Ο Πούτιν και οι… άλλοι – Το Νόμπελ Ειρήνης και οι αμφιλεγόμενοι κάτοχοί του

Το 1973, το Νόμπελ Ειρήνης απονέμεται στον Χένρι Κίσιντζερ και ο κωμικός Τομ Λέρερ παρατηρεί πως «η πολιτική σάτιρα είναι πια νεκρή».

Ο Πούτιν και οι… άλλοι – Το Νόμπελ Ειρήνης και οι αμφιλεγόμενοι κάτοχοί του

Το 1973, το Νόμπελ Ειρήνης απονέμεται στον Χένρι Κίσιντζερ και ο κωμικός Τομ Λέρερ παρατηρεί πως «η πολιτική σάτιρα είναι πια νεκρή».

Όταν η είδηση διέρρευσε, πολλοί νόμισαν πως πρόκειται για κάποιου είδους πλάκα. Δεν είχαν περάσει 8 ώρες από τη συνέντευξη τύπου του προέδρου της Ρωσίας, Βλάντιμιρ Πούτιν, για την κρίση στην Κριμαία, όταν η υφήλιος είδε στη λίστα με τους υποψηφίους για το Νόμπελ Ειρήνης φιγούραρε το όνομα του πρώην πράκτορα της KGB και πανίσχυρου ηγέτη της Ρωσίας.

Ο ρώσος πρόεδρος προτάθηκε από προσωπικότητες της χώρας του, που επιχειρηματολογούν υπέρ του για το ρόλο του στην κρίση της Συρίας. Του πιστώνεται η αποτροπή επίθεσης των ΗΠΑ εναντίον της χώρας στην οποία μαίνεται εμφύλιος, με την πρόταση του να τεθούν τα χημικά όπλα του Μπασάρ αλ-Άσαντ υπό διεθνή έλεγχο.

Την ώρα που το φάντασμα του πολέμου πλανιέται πάνω από την Κριμαία, κάποιοι θέλησαν να πριμοδοτήσουν τον Ρώσο πρόεδρο, μόνο που κανείς δεν επιχειρηματολόγησε για τις ακραίες τοποθετήσεις του εναντίον των gay.

Ο Ρώσος πρόεδρος δεν είναι η μόνη… ακραία πρόταση, αφού στο παρελθόν το βραβείο κέρδισαν πρόσωπα πέραν κάθε λογικής, απαξιώνοντας τον θεσμό. Αρκεί να θυμηθούμε πως υποψήφιος ήταν μέχρι και ο Αδόλφος Χίτλερ (1939), ενώ ο Μαχάτμα Γκάντι, προτάθηκε πέντε φορές, αλλά δεν κέρδισε ποτέ αυτή τη διάκριση. 

Και αν δείτε τις παρακάτω επιλογές, θα συμφωνήσετε μαζί μας πως ο μόνος λόγος για τον οποίο μένουν στην ιστορία είναι για τη φαιδρότητά τους!

Ευρωπαϊκή Ένωση. Τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ τη χρονιά που οι χώρες του Νότου (Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία) γνώριζαν τα πιο σκληρά μέτρα λιτότητας. Με την Γερμανία απόλυτη κυρίαρχο, με την ισότητα των μελών να πηγαίνει περίπατο και την «αλληλεγγύη» να βρίσκεται σαν έννοια μόνο αποτυπωμένη στα λεξικά, τα ειρωνικά άρθρα ήταν περισσότερα από εκείνα που μετέδιδαν την είδηση. Συνταγματικά και κοινωνικά δικαιώματα που κατοχυρώθηκαν έπειτα από χρόνια αγώνων καταπατήθηκαν στο βωμό της δημοσιονομικής σταθερότητας που απαιτούσαν οι «πλούσιοι του Βορρά».

Μπάρακ Ομπάμα. Το 2009 ο πρώτος αφροαμερικανός πρόεδρος λαμβάνει την τιμητική διάκριση, με τον ίδιο να ισχυρίζεται πως δεν την αξίζει. Για πρώτη φορά το βραβείο δίνεται για «προθέσεις» και όχι για «έργα». Τα επόμενα χρόνια ο Ομπάμα βάλθηκε να… δικαιώσει τον εαυτό. Ήταν έτοιμος να επέμβει στη Συρία, οι ΗΠΑ παρακολουθούν τις συνομιλίες εχθρών και συμμάχων τους. Ακόμη και αμερικανοί αρθρογράφοι συμβουλεύουν τον Ομπάμα να δώσει πίσω το βραβείο Νόμπελ, όπως η Κίρστεν Πάουερς.

Λεχ Βαλέσα. Τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ για τη συμβολή του στην επικράτηση της δημοκρατίας στην Πολωνία. Ως υπέρμαχος της ειρήνης, ο πρώην πρόεδρος της χώρας καταφέρθηκε με βαρείς χαρακτηρισμούς εναντίον ενός βουλευτή και μιας τρανσέξουαλ βουλευτίνας. «Είναι η πλειοψηφία που οικοδόμησε την δημοκρατία. Αυτό που έχουμε τώρα είναι η μειοψηφία να βρίσκεται πάνω από την πλειοψηφία».

Χένρι Κίσιντζερ. Δύο ήταν οι νικητές, αλλά στο πόντιουμ εμφανίσθηκε ένας. Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ δέχθηκε «με ταπεινότητα» την τιμή, την ώρα που ηγέτης του Βορείου Βιετνάμ Λε Ντουκ Θο, που ήταν επίσης νικητής, δεν δέχθηκε το βραβείο, τονίζοντας πως η χώρα του βομβαρδιζόταν ακόμη.
Ο Χένρι Κίσιντζερ υπήρξε στα χρόνια της πολιτικής του δράσης, υπαίτιος για ανατροπές δημοκρατικών κυβερνήσεων υποστηρίζοντας στρατιωτικά πραξικοπήματα, σε κράτη της Λατινικής Αμερικής κυρίως, που ήθελε να έχει υπό τη σφαίρα της επιρροής του.

Κόφι Ανάν-ΟΗΕ. Την ώρα που ο γγ του ΟΗΕ βραβευόταν με το βραβείο Νόμπελ, «για τη συμβολή του στην ενίσχυση της συνεργασίας του ΟΗΕ με την κοινωνία των πολιτών και τις προσπάθειές του για τη δημιουργία του Παγκόσμιου Ταμείου για το AIDS και την Υγεία», κάποιες αποκαλύψεις τον εξέθεταν ανεπανόρθωτα. Ως… «ενδημικό πρόβλημα» περιγραφόταν η σεξουαλική εκμετάλλευση γυναικών και κοριτσιών από μέλη των ειρηνευτικών αποστολών της οργάνωσης που διηύθυνε ο Ανάν στην Αφρική, σύμφωνα με έκθεση της οργάνωσης «Σώστε τα Παιδιά»! Και αυτό δεν ήταν το μόνο σοκαριστικό. Κατά τη διάρκεια της γενοκτονίας στη Ρουάντα, το 1994, ο Ανάν ήταν ο επικεφαλής των ειρηνευτικών αποστολών του ΟΗΕ. Ο Καναδός στρατηγός Ρομεό Νταλέρ, διοικητής των κυανόκρανων στη Ρουάντα, κατηγόρησε τον Ανάν ότι απέκρυψε τις αναφορές του για την πραγματική κατάσταση και απέτρεψε τις αμερικανικές δυνάμεις να παρέμβουν για να σταματήσουν τη σφαγή που στοίχισε τη ζωή σε 800.000 πολίτες. 

Κόρντελ Χαλ. Τιμήθηκε για τη συμβολή του στην ίδρυση των Ηνωμένων Εθνών. Ως υπουργός Εξωτερικών επί προεδρείας Φραγκλίνου Ρούσβελτ, απείλησε τον πρόεδρό του πως εάν επέτρεπε την είσοδο πλοίου στις ΗΠΑ με 936 εβραίους, θύματα των ναζιστικών διώξεων, δεν θα τον στήριζε στις εκλογές της επόμενης χρονιάς. Ο πρόεδρος έκανε πίσω, το πλοίο πήρε το δρόμο της επιστροφής στην Ευρώπη και πολλοί από τους επιβαίνοντες κατέληξαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. 

 

  • ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ ΦΟΥ.ΜΠΟΥ
Διάβασε ακόμα