από εκεί ξεκινάει η οδός Πρυτανείου, δεν είναι δύσκολο να τη βρεις. Έχει άπλα από κάτω, άνοιγμα, δεν είναι να πνίγεσαι όπως αλλού στη συνοικία. Και το πιάνει το φως το μέρος, ήλιος άφθονος για να διαβάζεις βιβλία και να ιδρώνεις κάπως.

Στον Άγιο Νικόλαο Ραγκαβά

Πήγα για πρώτη φορά πριν από κάτι χρόνια, όταν ήταν ακόμη το “Compendium” στην Πλάκα και ψώνιζα από εκεί τα μεταχειρισμένα με τις σακούλες. Μ’ άρεσε να κάθομαι και να τα περιεργάζομαι, τι στο διάολο αγόρασα, και ποιο θα μου βγει καλό. Κι ύστερα, όταν έφυγε το βιβλιοπωλείο και πήγε Ακαδημία Πλάτωνος, άρχισα να φέρνω βιβλία από το σπίτι.

Αστυνομικά κυρίως, περιπέτειες, αγωνία, τέτοια. Κυρίως Edgar Wallace, που είναι εδώ και χρόνια ο καλύτερος σύντροφός μου όταν θέλω να πάρω μια αναπνοή από την καθημερινότητα. Δοκιμάστε τον ένα θερμό απόγευμα, παρεάκι με τις φωνές των πουλιών και το μπλα μπλα των διερχομένων με τις βερμούδες.

Στον Άγιο Νικόλαο Ραγκαβά, στην Πλάκα, σαν να είσαι τουρίστας στο χωριό σου.
 

Βαγγέλης Προβιάς

Η Πλατεία Μεσολογγίου στο Παγκράτι βρίσκεται μερικά βήματα από το σπίτι μου, ώστε να έχει ισχυρή αίσθηση οικείου τόπου, αλλά ταυτόχρονα είναι και αυτό που ονομάζουμε "έξω". Έτσι, όταν η μοναξιά του σπιτιού βαραίνει πολύ για να μου επιτρέψει να συγκεντρωθώ στο βιβλίο μου, η Πλατεία μου προσφέρει μια κοντινή διαφυγή.

Επιπλέον, επειδή η Πλατεία μου είναι στέκι μεσοαστικό, δεν "σηκώνει" τα πολύ χαλαρά ντυσίματα, τα ατημέλητα look. Κάθεσαι να διαβάσεις το βιβλίο σου και δίπλα σου πίνουν τον ελληνικό καφέ τους συνταξιούχοι γιατροί και επιχειρηματίες με ωραία, παλιομοδίτικα σακάκια και μυρωδιά Μενούνος λεμόνι. Που θα πει ότι με κινητοποιεί να μην αφήνομαι στην αδράνεια, να προσέχω τον εαυτό και την εμφάνισή μου –ακόμα και όταν νιώθω να μην έχω ενέργεια να με προσέξω…

Στην Πλατεία Μεσολογγίου (photo: Νίκος Γκόργκας)

Την αγαπώ πολύ την Πλατεία μου και για έναν ακόμα λόγο. Έχει πολλούς γείτονες νυν ή πρώην αναγνώστες. Έτσι πολλές φορές έχω πιάσει κουβέντα με κάποιον που θέλει να μάθει αν το βιβλίο που κρατώ είναι καλό, να μου προτείνει ένα μυθιστόρημα ή να κουβεντιάσουμε γενικά για συγγραφείς.

Στην Πλατεία Μεσολογγίου, συμβαίνει τότε η υπέροχη εξαίρεση, το διάβασμα να γίνεται μετά-μοναχικό.
 

Πέλα Σουλτάτου

Όταν ζούσα στο Λονδίνο είχα εντυπωσιαστεί με το πλήθος των υπαίθριων αναγνωστών, στα πολλά και αχανή πάρκα, στα παγκάκια κατά μήκος του Τάμεση, στα κανάλια, στα μέσα μεταφοράς, ακόμα και στις ουρές (για τίποτα εισιτήρια σε live ή έκθεση, μια που ουρές σε δημόσιες υπηρεσίες και τράπεζες δεν έβρισκες) να κρατούν στα χέρια τα τόσο εύχρηστα paperbooks και να διαβάζουν, να διαβάζουν.

Έπειτα έφτιαξα έναν αθηναϊκό βιβλιοφιλικό χάρτη.

Στον Εθνικό Κήπο

Για μελέτη πάμε στο Αναγνωστήριο στην Ιπποκράτους ή στην Εθνική Βιβλιοθήκη στην Πανεπιστημίου. Για μια τζούρα διάβασμα μέσα στη βαβούρα πλατεία Συντάγματος ή Κοτζιά ή προαύλιο του Αρχαιολογικού Μουσείου. Ανάγνωση με θέα Φιλοπάππου, Τουρκοβούνια, Λυκαβηττός, Λόφος του Στρέφη και ανάμεσα στις φυλλωσιές, Εθνικός Κήπος, Ρεματιά στο Χαλάνδρι, άλσος Παγκρατίου, Βεΐκου, Καισαριανής.  Σαν τουρίστας στους Αέρηδες στην Πλάκα με υπαίθριες μπάντες που παίζουν Λου Ρηντ, Μπομπ Ντύλαν και ινδιάνικα. Πρόβα καλοκαιριού στα βραχάκια της Φρεαττύδας και του Φαλήρου.

Το βιβλίο σε ταξιδεύει και το ταξιδεύεις.

Αν μη τι άλλο "γεμάτες" οι προτάσεις τους...

Εσύ; Πού πηγαίνεις όταν θες να διαβάσεις ένα βιβλίο με τη βοήθεια του ήλιου;

Δώσε μας την απάντησή σου ως σχόλιο στο post που ακολουθεί και μπες στην κλήρωση για ένα βιβλίο της επιλογής σου από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο.

Δες και το προηγούμενο
  • ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ ΦΟΥ.ΜΠΟΥ
Περισσότερα City.Stories
Διάβασε ακόμα