Παιχνίδια για... μεγάλα αγόρια! Ο Lance Gilbert σε βάζει στον κόσμο των κασκαντέρ

Ο Αμερικανός stuntmen μας ξεναγεί στον υπέροχο (και τρελό) κόσμο του, στην ταινία «Need for speed» και μας δείχνει πως δεν σκοτώνουν τα supercars. Γιώργος Σκευοφύλαξ.

Παιχνίδια για... μεγάλα αγόρια! Ο Lance Gilbert σε βάζει στον κόσμο των κασκαντέρ

Ο Αμερικανός stuntmen μας ξεναγεί στον υπέροχο (και τρελό) κόσμο του, στην ταινία «Need for speed» και μας δείχνει πως δεν σκοτώνουν τα supercars. Γιώργος Σκευοφύλαξ.

Αν τα κυνηγητά αυτοκινήτων σας συναρπάζουν στις ταινίες του κινηματογράφου τότε είστε ένας από εμάς που περιμένουμε με ανυπομονησία το film «Need for Speed». Ο stunt coordinator, Lance Gilbert μοιράζεται μαζί μας λίγα πράγματα από την καριέρα του και μας δείχνει ένα κομμάτι της δουλειάς του στην ταινία «Need for Speed».

Με όλα τα animation, τα blue boxes και την επεξεργασία της εικόνας από τους ηλεκτρονκούς υπολογιστές είναι ωραίο να γνωρίζουμε πως υπάρχει ένας κασκαντέρ παλαιάς σχολής που φροντίζει για το θέαμα.

Για περισσότερα από 25 χρόνια (και 115 ταινίες) ο Lance Gilbert «παίζει» στις επικίνδυνες σκηνές, αντί για τον αγαπημένο σας ηθοποιό. Μάλιστα αντικαθιστά, από το 1997 ως σήμερα τον Mel Gibson, όταν η σκηνή γίνεται πολύ έντονη.

Ο ίδιος δηλώνει ευτυχισμένος με τη δουλειά που κάνει (ανήκει στην τρίτη γενιά stuntmen) και δεν τον ενδιαφέρει να εντυπωσιάζει. Αυτό που τον μαγεύει είναι πως κάνει το αδύνατο δυνατό.

Αγαπημένες του ταινίες είναι τα films εποχής αλλά υποστηρίζει πως η δουλειά του αναδεικνύεται καλύτερα όταν υπάρχει κυνηγητό με αυτοκίνητα. Στο «Need for Speed» είναι η ταχύτητα που έπρεπε να αποδώσει. Στα γυρίσματα δούλευε με 150-200 ανθρώπους τους οποίους συντόνιζε για τα stunts.

Για αυτόν η δυσκολότερη σκηνή ήταν αυτή μίας μεγάλης σύγκρουσης η οποία ήταν και το κομβικό σημείο της εξέλιξης της ταινίας για να φανεί ρεαλιστική τα γυρίσματα έγιναν με περίπου 320 χλμ (ήταν ζητούμενο από τον σκηνοθέτη). «Φαντάστηκα αμέσως τι ήθελε να κάνει και ξεκίνησα να το υλοποιώ. Για να γινεί πραγματικότητα έπρεπε να σπρώξω το ένα από τα δύο οχήματα πάνω σε μία ράμπα» δήλωσε ο Gilbert και πρόσθεσε: «Έκανα τους υπολογισμούς μου το δοκιμάσαμε και πέτυχε βέβαια δεν καταστρέψαμε ένα αληθινό supercar αλλά οι διαστάσεις και οι αναλογίες του ήταν ακριβώς οι ίδιες, έτσι ήταν σαν να έγινε στην πραγματικότητα». Και ο Gilbert κατέληξε:«Το συναίσθημα που σε πλυμηρίζει όταν βλέπεις τη σκηνή και είναι όπως ακριβώς τη φαντάστηκε ο σκηνοθέτης και εσύ είναι η ανταμοιβή μου».

  • ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ ΦΟΥ.ΜΠΟΥ
Διάβασε ακόμα