Τρόμος ή ελπίδα;

Τι φέρνει η επόμενη ημέρα της θηριώδους διαδήλωσης 4 εκατομμυρίων Γάλλων στους δρόμους του Παρισιού; Γράφει η Νανά Παλαιτσάκη.

Τρόμος ή ελπίδα;

Τι φέρνει η επόμενη ημέρα της θηριώδους διαδήλωσης 4 εκατομμυρίων Γάλλων στους δρόμους του Παρισιού; Γράφει η Νανά Παλαιτσάκη.

Το Παρίσι πλημμύρισε από 4 εκατομμύρια ανθρώπους που κατέβηκαν στους δρόμους να διαδηλώσουν για να ξορκίσουν τον φόβο. Ηγέτες απ’ όλες τις χώρες προχώρησαν, όχι ακριβώς μαζί με την λαοθάλασσα, κάνοντας στη συνέχεια δηλώσεις συμπαράστασης προς τον γαλλικό λαό που για τρεις μέρες βίωσε ένα αιματοκύλισμα που αφύπνισε συναισθήματα, για όσους παρακολουθούσαμε από τους τηλεοπτικούς δέκτες, αντίστοιχα με την πτώση των πύργων στην Νέα Υόρκη.

Οι ξένοι ηγέτες διάνυσαν μια πορεία (συμβολική) 200 μέτρων, ενώ στρατιώτες των ειδικών δυνάμεων ήταν ακροβολισμένοι παντού γύρω τους.

Όλες οι γαλλικές εφημερίδες με πρωτοσέλιδους τίτλους και φόντο φωτογραφίες από την θηριώδη πορεία ανθρώπων στη γαλλική πρωτεύουσα ανέδειξαν την αντίσταση της Γαλλίας και των πολιτών της στην σύγκρουση ανάμεσα στον ορθολογισμό και την τρέλα που οδηγεί το πάντρεμα της θρησκοληψίας με την μεταφυσική, όπου ο μοναδικός δρόμος για τον παράδεισο είναι ο θάνατος του πολεμιστή.

Το πρώτο θετικό αποτέλεσμα μετά το μακελειό για το συγκεκριμένο έντυπο είναι ότι αν και «ακρωτηριασμένοι» συναισθηματικά, οι συντάκτες, 48 ώρες μετά τις δολοφονίες συναδέλφων τους, έκαναν την πρώτη σύσκεψη, επιλέγοντας όπως δήλωσε ο διευθυντής σύνταξης, να κυκλοφορήσει το τεύχος, όχι ως νεκρολογία, αλλά ως ένα κανονικότατο φύλλο. Μετά το φρικτό χτύπημα, αν και το περιοδικό αντιμετώπιζε οικονομικά θέματα, το μέλλον στον τομέα αυτό προδιαγράφεται έξοχο.

Και το ερώτημα που τίθεται μετά την θηριώδη διαδήλωση υπέρ της ελευθερίας της έκφρασης, με εικόνες που θύμιζαν την απελευθέρωση της Ευρώπης μετά την λήξη του Δεύτερου Παγκόσμιου πολέμου, εκτός από τα εντυπωσιακά πλάνα και τις πομπώδεις δηλώσεις των αρχηγών κρατών, είναι τι ακριβώς σημαίνει για τον μέσο Γάλλο πολίτη, για τον μέσο Ευρωπαίο και γιατί όχι και για μας

Η δημοσκόπηση που έκανε η εταιρεία  Ifop στις 5/9 του 2014 και που αφορούσε τις προεδρικές εκλογές του 2017 έδειξε ότι η υποψηφιότητα της Λεπέν θα προηγείται με 30 %,  έναντι του Ζιπέ στο 24 %, με τρίτο και καταϊδρωμένο τον Ολάντ στο 16 %!

Θυμίζω ότι στις Ευρωεκλογές του 2014 το FN (εθνικό μέτωπο) αναδείχθηκε σε πρώτο κόμμα με ποσοστό 24,86 % και 23 έδρες. Δημοσκόπηση που έγινε από την εταιρεία (odoxa) για τις περιφερειακές εκλογές δίνει στο FN 28%!

Ανάμεσα στα 4 εκατομμύρια Γάλλων που υπερασπίστηκαν το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση και καταδίκασαν τις φυλετικές διακρίσεις, έναμεγάλο ποσοστό επιλέγει προφανώς Λεπέν, μια τάση που δεν χαρακτηρίζει μόνο τον γαλλικό λαό και εννοώ την άνοδο των ακροδεξιών κομμάτων στην Ευρώπη. Αυτή λοιπόν η αντίφαση, ανάμεσα στο τι φαίνεται και στο τι στην πραγματικότητα συμβαίνει, είναι που με κάνει να νιώθω ότι για να επικρατήσει η ελπίδα, θα πρέπει ίσως οι σύγχρονες κοινοβουλευτικές δημοκρατίες να περάσουν μέσα από «σιδερένια χρόνια».

  • ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ ΦΟΥ.ΜΠΟΥ
Διάβασε ακόμα