"Τον καφέ μου και μια κουκουβάγια, παρακαλώ"

Η τελευταία τρέλα των Γιαπωνέζων είναι τα καφέ όπου οι θαμώνες έχουν την δυνατότητα να απολαύσουν το ρόφημά τους θωπεύοντας ταυτόχρονα μια ζωντανή κουκουβάγια.

"Τον καφέ μου και μια κουκουβάγια, παρακαλώ"

Η τελευταία τρέλα των Γιαπωνέζων είναι τα καφέ όπου οι θαμώνες έχουν την δυνατότητα να απολαύσουν το ρόφημά τους θωπεύοντας ταυτόχρονα μια ζωντανή κουκουβάγια.

Στο Akiba Fukurou, το πιο δημοφιλές owl bar στην Akihabara, την περιοχή με την υψηλότερη «περιεκτικότητα» σε μπαρ και καφέ ανά τετράγωνο της ιαπωνικής πρωτεύουσας, οι επισκέπτες που δεν έχουν προνοήσει να κάνουν κράτηση απομακρύνονται ευγενικά. Η τακτική αυτή κρίθηκε αναγκαία από τους υπεύθυνους του μαγαζιού προκειμένου να εξασφαλισθεί η ηρεμία των θαμώνων, ανθρώπων και πτηνών.

Ναι, σωστά καταλάβατε. Το Akiba Fukurou είναι ένα από εκείνα τα μαγαζιά που κατακλύζουν τον τελευταίο καιρό της πόλεις της Ιαπωνίας, των οποίων η βασική ατραξιόν είναι οι κουκουβάγιες, τα σοφά πουλιά που, σύμφωνα με την παράδοση της χώρας του Ανατέλλοντος Ηλίου, συμβολίζουν την καλή τύχη. Οι ευτυχείς θαμώνες, εκείνοι δηλαδή που προνόησαν να κάνουν κράτηση με e-mail, αφού πρώτα απολυμαίνουν τα χέρια τους, παίρνουν τις θέσεις τους στα τραπεζάκια. Παραγγέλνουν το μεταλλικό νερό της αρεσκείας τους –παρά το γεγονός ότι λέγονται καφέ, τα σχετικά καταστήματα  προσφέρουν μόνο εμφιαλωμένο νερό διαφορετικών προελεύσεων- και στη συνέχεια ένας «περιποιητής» ακουμπάει στα χέρια τους μια κουκουβάγια από την συλλογή του καταστήματος.

 

Οι κουκουβάγιες προσφέρονται σε μεγάλη ποικιλία μεγεθών και σχεδίων και συνοδεύονται από προφορικό εγχειρίδιο καλής συμπεριφοράς. Με λίγα λόγια, όσο κι αν το επιθυμεί κανείς, πρέπει να αντισταθεί στον πειρασμό να τις αγκαλιάσει. Οι κουκουβάγιες προτιμούν να πατάνε στα δικά τους πόδια στο μπράτσο των θαυμαστών τους. Από αυτή την απόσταση δέχονται ευχαρίστως τα χάδια των ανθρώπων που επιζητούν την παρέα τους.

Το φτέρωμα των πτηνών είναι απαλό σαν βελούδο και λίγα χάδια αρκούν για νιώσει ο άνθρωπος πιο ήρεμος, σε αρμονία με τον εαυτό του και τους γύρω του. Γι’ αυτό τρέχουν οι Γιαπωνέζοι στα owl bar, για να αποτινάξουν ένα μέρος από το στρες που τους ταλαιπωρεί καθημερινά. Κι επειδή όλα τα καλά πράγματα κάποτε τελειώνουν, κάθε τετ-α-τετ διαρκεί μία ώρα –έναντι 13 δολαρίων περίπου. Ένα ευγενικός «περιποιητής» επισημαίνει ευγενικά στους θαμώνες ότι απομένουν πέντε λεπτά μόνο για ένα τελευταίο χάδι και κατόπιν το πτηνό αποσύρεται στα ενδότερα για ανάπαυση.

Και μια τελευταία λεπτομέρεια: Ένα φωτογράφος του καταστήματος περιφέρεται ανάμεσα στα τραπέζια και απαθανατίζει τα τρυφερά τετ-α-τετ. Απορείτε; Κι όμως, δεν θα έπρεπε. Δυστυχώς δεν έχει ακόμα βρεθεί τρόπος να τραβάει κανείς τον εαυτό του selfie και ταυτόχρονα να χαϊδεύει μια κουκουβάγια.

 

  • ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ ΦΟΥ.ΜΠΟΥ
Διάβασε ακόμα