Πολιτικάντηδες, σας γλεντάει ο Banksy!

Όταν ένα στένσιλ έχει να πει πολλά περισσότερα από μια "ξύλινη" πολιτική δήλωση.

Πολιτικάντηδες, σας γλεντάει ο Banksy!

Όταν ένα στένσιλ έχει να πει πολλά περισσότερα από μια "ξύλινη" πολιτική δήλωση.

Για όσους δεν γνωρίζουν το παγκόσμιο φαινόμενο που ακούει στο όνομα Banksy, ας προχωρήσουμε στις απαραίτητες συστάσεις. 

Μιλάμε, ουσιαστικά, για έναν βρετανό καλλιτέχνη της street art του οποίου το όνομα και το πρόσωπο παραμένουν -από τις αρχές της δεκαετίας του '90 που πρωτοεμφανίστηκε μέχρι σήμερα- άγνωστα. Στον αντίποδα, πασίγνωστα είναι τα έργα που κατά καιρούς "χτυπάει" σε διάφορα μέρη του κόσμου, τα οποία πολύ απέχουν από το να οριοθετηθούν ως απλά γκράφιτι δημιουργήματα. Ο όρος "πολιτικοκοινωνική δήλωση", αντικατοπτρίζει με πολύ μεγαλύτερη σαφήνεια το αληθινό περιεχόμενο της δουλειάς του. Ένας πολιτικός ακτιβιστής, με κύρια εργαλεία το σπρέι και το χαρτόνι.


Ο αιμοδιψής μιλιταρισμός, ο αχαλίνωτος καταναλωτισμός, οι διακρίσεις κάθε μορφής, ο κρατικός συγκεντρωτισμός, η εταιρική λαιμαργία και η κοινωνική υποκρισία, αποτελούν μοτίβα που συχνά-πυκνά καυτηριάζονται μέσα από τα στένσιλς του καλλιτέχνη από το Μπρίστολ, τα οποία άμα τη εμφανίσει τους δημιουργούν πρόσφορο έδαφος για συζήτηση γύρω από την εκάστοτε θεματολογία με την οποία καταπιάνονται.

Τον τελευταίο καιρό δε, όπου το προσφυγικό δεσπόζει στην ευρωπαϊκή επικαιρότητα και οι ίδιοι οι πρόφυγες γίνονται μπαλάκι στα χέρια των άβουλων τεχνοκρατών από τις Βρυξέλλες, ο Banksy απέδειξε ότι το κρατάει ακόμα ζωντανό. Με τρόπο κυνικό, αιχμηρό και κυρίως άμεσο, φρόντισε να φανεί συνεπής και κατάφερε με μια σειρά από "χτυπήματα" να αφήσει ένα σαφέστατο προσωπικό στίγμα για τις προσφυγικές ροές που μάταια αναζητούν απάγκιο στη Γηραιά Ήπειρο. 

Κολάζ με δύο από τις πλέον πρόσφατες παρεμβάσεις του Banksy γύρω από το προσφυγικό.

Η πρώτη (αριστερά) συναντάται στο Λονδίνο, σε έναν τοίχο απέναντι από τη γαλλική πρεσβεία. Απεικονίζει την μικρή Κοζέτ από τους "Αθλίους" του Βίκτωρος Ουγκώ, πνιγμένη από τα δακρυγόνα που έριξε πρόσφατα η γαλλική αστυνομία για να αναγκάσει τους 1.500 περίπου πρόσφυγες να μετακινηθούν σε άλλο σημείο. 

Η δεύτερη, αυτή με τον Στιβ Τζομπς να κρατά στο ένα του χέρι ένα Macintosh και στο άλλο ένα σάκο με τα μπαγκάζια του ως σύγχρονος πρόσφυγας, βρίσκεται στη γαλλική πόλη Calais. Εκεί, δηλαδή, όπου έχει δημιουργηθεί καταυλισμός για τους πρόσφυγες που θέλουν να περάσουν απέναντι, στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο παραλληλισμός εμφανής: Ένα από τα μεγαλύτερα επιχειρηματικά μυαλά της παγκόσμιας ιστορίας, το απόλυτο status symbol της σύγχρονης δυτικής ιστορίας, ήταν γιος (μαντέψτε) Σύριου πρόσφυγα...

Λιτά και δεικτικά, ο Banksy παίρνει θέση για όλα όσα συμβαίνουν γύρω του σε κοινωνικοπολιτικό επίπεδο, τσακίζοντας τις ξύλινες πολιτικές γλώσσες που πολλά λένε κι ελάχιστα πράττουν. Άλλωστε, δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνει...

1. "Art Attack", Δυτική Όχθη

To 2005 επισκέφθηκε τη Γάζα, δίνοντας το δικό του χρώμα στο Τοίχος της Ντροπής και περνώντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα "κατά της μεγαλύτερης υπαίθριας φυλακής στον κόσμο."


2. "I Don’t Believe in Global Warming", Λονδίνο

Το 2009 η Διάσκεψη του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή δεν κατάφερε να φέρει δεσμευτικά αποτελέσματα. O Bansky, ωστόσο, κατάφερε να κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου με αυτόν τον αν μη τι άλλο ευφυέστατο τρόπο.


3. "Swing Girl", Λος Άντζελες

Εκμεταλλευόμενος κάτι που ήδη υπάρχει, φωνάζει υπέρ αυτού που λείπει από τις μεγαλουπόλεις των ΗΠΑ (και όχι μόνο). Λίγη άσπρη μπογιά, ένα κοριτσάκι που κάνει κούνια αποτυπωμένο σε στένσιλ και αρκετή φαντασία, αρκούν.

4. "Destroy Capitalism", Λος Άντζελες

"Είσαι ό,τι ζεις και όχι αυτό που ντύνεσαι ή δείχνεις". Μάλλον κάτι τέτοιο θα σκεφτόταν προτού δημιουργήσει αυτό το έπος των αντιθέσεων.

5. "Interest in People", Τορόντο

Για το 1% των πλουσίων που κυριαρχεί στο καπιταλιστικό σύστημα, κάτι θα έχει πάρει το αυτί σας. Το μηδενικό ενδιαφέρον που δείχνει προς τους ανθρώπους το σύστημα που ανέδειξε αυτή τη μειοψηφία, αφήνουμε να μας το οπτικοποιήσει ο Banksy.

6. "Dove of Peace", Βηθλεέμ

Όταν το δικαίωμα στην Ειρήνη εφαρμόζεται a la carte, λογικό είναι ο συμβολισμός της να μπαίνει στο στόχαστρο.

7. "Slave Labour", Λονδίνο

Η Βρετανική αυτοκρατορία στηρίχτηκε στην εκμετάλλευση. O Bansky φρόντισε να υπενθυμίσει αυτό το δεδομένο στους συμπολίτες του, όσο εκείνοι γιόρταζαν το Αδαμάντινο Ιωβηλαίο της βασίλισσάς τους...

8. "Go Back to Africa", Κλάκτον

Το δημοτικό συμβούλιο της πόλης αποφάσισε να σβήσει το εν λόγω αντιρατσιστικό έργο του Bansky, θεωρώντας το... ρατσιστικό. Ποιος είπε πως μόνο η Ελλάδα διαθέτει λαμπρά μυαλά σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης;

9. "Government Spies​", Τσέλτεναμ

Η οργουελική πλευρά του Banksy, αποτυπωμένη σε μια πανέξυπνη εγκατάσταση που περιγράφει μια δεδομένη -πια- κατάσταση.

10. "Kissing Coppers", Μπράιτον

Μπορεί να μην τα πηγαίνει καλά με τους αστυνομικούς, αλλά προφανώς έχει σε μεγαλύτερη μπούκα τους ομοφοβικούς. Οι 2 αστυνομικοί που φιλιούνται με πάθος στο στόμα, το αποδεικνύουν περίτρανα.

ΥΓ: Πολλοί ενδεχομένως και να διαφωνούν με την εμπορευματοποίηση του Bansky, καθώς πολλά από τα έργα του έχουν εκτεθεί σε ιδιωτικές γκαλερί κι έχουν πωληθεί σε υψηλότατες τιμές. Ο ίδιος, βέβαια, έχει δώσει την απάντησή του:"Όταν ένας καλλιτέχνης του δρόμου αρχίζει να εκμεταλλεύεται εμπορικά τα έργα του, είναι αναμφίβολα μια παρακμιακή εξέλιξη. Ωστόσο, αν δεν το κάνει, αφήνει ελεύθερο το δρόμο της δημιουργίας μονάχα στους part-timers καλλιτέχνες και στους ευκαιριακούς που έχουν εξασφαλισμένα τα προς το ζην."

  • ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ ΦΟΥ.ΜΠΟΥ
Διάβασε ακόμα