Τα σχολεία τα κλείνουν οι δάσκαλοι και όχι οι μαθητές...

"Πώς να μιλήσεις στα παιδιά για σεβασμό, αγάπη, αξιοπρέπεια όταν εσύ απλώς κοιτάς την πάρτη σου;" Γράφει η Νανά Παλαιτσάκη.

Τα σχολεία τα κλείνουν οι δάσκαλοι και όχι οι μαθητές...

"Πώς να μιλήσεις στα παιδιά για σεβασμό, αγάπη, αξιοπρέπεια όταν εσύ απλώς κοιτάς την πάρτη σου;" Γράφει η Νανά Παλαιτσάκη.

Ο Νοέμβριος, εθιμοτυπικά πλέον, είναι ο μήνας που γίνονται καταλήψεις. Κάθε χρόνο τέτοια εποχή αν δεν γίνει κατάληψη σε σχολείο είναι σαν να προσπαθεί να κρατήσει την δόξα του ο μπακαλιάρος «χωρίς την σκορδαλιά». Για την ουσία της εκπαίδευσης ελάχιστοι νοιάζονται, με πολλούς να παριστάνουν ότι νοιάζονται. Και όσοι νοιάστηκαν θεωρήθηκαν «ύποπτοι». Σήμερα, τα δημόσια σχολεία δεν τα έκλεισαν οι μαθητές, τα έκλεισαν οι δάσκαλοι. Ο λόγος; Εκλογές. Οι εκπαιδευτικοί ψηφίζουν και επειδή ψηφίζουν, τι πιο απλή λύση από το να κλείσουν τα σχολεία!

Η επιχειρηματολογία αναμενόμενη. Ακολουθεί μια νοοτροπία αγκύλωσης που θέλει να ενισχύει τους ισχυρούς με κάθε τρόπο και μέσο, διότι η υποχρεωτική δωρεάν εκπαίδευση στην Ελλάδα, μόνο σαν «φάρσα» μοιάζει. Με δεδομένο όμως ότι οι δάσκαλοι και οι καθηγητές επιθυμούν, προτάσσοντας το συμφέρον των μαθητών, να μην χάνονται διδακτικές ώρες εξαιτίας των καταλήψεων, αυτό που επέλεξαν να κάνουν προφασιζόμενοι τις εκλογές δικαιώνει όσους επιμένουν ότι η νοοτροπία του «δημόσιου υπάλληλου» είναι βαρύ εξαρτησιογόνο. Θα μπορούσαν ωραιότατα να κάνουν τις εκλογές τους και να μην χαθεί ούτε διδακτική ώρα. Τι κάνανε; Με την επίφαση των εκλογών «γραπώσανε» μία ακόμη μέρα αργίας. Με τι επιχειρηματολογία, λοιπόν, θα νομιμοποιήσουν τις απουσίες σε μέρες κατάληψης, όταν εκείνοι αποθεώνουν την λούφα;

Φυσικά, εδώ είμαστε Ελλάδα, όπου έχουν εφευρεθεί οι περίφημες μέρες-γέφυρες διακοπών, όπου οι δύο μέρες αργίας μετατρέπονται σε εβδομαδιαίο ρεπό. Φυσικά, εδώ είμαστε η χώρα που όταν γίνονται εθνικές εκλογές παραλύουν τα πάντα… Τι είμαστε; Χώρα του εξωτερικού όπου οι εκλογές γίνονται καθημερινή, οι εργαζόμενοι φεύγουν ψηφίζουν και μετά γυρίζουν στη δουλειά τους; Όχι! Εδώ είμαστε για να τραβάμε τ’ «αφτιά στα παιδιά» έχοντας κάνει κάθε φιλότιμη προσπάθεια να τους δείξουμε με κάθε μέσο και τρόπο ότι δεν τα τιμούμε, δεν τα σεβόμαστε, δεν τα ακούμε. Απαιτούμε να είναι εκείνα συνεπή, όταν οι ενήλικες υιοθετούμε την αμετροέπεια. Ζητάμε να έχουν σεβασμό όταν τους κληρονομήσαμε σχολεία χωρίς θέρμανση, με σπασμένα παράθυρα και πόρτες όπου στις κρύες αίθουσες μια «στραβή» εικόνα του Χριστού, αποδεικνύει ότι και στραβός είναι ο γιαλός και στραβά αρμενίζουμε.

Πώς να μιλήσεις στα παιδιά για αγάπη όταν κοιτάς την πάρτη σου;

  • ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ ΦΟΥ.ΜΠΟΥ
Διάβασε ακόμα