Οι 10 πιο cult πρόεδροι του ελληνικού ποδοσφαίρου (μέρος B’)

Από το "θείο" στον "πορτοφολάκια" κι από το "ρήτορα" στο δήμαρχο, δύο οφσάιντ δρόμος.

Αφού σας παρουσιάσαμε τους πρώτους  πέντε αγαπημένους εκπροσώπους της ελληνικής αθλητικής cultίλας, ήρθε η ώρα για τους υπολοίπους. Ο συναγωνισμός είναι τεράστιος και γι' αυτό σας προειδοποιούμε να ψηφίσετε με απόλυτη σοβαρότητα στο poll που ακολουθεί στο τέλος του κειμένου.

6. Λευτέρης Πανταζής, ο αοιδός
Ο διάδοχος του Αχιλλέα του Μπέου στην προεδρία της Πανιωνάρας, ήταν ένας άνθρωπος που γεννήθηκε για να υπηρετεί τον αθλητισμό. Καλά το μάντεψες, για τον ΛΕΠΑ μιλάμε, αλλά δεν διαβάζεις και βουλωμένο γράμμα. Ο ποδοσφαιρόφιλος αοιδός, επέβαλε στους φανατικούς της ομάδας, τους Πάνθηρες, να πετάνε γαρύφαλλα αντί για καπνογόνα, ενώ αμίμητη ήταν η κίνησή του να στήσει τραπέζια πίσω από τις εστίες και καναπεδάκια κατά μήκος της πλάγιας γραμμής. Η πρωτοβουλία του να προσφέρει ένα μπουκάλι ουίσκι ανά τετράδα φιλάθλων, όπως επίσης και η απόφασή του να συνεργαστεί με τον… Tus(!), ήταν αυτές που προκάλεσαν το άδοξο τέλος της προεδρικής του καριέρας.


7. Γιώργος Κοσκωτάς, ο παρεξηγημένος.
Από τα πλέον ηθικά στοιχεία που έχουν περάσει από το ελληνικό ποδόσφαιρο. Σκευωροί και συκοφάντες τον ενέπλεξαν σε σκάνδαλο υπεξαίρεσης μερικών δεκάδων δισεκατομμυρίων από την τράπεζα Κρήτης και η βαζελοκρατούμενη δικαστική εξουσία τον έστειλε φυλακή. Δικαιώθηκε και αποκατέστησε την υστεροφημία του, όχι βεβαίως με την αποφυλάκισή του, αλλά μέσα από τον εξής παιάνα που γράφτηκε προς τιμήν του…


8. Αργύρης Σαλιαρέλης, ο... πορτοφολάκιας.
«Όταν λέω ‘Κοσκωτάς’, θα φωνάζεις ‘Σαλιαρέλης’!», θα μπορούσε να είναι η ατάκα έλληνα ράπερ των αρχών της δεκαετίας του ’90. Μπορεί να μην κάνουν ρίμα, αλλά το αχτύπητο αυτό δίδυμο αντικατοπτρίζει το απόλυτο thug life που έζησε η ομάδα του Πειραιά στα πέτρινα χρόνια. Αυτοσυστήθηκε μια ωραία πρωία λαμβάνοντας τις μετοχές από τον Κοσκωτά κι έμεινε στην ιστορία για δεκάδες τραγελαφικές υποθέσεις. Οι οπαδοί της ομάδας τον είχαν σε τεράστια εκτίμηση. Του είχαν βγάλει, μάλιστα, και ένα αποθεωτικό σύνθημα, το: «Αργύρη, κ@ριόλη, φέρ’ το πορτοφόλι» (είχε προηγουμένως ανακοινωθεί από τα μεγάφωνα ότι κάποιος φίλαθλος το είχε χάσει…). Ο άρχοντας των Ρουμπινιών, όπως αυτοχαρακτηριζόταν, ήταν λογικό να διαθέτει και.… αδαμάντινο χαρακτήρα. Υπάρχουν και ντοκουμέντα που το αποδεικνύουν.


9. Άγγελος Φιλιππίδης, ο ειρηνοποιός.
Το πετυχημένο πέρασμα του Κοσκωτά από το ελληνικό ποδόσφαιρο φαίνεται πως έδωσε κίνητρο σε έναν ακόμη άνθρωπο του άμεμπτου ελληνικού τραπεζικού συστήματος να ασχοληθεί με το -ακόμη πιο άμεμπτο- ελληνικό ποδόσφαιρο. Ο Άγγελος Φιλιππίδης, έλαβε τα ηνία του Παναθηναϊκού το 2000, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2003. Κατά το διάστημα αυτό δεν κατάφερε να στεφθεί πρωταθλητής. Αλλά τι να του πουν κι αυτουνού για τρόπαια κι άλλες αηδίες, όταν κοτζάμ Σουηδική Ακαδημία του έδωσε στο χέρι ολόκληρο βραβείο Νόμπελ Ειρήνης. Πότε; Τότε, μωρέ, αμέσως μετά τις κατευναστικές του ενέργειες στο αξέχαστο ντου που δέχθηκε ο διαιτητής Ευθυμιάδης σε αγώνα εναντίον του Ολυμπιακού...


10. Γιώργος Βαρδινογιάννης, ο Νοστράδαμος.
Ο γνωστός και μη εξαιρετέος «Καπετάνιος», ο παντοκράτορας του ελληνικού ποδοσφαίρου, έκανε ζωάρα μέχρι που εμφανίστηκε ο Σωκράτης Κόκκαλης και του πήρε το παιχνιδάκι του μέσα από τα χέρια του. Ηγετική φυσιογνωμία, βαρύς κι ασήκωτος, που δεν σήκωνε πολλά-πολλά. Ούτε καν κούπες πρωταθλήματος. Φήμες αναφέρουν πως πριν από μερικά χρόνια υποβλήθηκε σε σοβαρή εγχείρηση αφαίρεσης κομπολογιού από το χέρι, ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι που –αμέσως μετά τη δήλωση που θα δείτε στο βίντεο που ακολουθεί- τον έχουν χρίσει «Προφήτη της Χιλιετίας».
 
 

ΨΗΦΙΣΤΕ ΕΔΩ


 

  • ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ ΦΟΥ.ΜΠΟΥ
Διάβασε ακόμα