Nelson Mandela: Ο τελευταίος των οραματιστών δεν μένει πια εδώ

Ο άνθρωπος που ήθελε όσο κανένας άλλος την «ειρήνη» ανάμεσα σε λευκούς και μαύρους, ο αγωνιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, άφησε την τελευταία του πνοή στις 5/12 σε ηλικία 95 ετών.

Nelson Mandela: Ο τελευταίος των οραματιστών δεν μένει πια εδώ

Ο άνθρωπος που ήθελε όσο κανένας άλλος την «ειρήνη» ανάμεσα σε λευκούς και μαύρους, ο αγωνιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, άφησε την τελευταία του πνοή στις 5/12 σε ηλικία 95 ετών.

«Αν θέλεις να κάνεις ειρήνη με τον εχθρό σου, πρέπει πρώτα να συνεργαστείς μαζί του. Τότε ο εχθρός σου γίνεται σύμμαχός σου». Μας μοιάζει μια εύκολη φράση αυτή, αρκετά φιλοσοφημένη, αλλά και παράλληλα ουτοπική, ε; Ίσως, ίσως να ήταν έτσι, αν αυτή η φράση άνηκε σε κάποιον άλλον και όχι στον Nelson Mandela. 

Ο άνθρωπος που πέρασε 27 χρόνια στη φυλακή από το καθεστώς των λευκών στη Νότια Αφρική, αλλά όταν ανέλαβε την προεδρία της χώρας του το 1994 το πρώτο πράγμα που έσπευσε να κάνει ήταν να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα σε λευκούς και μαύρους. Ήθελε να δημιουργήσει μια δυνατή, ενωμένη Νότια Αφρική. Άλλωστε όπως έλεγε μεταξύ σοβαρού και αστείου «στην χώρα μου πρώτα μπαίνουμε φυλακή και μετά γινόμαστε πρόεδροι»! 

Ήξερε να συγχωρεί και το απέδειξε σε αυτά τα 95 χρόνια ζωής του, όχι μόνο με τα λόγια του, αλλά και με τα έργα του. «Αν ονειρευόμαστε μια ωραία Νότια Αφρική, τότε υπάρχουν δρόμοι για να το πετύχουμε. Και ένας από αυτούς έχει ονομασία: λέγεται συγχώρεση» συνήθιζε να λέει. Και κάνοντας πράξη τα έργα του, κατάφερε να γίνει ένας από τους μεγαλύτερους ηγέτες που έχουν περάσει ποτέ από τον πλανήτη. 

Γεννήθηκε στις 18 Ιουλίου του 1918 στην Τράνσκεΐ της Νότιας Αφρικής και ήταν ένας από τους πρωτοπόρους στον αγώνα κατά του ρατσιστικού απαρτχάιντ. Βρέθηκε από νωρίς στην πρώτη γραμμή των αγώνων για τη χειραφέτηση του μαύρου πληθυσμού της Νοτίου Αφρικής και για αυτές τις αρχές του πέρασε 27 χρόνια πίσω από τα σίδερα της φυλακής. 

Κατά τη διάρκεια της φυλάκισής του αρνείται τις προτάσεις για απελευθέρωση υπό όρους, με το όνομα του σταδιακά να λαμβάνει «μυθικές» διαστάσεις ανάμεσα στους οπαδούς του -εκτός νόμου- Εθνικού Αφρικανικού Κογκρέσου. Στις αρχές του 1990 αποφυλακίζεται και τότε ξεκίνησε μια περίοδος αλλαγών στο αφρικανικό κράτος, που οδήγησαν στην πτώση του ρατσιστικού καθεστώτος. 

Έγινε ο πρώτος πρόεδρος του αφρικάνικου λαού το 1994 και έμεινε σε αυτή τη θέση για μια 5ετία. Ωστόσο, ακόμα και μετά, συνέχιζε να είναι στο μυαλό και την καρδιά των πολιτών της Νοτίου Αφρικής ο πραγματικός, ο ένας και μοναδικός, ηγέτης του. Μια θέση που δεν πρόκεται να χάσει ποτέ, όσα χρόνια κι αν περάσουν. 

  • ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ ΦΟΥ.ΜΠΟΥ
Διάβασε ακόμα