Και οι άνδρες έχουν ψυχή (και… κλαίνε!)

Όταν το δάκρυ πήγε... κορόμηλο από αστέρες των ποδοσφαιρικών γηπέδων.

Και οι άνδρες έχουν ψυχή (και… κλαίνε!)

Όταν το δάκρυ πήγε... κορόμηλο από αστέρες των ποδοσφαιρικών γηπέδων.

Κλαίνε οι άντρες; Όχι μόνο κλαίνε, αλλά πλαντάζουν σαν παιδάκια που τους έχεις πάρει το παιχνίδι ή το γλειφιτζούρι. Κι αν μιλάμε για ποδοσφαιριστές που έχουν χάσει τη νίκη, την πρόκριση ή την κούπα μέσα από τα χέρια;

Ε, τότε το σουξέ του Γονίδη βρίσκει τους απόλυτους... ερμηνευτές.

 

Το κάζο της Λίβερπουλ

 

Με αφορμή το κλάμα του Λουίς Σουάρες (και δικό μου) μετά το 3-3 της Λίβερπουλ απέναντι στην Κρίσταλ Πάλας, που ουσιαστικά αφαιρεί τις ελπίδες των Reds για τίτλο, το provocater θυμάται τα δάκρυα που έβαλαν... γκολ στο φωτογραφικό φακό και τις κάμερες.

 

Ο αποκλεισμός... του Τέρι

 

Προσωπικά φαίνεται ότι πήρε τον αποκλεισμό της Τσέλσι από την Ατλέτικο, στο πλαίσιο των ημιτελικών του Τσάμπιονς Λιγκ, ο Τζον Τέρι. Τον αρχηγό των "μπλε", έπιασε η κάμερα να κατευθύνεται στα αποδυτήρια... μες στα ζουμιά.

 

Κλάμα αλά... ελληνικά

 

Λείπε ο κλαψιάρης; Ποτέ. Ο Κριστιάνο Ρονάλντο έχει δακρύσει ουκ ολίγες φορές και αυτή που έχει μείνει σε όλους μας ευχάριστα αξέχαστη, είναι το 2004. Ο Καραγκούνης, ο Δέλλας, ο Ζαγοράκης και η παρέα τους είχαν μοιράσει από ένα κουτί zewasoft στους Πορτογάλους.

 

Ο αρχηγός λύγισε

 

Αυτή τη φορά ήταν για καλό. Η Λίβερπουλ κέρδισε τη Μάντσεστερ Σίτι, έχει πιστέψει ότι η κούπα πάει στο Άνφιλντ και ο Στίβεν Τζέραρντ μόνο που δεν έβγαλε το... περιβραχιόνιο να σκουπιστεί.

 

Το τελευταίο δάκρυ

 

Ένας αληθινός σταρ (όνομα και πράγμα) των γηπέδων, ο Ντέιβιντ Μπέκαμ, έχει έρθει στο Παρίσι, στην πόλη του φωτός, για να κατεβάσει το διακόπτη μιας μεγάλης καριέρας. Φοράει τ φανέλα της Παρί και τη στιγμή που γίνεται αλλαγή, αποθεώνεται με τα ζουμιά να τρέχουν.

 

Το κλάμα του μετανάστη

 

Δάκρυα αποχαιρετισμού έχυσε ο Νεϊμάρ, όταν έφευγε από τη Βραζιλία και τη Σάντος για λογαριασμό της Μπαρτσελόνα.

 

Το φαινόμενο της συγκίνησης

 

Φεβρουάριος 2011. Τρία χρόνια πίσω και ο μεγάλος Ρονάλντο, το φαινόμενο του παγκοσμίου ποδοσφαίρου από τα 17 του κιόλας όταν στέφθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής με τη Βραζιλία στα γήπεδα της Αμερικής το 1994, αποφασίζει να κρεμάσει τα παπούτσια του. Στη συνέντευξη τύπου δεν άντεξε...

 

Το κλάμα του Θεού

 

Τα δάκρυά του δε θα φύγουν ποτέ από τα μάτια όσων βλέπαμε τηλεόραση. Πίσω στο 1990 και στον τελικό του Μουντιάλ της Ιταλίας. Η Αργεντινή έχει χάσει από την τότε Δυτική Γερμανία με 1-0 και ο Ντιέγκο Μαραντόνα δεν αντέχει στη θέα του χρυσού κυπέλλου που υψώνεται από τα χέρια του Λόταρ Ματέους. Ξεσπάει σε λυγμούς...

  • ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ ΦΟΥ.ΜΠΟΥ
Διάβασε ακόμα