Βία και μοιχεία

Αυτές είναι οι χώρες -και του «πολιτισμένου» κόσμου- όπου η απιστία είναι αδίκημα και οι μπερμπάντηδες κινδυνεύουν να βρεθούν τυλιγμένοι σε μια κόλλα χαρτί.

Βία και μοιχεία

Αυτές είναι οι χώρες -και του «πολιτισμένου» κόσμου- όπου η απιστία είναι αδίκημα και οι μπερμπάντηδες κινδυνεύουν να βρεθούν τυλιγμένοι σε μια κόλλα χαρτί.

Στη Νότιο Κορέα, τη χώρα των κίμτσι, της Daewoo και του PSY, η μοιχεία απενοχοποιήθηκε στα μάτια του νομοθέτη μόλις πρόσφατα. Το γεγονός αναπτερώνει τις ελπίδες όλων όσοι εκτίουν ποινές φυλάκισης από το 2008 και μετά για ερωτικά παραστρατήματα. Και δεν είναι λίγοι. 5.500 άνθρωποι βλέπουν τον κόσμο πίσω από τα κάγκελα λόγω της ασυγκράτητης λίμπιντό τους.

Φυσικά, υπάρχουν ακόμα θιασώτες της παλιάς νομοθεσίας οι οποίοι υποστηρίζουν ότι προστάτευε τον θεσμό της οικογένειας.

Η μεταστροφή της Νότιας Κορέας ουδόλως επηρέασε τις υπόλοιπες ασιατικές χώρες. Η Ταϊβάν και οι Φιλιππίνες είναι δύο ακόμα κράτη που παίρνουν πολύ στα σοβαρά την σεξουαλική πίστη και όπου οι παραβάτες αντιμετωπίζουν βαριές κατηγορίες. Στην Ταϊβάν μάλιστα, όπως επισημαίνουν οι οργανώσεις για την ισότητα των δύο φύλων, τη νύφη την πληρώνουν σχεδόν πάντα οι γυναίκες, οι οποίες σέρνονται στα δικαστήρια, ενώ οι άντρες ζητούν συγχώρεση από τις συμβίες τους και, κατά κανόνα, την λαμβάνουν. Και δεν έχουμε ακόμα αναφερθεί στις χώρες του ισλαμικού τόξου, όπου η μοιχεία μπορεί να στοιχίσει ακόμα και τη ζωή της παραβάτιδος –για τους παραβάτες, ούτε γάτα, ούτε ζημιά. Σημειωτέον ότι μοιχεία λογίζεται και ο βιασμός –η συναίνεση ή μη της γυναίκας δεν παίζει κανένα ρόλο.

 

 

Όμως η έκπληξη έρχεται από την άλλη πλευρά του Ειρηνικού. Στις ΗΠΑ, όπου τόσο αγώνας γίνεται για να επιτραπεί ο γάμος μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου στις πολιτείες που αντιστέκονται, 21 πολιτείες διατηρούν εν ισχύ νόμους που ποινικοποιούν τη μοιχεία. Οι νόμοι βεβαίως σπανίως εφαρμόζονται αφού, κοινή συναινέση, δικηγόροι και δικαστές, προτιμούν να τους αγνοούν, όμως κατά περίπτωση –όταν ο ένας εκ των δύο είναι περισσότερο εκδικητικός από το κοινό μέτρο.

Το ερώτημα βέβαια είναι γιατί δεν καταργούνται οι σχετικοί νόμοι; Η απάντηση βρίσκεται στο πανταχού παρών πολιτικό κόστος. Οι πολιτικοί δεν επιθυμούν να τοποθετηθούν επί ενός θέματος το οποίο αγγίζει ευαίσθητες  χορδές στο χριστεπώνυμο πλήθος των ψηφοφόρων.  Έτσι, οι μοιχοί στη πολιτεία της Νέας Υόρκης κινδυνεύουν να παραπεμφθούν για παράπτωμα, ενώ οι «συνάδελφοί» τους στο Άινταχο, τη Μασαχουσέτη, το Μίτσιγκαν, την Οκλαχόμα και το Ουισκόνσιν θα παραπεμφθούν για κακούργημα.

  • ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ ΦΟΥ.ΜΠΟΥ
Διάβασε ακόμα