Oh Mon Dieu! Πόσο πορνό είναι η ταινία για τον Στρος Καν;

Δεν θα ήταν και μεγάλη υπερβολή αν υποστηρίζαμε πως η πιο πολυσυζητημένη ταινία του φετινού Φεστιβάλ των Καννών, είναι μια που δεν προβλήθηκε μετά.

Oh Mon Dieu! Πόσο πορνό είναι η ταινία για τον Στρος Καν;

Δεν θα ήταν και μεγάλη υπερβολή αν υποστηρίζαμε πως η πιο πολυσυζητημένη ταινία του φετινού Φεστιβάλ των Καννών, είναι μια που δεν προβλήθηκε μετά.

Ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ περιφέρει την κοιλιά του ανάμεσα σε ηδονιστικά γυναικεία κορμιά, ενσαρκώνοντας τον συμπατριώτη του, Ντομινίκ Στρος Καν, στα ερωτικά του ξεσπάσματα. Αυτά που δεν απόλαυσαν, όμως, οι υψηλοί προσκεκλημένοι και οι σινεφίλ στις Κάννες, αφού οι ιθύνοντες απαγόρευσαν την προβολή της ταινίας του Αμπέλ Φεράρα, με πρωταγωνιστή τον πολιτογραφημένο Ρώσο και τη Ζακλίν Μπισέ.

«Δεν είναι πορνό… Για να είναι πορνό θα πρέπει να δεις το μεγάλο πέος», δήλωνε στη συνέντευξη τύπου ο εκκεντρικός Ντεπαρντιέ. Τι κι αν η ταινία ξεκινά με group sex όπου πρωταγωνιστεί ο κύριος «Deveraux» και πόρνες; Από το πρώτο κιόλας πλάνο ο θεατής μπαίνει στο κλίμα. Ακριβά δωμάτια ξενοδοχείων, πλήθος όμορφων γυναικών, σαμπάνιες, παγωτά και άγριο σεξ. Κάπως έτσι φτάνουμε και στη σεξουαλική επαφή που εκτυλίσσεται στην ταινία και ο πρωταγωνιστής της ιστορίας συλλαμβάνεται.

Ο Στρος Καν, όμως, δεν κάθεται με σταυρωμένα χέρια και απειλεί με μηνύσεις τους παραγωγούς και τον σκηνοθέτη της ταινίας. Ο Ζαν Βεϊγ, δικηγόρος του πρώην επικεφαλής του ΔΝΤ, δήλωσε πως «ο πελάτης μου είναι αηδιασμένος και τρομαγμένος από την ταινία» και αποκάλυψε για τη μήνυση περί δυσφήμισης εναντίον των συντελεστών.

«Η ταινία είναι ένα σκατό, μία κουράδα σκύλου», συνέχισε ο δικηγόρος του Στρος Καν.

Από την άλλη, η πρώην σύζυγος του Στρος Καν, Αν Σινκλερ, σχολίασε την ταινία μέσα από την προσωπική της στήλη, στη γαλλική έκδοση της Huffington Post, την οποία και διευθύνει: «Δεν προσφεύγω κατά της βρωμιάς, τη φτύνω», τονίζει ξεκαθαρίζοντας πως δεν θα κάνει τη χάρη στους παραγωγούς της ταινίας να τους μηνύσει, ενώ γράφει πως αν και δεν συνηθίζει να κοινοποιεί αυτά που αισθάνεται μέσα από τη στήλη της, εν τούτοις νιώθει αηδία βλέποντας την προσωπικότητα που ενσαρκώνει στο πανί εκείνη.

Με τη δημοσιότητα που έχει πάρει η ταινία, πρέπει να θεωρείται ως δεδομένο πως θα «σπάσει ταμεία». Και αυτό είναι προς όφελος των παραγωγών. Τι θα πρέπει να πιστέψουμε από αυτήν; Είναι καταγραφή της πραγματικής ιστορίας; Που τελειώνει η αλήθεια και που ξεκινά το κινηματογραφικό, δραματοποιημένο ψέμα; Λίγους ενδιαφέρει, πλέον, τους άμεσα ενδιαφερόμενους.

 

  • ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ ΦΟΥ.ΜΠΟΥ
Διάβασε ακόμα